خواهر سيمين دانشوردر گفت*وگويي با انتقاد از بحث*هايي كه درباره خانه به يادگار مانده از سيمين و جلال مطرح مي*شود، گفت: چون خانه سيمين دست ماست بايد اين خانه را تعمير كنيم، خواهرم در زمان حياتش به من سفارش كرد كه خانه به ميراث فرهنگي داده شود تا چراغ خانه روشن باشد ، كسي نگهدار خانه باشد تا اسم او و جلال زنده باشد.

وي ادامه داد: ما شش خواهر و برادر بوديم كه اكنون اين خانه، شرعي و قانوني فقط به من مي*رسد.


او درباره*ي وصيت*نامه*اي كه از سيمين دانشور به جاي مانده است، گفت: وصيت*نامه*هايي كه سيمين نوشته رسمي نبوده و اگر مي*خواسته واقعا چيزي را به كسي بدهد، بايد به محضر مي*رفته، به هرحال ما وصيت*نامه*اي از او داريم كه تمام وصيت*نامه*هاي قبلي*اش را فسق كرده است.


خواهر سيمين دانشور درباره*ي واگذاري خانه به ميراث فرهنگي نيز گفت: من قصد دارد خانه را تعمير كنم و براساس قانون آن را به ميراث فرهنگي بدهم. قانون احترام دارد و ما هم مي*خواهيم اين خانه حفظ شود و براساس وصيتي كه سيمين كرده، بنيادي براي سيمين و جلال در آن خانه ايجاد شود.

ويكتوريا دانشور هم*چنين درباره*ي كتاب*هايي كه از سيمين و جلال در اين خانه باقي* است، به ايسنا گفت: از طرف وزارت ارشاد، آقاي حميدي بهترين متخصصان خودشان را فرستادند و يك هفته اين كتاب*ها را شماره*گذاري كردند. اما اين كتاب*ها، كتاب*هاي معمولي هستند كه در هر كتابفروشي پيدا مي*شوند و كتاب خطي در ميان آنها نيست، اما به هرحال اين كتاب*ها شماره*گذاري شده*اند و در اتاقي نگهداري مي*شوند كه ما در اين اتاق را بسته*ايم تا در اين خانه بماند.