یکی از تفاوت های اصلی نواختن گیتار با انگشت و پیک، صدای تولید شده از ساز در هر کدام از این سبک ها است. صدایی که با نواختن پیک ایجاد می شود شفاف تر و حجم صدای بیشتری نسبت به نوازندگی با انگشت دارد که به دلیل جنس پیک است.جنس صدای قوی تری که پیک ایجاد می کند برای نواختن گیتار همراه با ساز های ریتمی مانند کاخن و درام مناسب است و صای قوی تری برای همراهی با ساز های ریتمیک دارد.صدایی که در نواختن با انگشت وجو دارد در حرکت ها و تکنیک های مختلف فرق می کند مثلا زمانی که از بالا به پایین بر روی سیم های ساز می زنید ناخن های شما به سیم برخورد می کند و در حرکت از پایین به بالا بیشتر انگشتان و گوشت دست به سیم میخورد که صدای این ها با هم کمی تفاوت دارد در صورتی که در هر دو حالت بالا و پایین صدا مشابه است.امکان تغییر دادن حالت و نوع صدا با استفاده از تنگشتان یک مزیت حساب می سود و نوازندگان در اجرای قطعه با انجام حرکات مختلف انگشت، صداهای متنوعی با ساز ایجاد می کنند که در قسمت های مختلف یک قطعه به کار می برند. این مهارت به زیبا تر شدن قطعه ها کمک می کند.به طور کلی می توان گفت جنس صدایی که با پیک ایجاد می شود شفاف و واضح تر است و صداهای اضافه کمتری دارد. اما با افزایش مهارت در نوازندگی با انگشت می توانید صدادهی های بسیار متنوع تر و بهتر ایجاد کنید.آموزش آنلاین موسیقی در آموزشگاه کالج موزیک ( collegemusic.co)redirect.php?a=*collegemusic.co/product/flamenco-guitar-learning