عشقِ زهرا آخرش کارِ خودش را می کند / مهرِ او ..اسبابِ رحمت را مهیّا می کند / عشقِ زهرا تکیه گاهِ محکمی باشد یقین / هر ز پا افتاده ای را زود احیا می کند / عشقِ زهر می برد دل را به سمتِ آسمان / عشقِ این بانو عجیب است و چه غوغا می کند / بی ولای فاطمه راهی نداری هیچ جا / حُبّ ِ او هر نوکری را مثلِ آقا می کند / قطره هم باشی وَ لو گندیده در مُردابِ دهر / عشقِ زهرا بی تکّلف وصلِ دریا می کند / عشقِ زهرا عشقِ بر خوبی ست یعنی عشقِ او / مهربانی را تماماً بینِ مخلوقات معنا می کند / گریه کُن باشی حقیقی می شوی عیسای راه / گریه کُن هایش یکایک کارِ عیسا می کند / مطمئنم …با عنایات و* کراماتِ تمام / نامه ی ما را خودِ زهراست امضا می کند / محسن راحت حق