پاشنه آشیل سلول های سرطانی کشف شد
دانشمندان مرکز تحقیقات التهابی منچستر به پیشرفت مهمی دست یافته اند که می تواند در آینده به طراحی درمانهای نوینی برای سرطان منجر شود.



به گزارش خبرگزاری مهر، این دانش پژوهان دریافتند چرا یک داروی خاص سرطان در کشتن سلولهای سرطانی توانایی قابل توجهی دارد.
پروفسور "دانیل دیویس" و همکارانش از یک تصویر ویدیویی بسیار با کیفیت، برای بررسی اینکه چرا داروی "ریتوکسیماب" این قدر موثر می تواند سلول های B سرطانی را از بین ببرد، استفاده کردند.
این دارو به طور گسترده ای برای درمان سلول های B بدخیم مانند لنفوم و لوسمی و همچنین بیماری های خود ایمنی مانند روماتوئید آرتریت استفاده می شود.

پژوهشگران با استفاده از میکروسکوپ های لیزری بسیار قدرتمند تصاویر ویدیویی از فرایندی را تهیه کرده اند که در آن ریتوکسیماب به سلول های بیمار می چسبد، سپس گلبول های سفید خون موسوم به سلول های قاتل های طبیعی (NK) را برای حمله، جذب می کند.
آنها کشف کردند که ریتوکسیماب تمایل دارد به یک سمت سلول های سرطانی بچسبد و یک کلاهک شکل می دهد و تعدادی از پروتئین ها را در آن سوی سلول جمع می کند. این امر یک ظاهر موثر با خوشه ای از مولکول های پروتئینی که بر روی یک سوی سلول انباشته شده اند شکل می دهد.
اما آنچه که دانشمندان را شگفت زده کرد این بود که چگونه این شکل و ظاهر، تاثیر سلول های قاتل طبیعی را در نابودی این سلول های بیمار تغییر می دهد.
زمانی که سلول های قاتل طبیعی به کلاهک ریتوکسیماب بر روی سلول های B می چسبند با 80 درصد موفقیت این سلول را از بین می برند. در مقابل وقتی که سلول B این خوشه پروتئینی را در یک سوی خود ندارد، فقط در 40 درصد موارد کشته می شود.
پروفسور دیویس اظهار داشت: این نتایج واقعا غیر منتظره بود. ما فقط می توانستیم راز چگونگی تاثیر مطلوب این دارو را از طریق استفاده از میکروسکوپ ویدیویی رمز گشایی کنیم.
وی افزود: با تماشای اینکه چه چیزی درون سلول روی می دهد می توانیم به روشنی دریابیم چرا ریتوکسیماب این قدر داروی موثری است چرا که تمایل دارد سلولهای سرطانی را دوباره سازماندهی و آن را مستعد نابودی کند.
به گفته وی آنچه که یافته های ما نشان می دهد این است که در زمان ساخت و آزمایش آنتی بادی های جدید برای درمان سرطان، این توانایی برای قطبی سازی یک سلول توسط حرکت دادن پروتئین های درون آن باید در نظر گرفته شود.
اگر این دارو با موفقیت به سلول های سرطانی چسبیده و آن را دوباره سازماندهی کند ظاهرا توانایی نابودی سلول های سرطانی دو برابر می شود.
یافته های این تحقیقات درنشریه Blood منتشر شده است.

منبع:خبر گزاری مهر