کانال تلگرام فال و طالع بینی

در تمام بخش ها مدیر فعال ( با سابقه فعالیت در انجمن های دیگر ) می پذیریم ، با ما تماس بگیرید. انجمن پیچک

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

موضوع: تاریخ شهر تبریز

  1. #1
    taha.
    مهمان

    تاریخ شهر تبریز

    شهر تبریز بارها در طول تاریخ ویران و تجدید بنا شده*است. بنای این شهر به*دوراناشکانی و ساسانی می*رسد؛ تبریز در طی حکومت چهارصدسالهٔ خاندان «رَوّادی» و اسکان قبیلهٔ عرب «اَزْد»، به*شکوفایی می*رسد. اوج شکوفایی این شهر در زمان ایلخانانبوده*است؛ زمانی که تبریز پایتخت قلمرویی به*وسعت نیل تا آسیای مرکزیبوده*است. این شهر در سده*های گذشته، شاهد حوادث متعددی از قبیل اشغال توسط بیگانگان و زمین*لرزه*های مهلک بوده*است. تبریز پایتخت آق*قویونلوها و قراقویونلوها و اولین پایتخت حکومت صفویه و آغازگر انقلاب مشروطه برعلیه استبداد محمدعلی شاه بوده*است.
    شهر تبریز به سبب موقعیت خود، از مراکز تجاری منطقه بوده*است و هم*اکنون یکی از مراکز صنعتی ایران می*باشد. این شهر در دو قرن اخیر مبدا بسیاری از تحولات اجتماعی، فرهنگی و صنعتی در ایران بوده است و نقشی کلیدی در تحولاتی مانند انقلاب مشروطیت و انقلاب ۱۳۵۷ و مدرنیزه کردن ایران داشته است.

    دوران باستان

    ارتباط شهر تبریز با یک*سری از شهرهای دوران
    مادها در میان محققین مورد بحث است. شهر کنونی تبریز برروی خرابه*های شهر تاوریس (بارها) بنا شده*است. تاوریس یکی از بااهمیت*ترین مراکز بازرگانی منطقه بوده و به*عنوان پل ارتباطی بین شرق و غرب اهمیت فراوانی داشته*است. این شهر در زمان حکمرانان اشکانی تبار ارمنستان پایتخت ارمنستان بوده*است. هرچند ولادیمیر مینورسکی در دانشنامهٔ اسلام بیان می*کند که این داستان که شاه اشکانی*تبار ارمنستان به خاطر انتقام کشته*شدن اردوان آخرین پادشاه اشکانی به*دست اردشیر بابکان، مؤسس سلسله ساسانی، تبریز را اشغال کرده و این شهر را پایتخت ارمنستان قرار می*دهد، براساس نوشته*های واردان، (تاریخ*نگار ارمنی در قرن چهاردهم میلادی) و در منابع قدیمی به*چنین چیزی اشاره*نشده*است و این روایت ریشه*های عامیانه دارد. در کتاب تاریخ ایران چاپ دانشگاه کمبریج آمده*است که شهر تبریز در اوایل دوره ساسانی یعنی قرن سه یا چهار میلادی بناشده*است و یا به احتمال بیشتر در قرن هفتم این واقعه اتفاق افتاده*است.


    از فتح آذربایجان توسط اعراب تا ایلخانان


    در زمان فتح آذربایجان به*دست اعراب در سال ۲۲ هجری قمری آن*گونه که در کتاب فتوح (نوشتهٔ البلاذری) آمده*است، توجه سپاه اعراب بیش*تر متوجه شهر
    اردبیل بوده*است و حتی نامی از تبریز در فهرست شهرهایی که مرزبان پارسی از آن*ها سربازگیری کرده بود، نیامده*است. چنین پیداست که تبریز همان*گونه که فاستوسبیزانسی اشاره*کرده*است، در قرن چهارم میلادی ویران شده*بوده و در زمان حملهٔ اعراب قریه*ای کوچک بیش نبوده*است.
    پس از فتح آذربایجان گروهی از اعراب در آذربایجان ساکن شدند. در زمان خلیفه منصور عباسی (۱۳۶ـ ۱۵۸)، حدود ۱۳۷، مردی به نام رَوّاد از قبیلة اَزْد، از قبایل مشهور یمن، در تبریز مسکن گزید و پسران او اقدام به ساخت نخستین دیوار شهر کردند. بگفته یاقوت حموی، «تبریز تا زمان روّاد ازدی، قریه بود، روّاد آنجا را آباد کرد و پس از او پسرش وجنا با برادرانش در آنجا عمارات و قصوری ساختند و آنجا را با حصار و دیواری محکم استوار کردند و مردم در آن شهر ساکن شدند.» این شهر از نیمة اول قرن سوم هجری رو به گسترش نهاد و اهمیت آن در منطقه آذربایجان به اندازه*ای بود که متوکل عباسی، پس از زمین لرزة سخت و ویرانگر تبریز در ۲۴۴، بی درنگ فرمان بازسازی شهر را صادر نمود. علاءبن احمد ازدی که از حدود ۲۵۱ مأمور امور مالی ارمینیه و آذربایجان بود، در ۲۶۰ در برابر حاکم جدید آذربایجان، ابوالرُّدَینی عمربن علی بن مُرّ، نافرمانی کرد و کشته شد و بدینسان تبریز مدتی از دست خاندان ازدی خارج گردید.
    نوشته*هایی که از اواسط قرن چهارم هجری قمری در دست است، در مورد اندازهٔ شهر تبریز توافق نظری ندارند. نویسندگانی مانند
    ابن خرداذبه، بلاذری و طبری، تبریز را یکی از شهرهای کوچک آذربایجان توصیف کرده*اند؛ درحالی که ابن حوقل می*نویسد: «تجارت آن رواج دارد و نوعی پارچهٔ معروف ارمنی در آن*جا بافته می*شود». مورخ متأخرتری به*نام ابن مسکویه متوفی می*نویسد: «تبریز شهر مهمی است. باروی محکمی دارد. باغ*های پردرخت، آن*را احاطه کرده*است. مردم آن شجاع، پرخاشجوی و توانگرند.» تبریز که در دوره فرمانروایی ابومنصور وهسودان روّادی رو به گسترش و آبادانی نهاده بود، در اثر زمین لرزه ۴۳۴ هجری بشدت آسیب دید. بطوریکهناصرخسرو که که در ۴۳۸، از شهر دیدن کرده است مساحت تبریز را ۱۴۰۰ در ۱۴۰۰ گام بیان کرده*است که براین اساس، به*نظر نمی*رسد مساحت شهر متجاوز از یک کیلومتر مربع بوده*باشد. اعضای خاندان روّادیان تا ۴۴۶، با چند وقفه، حاکمان تبریز بودند. در این سال طغرل سلجوقی، وهسودان روّادی را خراجگزار خود کرد، و به گفته ابن اثیر طغرل در ۴۵۰، مملان بن وهسودان را به حکمرانی آذربایجان گماشت. الب ارسلان، جانشین طغرل، در ۴۶۳ حملان را از حکومت آذربایجان بر کنار نمود و به فرمانرواییِ نزدیک به چهارصد سال خاندان روّادی در این سرزمین پایان داد.
    در نوشته*های تاریخی از دوران سلجوقی اشارات زیادی به تبریز یافت نمی*شود. در
    راحةالصدور آمده که طغرلجشن ازدواج خود را با دختر خلیفه در نزدیکی این شهر برپا ساخت. در ابتدای قرن ششم هجری قمری گزارش شده که امیر سوقمان القطبی - مؤسس سلسلهٔ شاهان ارمن که در اخلاط فرمان می*راندند- حاکم تبریز بوده*است. در طول حکومت سلطان محمود شاهد درگیری*هایی جهت تصاحب تبریز بین امیر مراغه و طغرل (برادر سلطان محمود) هستیم. بعد از وفات سلطان محمود بسال ۵۲۵ هجری قمری بین داود پسر سلطان محمود و مسعود برادر او تنشی جهت تصاحب تبریز پیش آمد که در این میان داود پیروز شد و تبریز را مقر حکومت خود ساخت. آنچنان که از شواهد تاریخی بر می*آید از زمان قزل ارسلان (۵۸۲ - ۵۸۷ هجری قمری) به بعد تبریز برای همیشه پایتخت آذربایجان گردید.
    در ابتدای قرن هفتم هجری قمری مغول*ها دو بار به تبریز حمله بردند ولی با دریافت غرامت بازگشتند. در سال ۶۲۷ هجری قمری مغول*ها نهایتاً بر تمام آذربایجان و خصوصاً تبریز دست یافتند.

    از ایلخانان تا جنبش مشروطه


    اوج شکوفایی تبریز در زمان ایلخانان بود؛ یعنی زمانی که این شهر پایتخت قلمرویی بود که از نیل تا آسیای میانه کشیده*شده*بود. تبریز در دوران تیموریان، قراقویونلوها و اوایل سلسلهٔ صفویه نیز پایتخت ایران بوده*است. این شهر به سال ۱۵۰۰ میلادی (۹۰۶ هجری قمری) به*تصرف شاه اسماعیل درآمد و تبریز اولین پایتخت ایران جدید در دورهٔ
    صفویه شد. در این زمان حدود دو سوم جمعیت ۲۰۰-۳۰۰ هزار نفری تبریز سنی*مذهب بودند و به*زودی سیاست*های سختی جهت تحمیل مذهب شیعه به سنیان تبریز اعمال گردید. نزدیکی این شهر به*مرز ایران و عثمانی موجب شد که این شهر در برابر تهدیدهای عثمانی آسیب*پذیر شود؛ به*طوری که چندین بار به*تصرف عثمانیان درآمد تا این که شاه تهماسب صفوی در سال ۱۵۱۴ میلادی (۹۲۰ هجری قمری) پایتخت را از تبریز به قزوین منتقل کرد. تبریز در دورهٔ قاجار ولی*عهدنشین این سلسله بود و ولی*عهدان سلسلهٔ قاجار در این شهر اقامت می*گزیدند.

    از جنبش مشروطه تاکنون


    این شهر در جنبش
    مشروطه نقشی مهم داشت و دلیری و فداکاری کسانی چون ستارخان (سردار ملیباقرخان (سالار ملی)، و شیخ*الاسلام به*پیروزی جنبش و گرفتن مشروطه منجر شد. پس از سرکوب مشروطه توسط محمدعلی شاه قاجار تمام حرکت*های مشروطه*خواهانه در تهران خاموش شدند؛ اما در تبریز و تنها در چند محله آن، هنوز کسانی بودند که حاضر باشند تا پای جان از این دست*آورد پاسداری کنند. ستارخان و پیروانش در محلهٔ امیرخیز، باقرخان از محلهٔ خیابان و مارالان و ارامنه این محله*ها و حدود یک*صد داوطلب مسلحی که توسط روشن*فکران ارمنی شهر از قفقاز سازمان*دهی شده*بودند، شروع به*مقاومت کردند و به*تدریج چند محلهٔ دیگر نیز به*آن*ها پیوستند. مقاومت آن*ها در مقابل نیروهای طرف*دار محمدعلی شاه، به*سرکردگی امام جمعهٔ تبریز و با حمایت طایفهٔ شاهسون و دیگر مدافعان استبداد، ماه*ها ادامه داشت تا این*که در اصفهان و گیلان نیز مردم به*پاخواستند و مشروطه*خواهان با فتح تهران به*پیروزی رسیدند. در واقع باید گفت که شروع قیام مشروطه*خواهان بر استبداد محمدعلی شاهی، از شهر تبریز بود. در سال ۱۳۲۴، فرقه دموکرات آذربایجان با حمایت شوروی سعی در برپایی حکومتی مستقل از دولت مرکزی ایران کرد و تبریز مرکز فعالیت*های این گروه بود. ولی با بیرون رفتن نیروهای شوروی، این فرقه نیز با شکست سختی روبه*رو شد. سیاست دوران شوروی کمونیستی و استالین موسوم به*دیوار آهنین و بسته*شدن مرزهای شمالی ایران در این دوران، ضربهٔ بزرگی به*رونق شهر -به*عنوان مرکز مبادلات منطقه با همسایگان شمالی ایران- وارد نمود. در ۲۹ بهمن ۱۳۵۶، تظاهرات مردم تبریز به*مناسبت چهلمین روز کشته*شدگان ۱۹ دی ۱۳۵۶ تظاهرات قم به*درگیری کشید و معترضین عملاً بیش*تر نقاط شهر را تسخیر نمودند. در سال*های نخست بعد از انقلاب ۱۳۵۷، طرفداران حزب جمهوری خلق مسلمان ایران، برخی ناآرامی*ها در این شهر پدید آوردند که با دخالت دولت ایران و تعطیل حزب مذکور، این ناآرامی*ها خاتمه یافت. تبریز در سال*های جنگ عراق با ایران، نقشی بارزی داشت و حضور نیروهای داوطلب از تبریز در آن دوران، درخور توجه بود. بنابر آمار رسمی موجود، شمار کشته*شدگان این شهر در این جنگ بیش از ۴٬۲۰۰ تن بوده*است




    ارک تبریز






    بازار تبریز



    خانه مشروطیت در سال ۱۲۴۷ شمسی توسط حاج مهدی کوزه کنانی (ابوالمله) بنا نهاده شد.

  2. #2
    taha.
    مهمان
    اشغال تبریز (۱۲۹۰)


    اشغال تبریز ( ۱۳۲۹ قمری ۱۲۹۰ خورشیدی) توسط قوای روس نقطه عطف و محصول نهائی دخالت های قوای بیگانه روس و انگلیس در ایران بود.
    در سال ۱۳۲۹ قمری هنوز بیش از چهار سال از پیروزی انقلاب مشروطه نگذشته بود که شرایط بحرانی و هرج ومرج بر ارکان کشور حاکم بود، نایب السلطنه در خارج کشور، کابینه دولت متزلزل، و رقابت احزاب اعتدالی و دموکرات به حد اکثر رسیده بود. رقابت های آشکار و پنهان دولت های روس و انگلیس مملکت را فلج نموده بود. محمد علی شاه که در تبعید بسر میبرد بکمک های مالی و تدارکاتی دولت روس، در پشت مرز های شمالی در پی تجمع نیرو از قبائل ترکمن و آذربایجانی بود.

    پیشگفتار

    در این بین روسها وجود مورگان شوستر در خدمت وزارت مالیه را بهانه قرار داده و اولتیماتوم با سه درخواست به دولت ارائه دادند و در پی نپذیرفتن آن اولتیماتوم توسط مجلس شورا، و سپس انحلال مجلس توسط دولت وقت و پذیرش آن اولتیماتوم، نتوانست از لشگرکشی دولت روس به مناطق شمالی کشور از جمله تبریز جلوگیری نماید.


    اشغال

    جنگ از روز های ۲۸ و ۲۹ ذی*الحجه ۱۳۲۹ ( برابر با ۲۰ و ۲۱ دسامبر ۱۹۱۱) در سه شهر تبریز، رشت و انزلی شروع و در تبریز از همه جا شدید تر و در تمام طول روز ادامه داشت. مردم تبریز شجاعانه می*جنگیدند ولی بواسطه نبود رهبری واحد تلفات زیاد بود.


    روز بعد جنگ از سر گرفته شد ولی در غروب آنروز دو طرف با آتش بس موافقت کردند، به عبارت دیگر تا این زمان موقعیت تبریزیان خوب بود. بنا به گفته شیپلی کنسول انگلیس در تبریز «در اینموقع پنج هزار نیروی کمکی از جلفا عازم تبریز گردید و به فرمانروای کل قفقاز دستور داده شده است تا به فرماندهان نظامی اجازه دهد با نظر کنسول های روسیه، اهالی را به شدید ترین وجه تنبیه کنند.»
    کشتار

    علاوه بر بمباران چند روزه در شهر، کشتار روس ها از روز دهم محرم (اول ژانویه) و با دستگیری و اعدام میرزاعلی ثقةالاسلام تبریزی و شیخ سلیم آغاز گردید و با ورود صمد خان شجاع*الدوله(یاغی دست نشانده روس) به تبریز خونریزی ابعاد گسترده*ای یافت.


    اسامی کشته شدگان

    بسیاری از مردم تبریز بطور بی نام ونشان توسط سالدات (سربازان) روسی کشته شدند، تعداد کشته های مشخص شده بیش از ۱۲۰۰ نفر بود.
    توسط روس*ها ثقةالاسلام تبریزی - شیخ سلیم - حاج*علی دوافروش - احمد سهیلی - میرزاعلی ویجویه-حاجی قفقازی - بدروس آندرئاسیان- ضیاءالعلماء - میرزا حاج اقا رضازاده - صادق الملک - دو پسر علی مسیو - برادرزاده ستارخان - سه نفر گرجی - و هیجده نفر دیگر
    توسط صمدخان یوسف حکم آبادی - آقابالاخان - مشهدی عباس قند فروش - ملا رحیم سلماسی - نایب محمد نجار - حاج صمد خیاط
    سرانجام

    سقوط تبریز درحقیقت سقوط آزادی و مشروطیت بود. صمدخان دشمن شماره یک مشروطه در آذربایجان اکنون بنا به درخواست و پافشاری سفیر روس در تهران و با تائید سفیر انگلیس از طرف دولت بعنوان والی تبریز ماَموریت می*یابد و بسرعت تمام آثار و افکار آزادی خواهی را در منطقه نابود می*کند تقریباً تمام ۲۵ باب مدرسه ابتدائی و متوسطه که بیش از سه هزار محصل داشت همه متروک و فعالیت آنها متوقف شده است. مدرسه سعادت تخریب و با خاک یکسان شده است. صمد خان به تحریک روس ها محترمین، تجار و اصناف را جمع کرده و نامه امضاء می*کنند که ما محمدعلی شاه را می*خواهیم.




  3. کاربر روبرو از پست مفید taha. سپاس کرده است .

    talareagahi (جمعه ۰۳ آبان ۹۲)

  4. #3
    کاربر سایت

    آخرین بازدید
    جمعه ۲۴ آبان ۹۲ [ ۲۲:۱۱]
    محل سکونت
    mazandaran
    نوشته ها
    1
    امتیاز
    701
    سطح
    1
    Points: 701, Level: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    دستاوردها:
    3 months registered500 Experience Points
    سپاس ها
    3
    سپاس شده 0 در 0 پست
    خيلي ممنون مفيد بود

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •