*های اطراف*تان که نگاه کنید، خوب می*بینید که تازگی*ها کم*تر دل*تان برای*شان تنگ می*شود. خودمانیم؛ کسی" /> هوای دل*تان را داشته باشید
کانال تلگرام فال و طالع بینی

در تمام بخش ها مدیر فعال ( با سابقه فعالیت در انجمن های دیگر ) می پذیریم ، با ما تماس بگیرید. انجمن پیچک

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: هوای دل*تان را داشته باشید

  1. #1
    کاربر سایت

    آخرین بازدید
    دوشنبه ۰۳ تیر ۹۲ [ ۱۹:۵۴]
    محل سکونت
    روی ابرا
    نوشته ها
    69
    امتیاز
    862
    سطح
    1
    Points: 862, Level: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 14.0%
    دستاوردها:
    3 months registeredThree Friends500 Experience PointsTagger Second ClassCreated Album pictures
    سپاس ها
    22
    سپاس شده 48 در 27 پست
    حالت من
    Gerye

    هوای دل*تان را داشته باشید


    این حق مسلم توست که حال خودت را دریابی... لطفاً اگر غمگینی، ادای سرخوشان را درنیاور و نگو حال من عالی*ست... و اگر مسرور و شادمانی، ادای غمگساران را درنیاور که خدای ناکرده چشم زخم دیگران، کمی از شادی مفرط*ات بکاهد .. لابد می*گویید: همه*جور دلتنگی دیده بودیم به*جز دلتنگی برای خود ... این دیگر چه*جور دلتنگیست؟ نه ؟ کمی به آدم*های اطراف*تان که نگاه کنید، خوب می*بینید که تازگی*ها کم*تر دل*تان برای*شان تنگ می*شود. خودمانیم؛ کسی که در این حوالی نیست، آیا اشتباه می*گویم؟!!! انصافاً چند وقت است که سراغی از فلانی، آری، همان دوست قدیمی یا حتی همین بستگان نزدیک نگرفته*ایم...؟! قدیم*ترها بیش* تر دل*مان تنگ می*شد اما این روزها آن* قدر حجم ظرف دلتنگی* مان، مملو از دلتنگی برای خودمان است که دیگر جایی برای دیگران نمانده است! البته غیر قابل پیش*بینی هم نبود ... وقتی*که سال*ها با بی*توجهی به احساسات، نیازها، خواسته*های قلبی و توجه به ندای کودک درون، به* آرامی از کنارشان می*گذریم، پر واضح است که حداقل پیامد آن، این حال عجیب و غریب ماست! تازه، ماجرا به همین* جا هم ختم نمی*شود. اگر امروز به فکر خودمان نیفتیم، به*زودی حتی دل*مان برای خودمان هم تنگ نخواهد شد ... همین چند روز پیش که داشتم در مورد علل افسردگی تحقیق می*کردم، دیدم در بسیاری از سایت*ها نوشته است که علل افسردگی هنوز برای جامعه* بشری نامعلوم است، چقدر مضحک، خنده*ام می*گیرد ... دلیلی از این شفاف*تر: که آن*قدر از خودمان دوری می*کنیم که دیگر دل*مان برای خودمان هم آن*قدری تنگ نمی*شود که حتی نیم*نگاهی هم در آینه به خود نمی*اندازیم...! باور نمی*کنید؟!!! من زنان و مردان زیادی را می*شناسم که مدت*هاست شانه*ای به موهای خود نزده*اند یا فقط با اعتراض اطرافیان، تنی به آب زده و استحمام می*کنند. به نظر شما آیا این، چیزی جز قهر با خود است؟! لطفاً همین لحظه کمی با خود فکر کنید و از خودتان بپرسید: «دل*تان چه می*خواهد؟!» همین الآن که برای*تان می*نویسم، من دل*ام می*خواهد لیوان چای و شکلاتی که روی میزم خیره* خیره به من زل زده است را میل کنم... پس لطفاً کمی صبر کنید تا من به ندای دل خود پاسخ دهم... و اما بعد... راستش حالا که دوباره شروع به نوشتن می*کنم، کمی از آن*چه که فکر می*کردم، دیرتر شده است، می*دانید چرا...؟! چون تا زمانی*که احساس گرسنگی، اندیشه و ذکاوتم را به خود اختصاص داده بود، نمی*توانستم برای*تان حرفی/کلامی از جنس بلور بگویم... موضوعی که سال*هاست ذهن مرا به خود مشغول کرده، همین موضوع « توجه به ندای دل و پاسخ معقول به خواسته*هاست... »

    لطفاً شما هم از همین لحظه*ی اکنون آغاز کنید... به ندای واقعی درون*تان گوش دهید، با خودتان آشتی کنید، وقتی دل نازک*تان از غم دلتنگی خود سبکبال شد، می*تواند هم*چون یک عاشق، دلش برای صدای یک چکاوک هم *تنگ شود، یا شاید دلش بوی بهارنارنج را بخواهد یا شاید هم خوردن یک بشقاب باقالی گُلپرزده پای کوه دربند را. از کسی که هنوز دلتنگ خود است، چه انتظار که به*یاد بیاورد نهال درخت کاشته* شده بر سر تربت پدر را که مدت*هاست تشنه*ی لیوان آب فاتحه*خوانی*ست که گمان می*کرد روزی اگر پدر را نبیند، خواهد مُرد... دیگر ملالی نیست. به قول صالحی بزرگ «جز گم*شدن گاه*به*گاه خیالی دور، که مردم به آن شادمانی بی*سبب می*گویند...! لطفاً تظاهر را کنار بگذارید، کسی به شبه قهرمان مدال نمی*دهد و از هر رستم*نامی، سهراب پهلوان زائیده نخواهد شد! عزیز من بکوش تا عظمت در نگاه تو باشد، نه به آن چه می*نگری. این حق مسلم توست که حال خودت را دریابی... لطفاً اگر غمگینی، ادای سرخوشان را درنیاور و نگو حال من عالی*ست...
    و اگر مسرور و شادمانی، ادای غمگساران را درنیاور که خدای ناکرده چشم زخم دیگران، کمی از شادی مفرطت بکاهد ... وای بر ما چه ناآگاهانه به جنگ الهه* درون خود می*رویم و چه مغرورانه گمان می*کنیم که پیروزیم. آن*چه گفتم، نه* تنها رهایی از اندوه و ماتم و افسردگی بود، بلکه به زبان این قاصر: « شاید رمز خوشبختی باشد » چرا وقتی*که خوابت نمی*آید، تختخواب غمناک خود را در آغوش می*گیری...؟ و چرا وقتی*که دلت می*خواهد در یک عصر بهاری چند دقیقه*ای چُرتی بزنی، همه می*گویند چه وقت خواب است؟! راستی ساعت شام*خوردن، چه ساعتیست؟! زمانی به*غیر از آن*که گرسنه می*شویم. » همین بی*توجهی*ها به خواسته*های دل است که امروز، روزگاری را برای*مان می*سازد که وقتی هنوز حداقل*ها را هم نمی*دانیم، گمان می*کنیم می*توانیم ازدواج کنیم چون ( الآن ساعت ازدواج است )... و از بس دیگران می*گویند دیر شده، چه ناآگاهانه به مقام پدر و مادر نائل می*شویم... شما را به خدا بیایید کاری بکنیم... حالا دیگر این جان تو و جان پرستوهای مهاجری که هر بهار به آسمان شهر شما کوچ می*کنند... و حرف آخر این که... ما خودبهاریم ، خویشتن را کرده ایم گم
    کوروشتابان خود به دنبال بهاریم فقدان هرعلت همه سوزوتب ماست ازآن به عمر خود چومرغ بی قراریم ما نوبهاریم کرده ایم گم لیک خودرا نالان همه ازسوزدلگیر زمستان مازخمی خارخودیم ، بی رای اغیار ازماست برما ، زخم و هم دارو ودرمان منابع: مجله شادکامی و موفقیت /سایت دانش رنگارنگ
    آرزوﮮمــלּ ایــלּ بود زیـــر سقف ایـלּ נنیـــــا
    مــלּ بــــراﮮ تــــــــ ـــو بــــاشــҐ
    تـــــــــــو بــــراﮮ مــלּ تنهـــــا

  2. کاربر روبرو از پست مفید *faeze* سپاس کرده است .

    **4hoo** (پنجشنبه ۲۳ خرداد ۹۲)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •