به نقل از ايسنا، «هلموت موهوالد» و همکارانش از موسسه کلوئيدها و سطوح تماس ماکس پلانک در Golm آلمان روشي ساده براي توليد بسته*هاي دارويي ابداع کرده*اند که مي*توانند به اهداف انتخاب شده درون بدن هدايت شوند.





اين محققان از ميکروکره*هاي حفره*يي کربنات کلسيم به عنوان بستري براي توليد توپ*هاي سه* بعدي توخالي استفاده کرده*اند. اين کره*ها مي*توانند مولکول*هاي دارويي را بدرون خود جذب کرده و مولکول*هاي سيگنال*دهنده را روي سطح خود حمل كنند؛ اين مولکول*هاي سيگنال*دهنده به ميکروکره*هاي حاوي دارو کمک مي*کنند تا بافت بيمار را درون بدن پيدا کنند.



ميکروکره*ها و نانوکره*هايي که مي*توانند دارو را به نقطه هدف درون بدن رسانده و در آنجا رها كنند، ابزار مناسبي براي کاهش اثرات جانبي شيمي*درماني محسوب مي*شوند. روشي که توسط محققان موسسه ماکس پلانک ابداع شده است، امکان توليد کره*هايي با اندازه*هاي مختلف را که مي*توانند با مولکول*هاي مختلفي عامل*دار شوند، فراهم مي*آورد.



اين محققان کار خود را با انتخاب اندازه مناسب ذرات کربنات کلسيم آغاز کردند. سپس حفرات اين کره*هاي کربنات کلسيمي را با نانوذرات و در صورت نياز با عوامل دارويي پر کردند. اين نانوذرات مي*توانند ويژگي*هاي مختلفي از خود بروز دهند. به عنوان مثال آنها مي*توانند از موادي ساخته شوند که در اثر تابش نور يا قرار گرفتن در معرض مواد خاص تجزيه شده و در نتيجه به عنوان بازکننده*هاي بسته*هاي دارويي عمل كنند.



اين پژوهشگران سپس کره*هاي کربنات کلسيمي پرشده را در شبکه*اي از زنجيره*هاي پروتئيني طولاني پيچاندند؛ بجاي اين پروتئين*ها مي*توان از زنجيره*هاي پليمري نيز استفاده کرد. مرحله بعدي حل کردن بستر کربنات کلسيمي با استفاده از يک اسيد بود. در اين حالت نانوذرات خود را به شکل کره*هاي حفره*يي که درون يک شبکه پروتئيني قرار گرفته*اند، آرايش مي*دهند.





«موهوالد» مي*گويد: ما براحتي مي*توانيم مواد مختلف را ترکيب کرده و واحدهاي چندکاره توليد کنيم. همچنين امکان تنظيم ويژگي*هاي فيزيکي و شيميايي اين واحدها براي رسيدن به عملکرد مطلوب وجود دارد.



اين شبکه پروتئيني نه تنها کره توخالي را مي*پوشاند، بلکه زيست*سازگاري آن را افزايش داده و مي*تواند حاوي مواد سيگنال*دهنده زيست*شيميايي باشد تا کره*ها را بطور مستقيم به هدف مورد نظر درون بدن هدايت کند.