با روند روزافزون صنعتي شدن اكثر كشورهاي در حال توسعه و افزايش جمعيت در جهان، نياز به انواع مختلف انرژي مخصوصاً انرژي الكتريكي روز به روز در حال افزايش است. با وجود پيشرفت فناوري هاي نوين كه استفاده از انرژي هاي نو و انرژي هاي تجديد پذير را مقدور مي سازند، هنوز سوخت هاي فسيلي جزء منابع انرژي هستند كه بيشترين نياز صنعت را فراهم مي سازند. با توجه به تجديد ناپذير بودن اين منابع و ارزش بالاي صنعتي اين مواد به عنوان ماده اوليه، استفاده بهينه و افزايش راندمان مصرف اين مواد هم اكنون سرلوحه كار بسياري از مراكز تحقيقاتي و پژوهشي جهان است. زغال سنگ از جمله منابع انرژي است كه از ديرباز مورد استفاده بشر بوده است و با توجه به اثرات سوء زيست محيطي ناشي از فرآيند احتراق زغال سنگ، كوشش هاي فراواني به منظور ابداع روش ها و فن آوري هاي نوين درجهت كنترل و كاهش آلودگي حاصل از اين فرآيند و افزايش راندمان آن صورت گرفته است. اين تلاشها با نوسانات قيمت ساير انواع سوخت هاي فسيلي و تصويب قوانين سختگيرانه زيست محيطي در سالهاي اخير از روند رو به رشدي برخوردار بوده است. غني بودن كشور ما ايران از منابع نفت و گاز سبب شده است كه صنعت برق از ابتداي تاسيس به دليل سهولت دسترسي و هزينه پايين، بيشتر از منابع نفت و گاز جهت توليد الكتريسيته استفاده كرده و از منابعي نظير زغال سنگ كمتر استفاده مي شود. روند رو به رشد صنايع پتروشيمي در جهان و قابليت تبديل فرآورده هاي نفتي به مواد با ارزش افزوده بالاتر باعث شده است كه در كشورهاي پيشرفته جهان استفاده از اين مواد به عنوان سوخت به تدريج تقليل يابد به طوري كه د رحال حاضر ايالات متحده كه بر حسب آمار جزء ده كشور غني از منابع نفت و گاز است قسمت عمده الكتريسيته توليدي (56 درصد) از زغال سنگ ايجاد كند.