گاهی خبرای عجیب و غریبی در مورد آرایش و آرایشگری و بخصوص آرایش های خانم ها شنیده می شود . مثلا یک زمان بحث از میزان هزینه هایی که افراد برای لوازم آرایش خود صرف می کنند می شود.و زمانی بحث از مدل های عجیب و غریبی می شود که برخی برای آرایش مو و چهره ی خود به کار می برند. اما به تازگی خبرهایی مبنی بر فعالیت آرایشگران مرد برای آرایش موهای زنان در برخی نقاط شمالی تهران به گوش می رسد . موضوعی که اگرچه در دوران قبل از انقلاب در ایران رواج داشته اما وجودش در این زمان ناهنجار و خارج از عرف به نظر می رسد جالب این است که برخی از این افراد به طور گسترده ای در سایت های اینترنتی به تبلیغ خدمات خود می پردازند و اینها تازه جدای از تبلیغات گسترده ای است که در شبکه های فارسی زبان ماهواره ای صورت می گیرد .
*خدمات برای مشتریان خاص:
اما جدا از این که این امر تا چه اندازه خارج از عرف و ناهنجار است باید بررسی شود که چگونه افرادی مشتریان این آرایشگران را تشکیل می دهند. یکی از این آقایان آرایشگر که خود را " مازیار " معرفی کرد بعد از کلی شرط گذاشتن مبنی بر این که نشانی های بیشتری از او داده نشود در مورد خانم هایی که به او مراجعه می کنند به " اتوبوس خالی " می گوید: (( مشتری های من را اغلب خانم هایی تشکیل می دهند که دارای معرف های شناخته شده و قابل اطمینان از طرف آشنایان من باشند. البته این افراد بعد از اینکه یکی دو مرتبه به من مراجعه کردند و از خدمات ارائه شده اظهار رضایت کردند:- با هماهنگی قبلی تعداد دیگری از آشنایانشان را هم به من معرفی می کنند. )) او در مورد اینکه آیا تا بحال از سوی نیروی انتظامی یا پلیس اماکن مورد بازخواست و تذکر قرار گرفته است یا نه می گوید : (( البته تبلیغ کارم از طریق چهره به چهره توسط مشتریان شناخته شده و مورد اعتماد صورت می گیرد و در واقع چون تبلیغ علنی زیادی انجام نمی دهم تا کنون کسی در این مورد به من اخطاری نداده. )) وی همچنین درباره ی این که آیا مغازه یا محل مشخصی برای پذیرش این مشتریان دارد یا خیر؟ حرف جالبی می زند : (( مغازه خیلی توی چشم است. کسانی که بخواهند به من مراجعه کنند یا باید به منزلم بیایند - که اغلب فقط افراد آشنا که سابقه ی مراجعه ی طولانی تری دارند نشانی منزلم را در اختیار دارند – یا از طریق تلفن و یا گرفتن وقت قبلی به منازل شان مراجعه می کنم. )) البته این آرایشگر تاکید می کند : (( قیمت ها بسته به اینکه من به منزل فرد بروم یا او مراجعه کند فرق می کند. )) مازیار در مورد تفاوت نرخش می افزاید : (( قیمت پایه ای که در منزلم از مشتری دریافت می کنم بسته به اینکه مشتری خواهان چه کاری باشد و 300 هزار تومان شروع می شود و تا چند میلیون ادامه پیدا می کند. اما اگر من به منزل مشتری بروم قیمت پایه از 800هزار تومان شروع می شود و بسته به اینکه چه لوازمی را نیاز داشته باشد و با احتساب هزینه ی رفت و برگشت متغیر است. ))
ژورنال وسیله ای همیشه همراه
اما در بین تمامی لوازمی که برای مشتریان به کار می رود یک وسیله است که وجودش از همه ضروری تر به نظر می رسد و آن "ژورنال " عکسی است که برای انتخاب مدل آرایش از آن استفاده می شود. مازیار در مورد عکس ها و مدل هایی که درون این آلبوم ها وجود دارد می گوید : (( در مورد اینکه دیگر آرایشگران این مدل ها را از کجا می آورند چیزی نمی دانم . اما خودم به شخصه این آلبوم های عکس را از سفرهایی که به کشور ترکیه می روم می آورم. )) او در عین حال انکار نمی کند که برخی از افراد در کشور هستند که حاضر می شوند با انواع گریم ها و آرایش ها به عنوان مدل در این آلبوم های عکس حضور پیدا کنند. وی در ادامه انگیزه سفر خود را تنها محدود به آوردن جدیدترین نوع ژورنال ها نمی داند و در این باره می افزاید : (( هر چند وقت یک بار برای آموزش دیدن و یاد گیری جدیدترین مدل ها به ترکیه سفر می کنم. چون به هر حال کسانی که نزد من می آیند و حاضر می شوند مبالغ بالایی را تنها برای یک مهمانی خانوادگی بپردازند در مقابل انتظار دارند که من هم به عنوان کسی که تنها حاضر است به افراد خاصی خدمات ارائه کند مدهای تازه و دیده نشده را برایشان اجرا کنم. )) او همچنین می افزاید: (( به جز مشتریانی که برای مهمانی های خانوادگی به من مراجعه می کنند دو مورد هم گریم عروس انجام داده ام که مشتری از آن راضی بود. )) بماند که او حاضر نشد در مورد قیمت دریافتی اش از عروس ها چیزی بگوید.
سلیقه ی مردانه ی آرایشگران
صحبت های این آرایشگر هر چه جلوتر می رود جالب تر هم می شود. مثلا او در جواب این سوال که : "مگر آرایشگر های خانم نمی توانند با ظرافت همان مدل هایی را اجرا کنند که مردان آرایشگر اجرا می کنند؟ می گوید: خانم ها فکر می کنند که آرایشگر مرد سلیقه ایی متفاوت دارد. او البته در مورد اینکه منظور از " سلیقه های متفاوت " چیست؟ توضیح بیشتری نمی دهد و فقط به گفتن اینکه مردها سلیقه ی خانم ها را بیشتر می دانند اکتفا می کند. حالا این ادعا تا چه حد صحت دارد جای بحث دارد. امری که او برای ثابت کردنش مثالی نمی زند.
چرا این اتفاق می افتد؟
پرسش اصلی این است که چرا باید گوشه ای از بازار این مشاغل که مربوط به بانوان است در دست مردان باشد و چرا اصولا زنان تمایل دارند تا به مردان ارائه دهنده ی خدمات زنانه مراجعه کنند. از طرفی باید دریافت ریشه ی بروز چنین پدیده هایی در جامعه و در میان طبقات خاصی از مردم کجاست؟ آیا این امر مولود و مولد فساد در جامعه نیست؟ با توجه به این واقعیت – همان طور که این آرایشگر گفت:- بسیاری از این قبیل آرایشگران در خفا کار می کنند و عده ی کسانی که دست به ریسک می زنند و به تبلیغ آشکارا می پردازند آنقدر کم است که می توان آنها را به نوک کوه یخی تشبیه کرد که حجم بزرگتر و خطرناکتر آن در لایه های زیرین جامعه پنهان است. لایه هایی آنقدر عمیق که کار نظارت بر این افراد را اگر نگوییم نا ممکن بلکه تا حد بسیار زیادی مشکل می کند.