راهنمای تصویری جامع هپاتیت: علائم، روش های پیشگیری و درمان




هپاتیت بیماری التهاب کبد است که می*تواند باعث عوارض و مشکلات جدی برای سلامتی فرد مبتلا بشود. در این مقاله با این بیماری و روش*های پیشگیری و درمان آن آشنا می*شوید.



هپاتیت چیست ؟

هپاتیت التهاب کبد است که ممکن است به واسطه داروها، مصرف الکل یا وضعیت*های پزشکی مشخصی ایجاد شده باشد، اما در بیشتر موارد به واسطه ویروسی که کبد را تحت تأثیر قرار می*دهد ایجاد می*شود. این نوع هپاتیت به عنوان هپاتیت ویروسی شناخته شده و متداول*ترین شکل آن هپاتیت A، B و C است. علائم هپاتیت

گاهی اوقات، در هفته*های اول ابتلا به عفونت، هیچ علامتی در فرد مبتلا دیده نمی*شود (که به آن مرحله حاد گفته می*شود)؛ اما در صورتی که علائمی وجود داشته باشد، در هر سه نوع هپاتیت، خستگی، تهوع، کاهش اشتها، درد شکم، تب خفیف و زردی چشم یا پوست دیده می*شود. وقتی هپاتیت B و C مزمن می*شود ممکن است سال*ها بدون علامت باشد، و زمانی که بالاخره علائم هشداردهنده ظاهر شوند، کبد ممکن است دیگر آسیب*دیده باشد. هپاتیت A : چه اتفاقی می*افتد؟

هپاتیت A شدیداً مسری بوده و می*تواند به شیوه*های مختلفی از فردی به فرد دیگر منتقل شود. معمولاً این هپاتیت تنها بیماری خفیفی ایجاد می*کند و بسیاری از مردمی که به آن مبتلا هستند هرگز خود متوجه نمی*شوند. این ویروس تقریباً همیشه به* خودی* خود از بین می*رود و موجب آسیب بلندمدت به کبد نمی*شود. هپاتیت A: چگونه گسترش می*یابد؟

هپاتیت A معمولاً از طریق آب یا غذای آلوده منتقل می*شود. درصورتی*که دست فرد مبتلایی که پس از اجابت مزاج دست خود را نشسته است با غذا تماس داشته باشد، می*تواند باعث آلودگی غذا شود. در این وضعیت مقدار بسیار کمی مدفوع عفونی به غذا وارد می*شود. مصرف سبزی*ها، میوه*ها و غذاهای دریایی خام و غذاهای نیم پخته معمولاً مسئول اصلی انتقال هپاتیت A هستند. اگر کارکنان مهدکودک دقت کافی در مورد شست*وشوی دست*های خودشان پس از تعویض پوشک به*خرج ندهند، این ویروس ممکن است در این مراکز گسترش پیدا کند. هپاتیت A: چه افرادی در خطر قرار دارند؟

زمینه*ساز اصلی هپاتیت A مسافرت یا زندگی در کشوری است که میزان ابتلای هپاتیت A در آن بالا است. بهتر است توصیه*های مرکز کنترل بیماری*ها را در مورد شیوع اخیر این بیماری پیش از مسافرت مورد توجه قرار دهید. مصرف غذاهای خام یا نوشیدن آب شیر در مسافرت می*تواند خطر آن را افزایش دهد. کودکانی که در مهدکودک هستند در خطر بیشتری قرار دارند. هپاتیت B: چه اتفاقی می*افتد؟

بسیاری از بزرگ*سالانی که به این بیماری مبتلا می*شوند علائم خفیفی را به مدت کوتاهی تجربه کرده و سپس خود به خود بهتر می*شوند. اما برخی از مردم قادر نیستند ویروس هپاتیت B را از بدن خود خارج کنند و عفونت به مدت طولانی در بدن آن*ها باقی می*ماند. تقریباً 90 درصد از نوزادانی که به این ویروس مبتلا می*شوند آن را در تمام طول عمر خود خواهند داشت. به مرور زمان هپاتیت B مزمن می*تواند منجر به مشکلات جدی مانند آسیب کلیه، نارسایی کبد و سرطان کبد شود. هپاتیت B: چگونه گسترش می*یابد؟

هپاتیت B از تماس با خون یا مایعات بدن فرد مبتلا منتقل می*شود. در برخی از کشورها بیشتر از طریق رابطه جنسی محافظت نشده این بیماری انتقال می*یابد. همچنین با استفاده از مسواک، تیغ اصلاح یا سوزن مشترک با فرد عفونی ممکن است این بیماری منتقل شود. مادر مبتلا نیز می*تواند ویروس را به فرزندش در حین وضع حمل منتقل کند. هپاتیت B با آغوش گرفتن، غذای مشترک یا سرفه منتقل نمی*شود. هپاتیت B: چه افرادی در خطر قرار دارند؟

هر فردی ممکن است به این بیماری مبتلا شود، اما افرادی که چند شریک جنسی دارند یا تزریقات غیرقانونی (از جمله مواد مخدر) انجام می*دهند در خطر بیشتری قرار دارند. عوامل خطر دیگر شامل افرادی است که با بیماران مبتلا زیاد سر و کار دارند مانند پزشکان و پرستاران و افرادی که با فرد مبتلا زندگی می*کنند. هپاتیت C: چه اتفاقی می*افتد؟

حدود 25 درصد از افرادی که به این بیماری مبتلا می*شوند، پس از عفونت مزمن بر ویروس غلبه می*کنند. در بقیه مردم ویروس در بدن به مدت طولانی باقی می*ماند. هپاتیت C مزمن می*تواند منجر به مشکلات بسیار جدی از جمله نارسایی کبد و سرطان کبد شود. خوشبختانه روش*هایی برای مدیریت ویروس و کاهش تأثیر آن بر کبد وجود دارد. هپاتیت C: چگونه منتقل می*شود؟

هپاتیت C از طریق خون آلوده منتقل می*شود. در برخی کشورها استفاده از سوزن مشترک یا تزریق مواد مخدر متداول*ترین عوامل گسترش عفونت هستند. خال*کوبی یا هر گونه ایجاد خراش در پوست با سوزن آلوده یکی دیگر از روش*های متداول انتقال است. مادر ممکن است ویروس را هنگام تولد به فرزندش منتقل کند. در موارد نادر، رابطه جنسی محافظت نشده نیز ممکن است هپاتیت C را گسترش دهد اما خطر آن زیاد نیست. هپاتیت C: چه افرادی در خطر قرار دارند؟

افرادی که تزریقات غیرقانونی انجام می*دهند حتی اگر یک بار یا در گذشته دور این کار را انجام داده باشند ممکن است به هپاتیت C مزمن مبتلا شده باشند. چون اغلب هیچ علامتی وجود ندارد. بسیاری از افرادی که سابقاً معتاد بوده*اند ممکن است ندانند که به این بیماری مبتلا شده*اند. افرادی که سال*ها پیش خون دریافت کرده*اند نیز در خطر بیشتری قرار دارند، چرا که قبلاً خون اهدا شده برای ویروس هپاتیت C بررسی نمی*شد. چگونه هپاتیت تشخیص داده می*شود؟

هپاتیت مزمن می*تواند بدون علامت سال*ها کبد را مورد حمله قرار دهد. اگر عفونت مورد تشخیص، نظارت و درمان قرار نگیرد، در نهایت در بسیاری از این مردم آسیب*های جدی کبد اتفاق خواهد افتاد. خوشبختانه آزمایش*های خون می*توانند مشخص کنند آیا شما هپاتیت ویروسی دارید یا خیر و اگر چنین است به کدام نوع مبتلا هستید. چه افرادی باید تحت درمان هپاتیت باشند؟

آزمایش برای افرادی که عوامل خطر ذکرشده را دارند به خصوص افرادی که تزریق مواد یا شریک های جنسی متعدد داشته*اند لازم است. همچنین مردم آسیا باید مورد آزمایش قرار بگیرند. مرکز کبد دانشگاه استنفورد تخمین زده است که از هر 10 آسیایی که در امریکا زندگی می*کند یک نفر هپاتیت مزمن B دارد. بسیاری از آن*ها احتمالا ویروس را از زمان تولد داشته*اند. در صورتی که نتیجه آزمایش مثبت باشد

اگر آزمایش شما مثبت باشد می*توانید برای محافظت از همسر خود اقداماتی انجام دهید. افراد مبتلا به هپاتیت A مرتباً باید دستان خود را بشویند. افراد مبتلا به هپاتیت B و C باید از استفاده از وسایل مشترک مانند ناخن*گیر، تیغ اصلاح یا مسواک خودداری کنند. همه افراد خانه باید واکسن هپاتیت B را دریافت کنند. یک اقدام مهم، مراجعه به متخصص برای بحث درباره گزینه*های درمانی است. درمان: هپاتیت A

این بیماری تقریباً همیشه به* خودی* خود خوب می*شود و هیچ درمانی نیاز ندارد. اگر در این شرایط تهوع شما را آزار می*دهد، چند وعده غذایی کم حجم در طول روز به جای وعده*های غذایی حجیم مصرف کنید. آب، آب میوه و نوشیدنی*های ورزشی بنوشید تا بدن بی آب نشود و تا زمانی که بهتر شوید از ورزش شدید دوری کنید. درمان: هپاتیت B مزمن

هدف از درمان هپاتیت ب مزمن کنترل ویروس و جلوگیری از آسیب به کبد است. این کار با نظارت منظم علائم بیماری کبد شروع می*شود. داروهای ضد ویروسی ممکن است مفید باشند اما هر کسی نمی*تواند آن*ها را مصرف کند، یا ممکن است نیازی به دارو نداشته باشد. درباره خطرات و فواید درمان ضد ویروسی با پزشک خود صحبت کنید. درمان: هپاتیت C مزمن

متداول*ترین درمان هپاتیت C مزمن، ترکیب داروهای ضد ویروسی به نام اینترفرون و ریباویرین است. اینترفرون به صورت تزریق و ریباویرین به صورت قرص مصرف می*شود. مطالعات نشان می*دهد این ترکیب می*تواند در نیمی از بیماران، هپاتیت C را معالجه یا کنترل کند، اما عوارض جدی نیز می*تواند در بر داشته باشد. به علاوه، همه افراد نیاز به درمان ندارند. پزشک گزینه*های درمانی را بر اساس میزان فعالیت ویروس به شما پیشنهاد می*کند. نظارت بر هپاتیت مزمن

نظارت دقیق، پایه اصلی مدیریت هپاتیت مزمن B و C است. پزشک آزمایش*های خون منظم را توصیه می*کند تا وضعیت کبد را زیر نظر داشته باشد. سی*تی*اسکن و اولترا سوند نیز علائم آسیب کبد را نشان می*دهند. اگر ویروس موجب هیچ مشکلی برای کبد نشود ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید، اما باید به طور منظم آزمایش دهید تا تغییرات را تحت نظر بگیرید. در صورتی که بیماری زودهنگام تشخیص داده شده باشد، درمان مشکلات بعدی ساده*تر است. عوارض بعدی: سیروز

یکی از متداول*ترین عوارض هپاتیت مزمن سیروز است. سیروز کبد، ایجاد بافت همبند در کبد است که می*توان آن را با نمونه*برداری مشخص نمود. سیروز عملکرد کبد را دشوار ساخته و می*تواند به نارسایی کبد منجر شود که بیماری تهدیدکننده زندگی به شمار می*آید. علائم آن شامل خستگی، تهوع، کاهش وزن و تورم در شکم و پا است. در موارد شدید، بیماران ممکن است گیجی و زردی را نیز تجربه کنند. عوارض: سرطان کبد

هپاتیت ویروسی اصلی*ترین علت سرطان کبد است. بنابراین افراد مبتلا به هپاتیت مزمن B یا C حتی اگر مشکلی ندارند باید مرتب تحت نظر باشند. آزمایش*های خون می*توانند پروتئین*هایی که وجود سرطان کبد را نشان می*دهند شناسایی کنند. اولتراسوند، سی*تی*اسکن و ام آر آی می*توانند ضایعات غیرطبیعی در کبد را شناسایی کنند. نمونه*برداری برای تعیین این که این ناحیه سرطانی شده یا نه لازم است. تومورهایی که زودهنگام تشخیص داده می*شوند با جراحی برداشته می*شوند اما درمان بیشتر سرطان*های کبد دشوار است. پیوند کبد

کبد اندامی حیاتی است که به متابولیسم، گوارش، سم زدایی و تولید بسیاری از پروتئین*های مورد نیاز بدن کمک می*کند. اگر بخش بزرگی از کبد آسیب ببیند و قابل ترمیم نباشد کبد دیگر قادر به انجام این وظایف نخواهد بود. انسان بدون کبد فعال نمی*تواند زنده بماند. در این مورد پیوند کبد می*تواند بهترین **** فرد باشد. با این روش می*توان یک کبد سالم از فرد اهداکننده را در اختیار بیمار قرار داد. واکسن*های هپاتیت A و B

واکسن*هایی برای محافظت در مقابل هپاتیت A و B وجود دارد. مرکز کنترل بیماری*ها توصیه می*کند واکسن هپاتیت A برای همه کودکان در سنین 12 تا 23 ماه و بزرگ*سالانی که قصد مسافرت به نواحی پر خطر را دارند تزریق شود. افراد مبتلا به هپاتیت مزمن B یا C نیز باید واکسن هپاتیت A را در صورتی که پیش از این در برابر آن ایمن نشده*اند دریافت کنند. واکسیناسیون هپاتیت B برای همه نوزادان در هنگام تولد و بزرگ*سالانی که هر یک از عوامل خطری که پیش تر ذکر شد را دارند توصیه می*شود. برای هپاتیت C هنوز واکسنی وجود ندارد. محافظت از کبد

اگر هپاتیت مزمن دارید، می*توانید اقداماتی برای محافظت از کبدتان انجام دهید. پیش از مصرف هر گونه دارو یا مکمل با پزشک صحبت کنید، چون ممکن است به کبد فشار وارد کرده و یا برای افراد مبتلا به بیماری*های کبد بی*خطر نباشد. مهم*تر از همه این که به طور منظم تحت نظر باشید. با مشاهده هر گونه تغییر در کبد می*توانید اقدامات لازم را انجام دهید و یک قدم از ویروس جلوتر باشید. منبع :redirect.php?a=forums.pichak.net/2252.html