اشكال مشترك در تمام واقعيت*هاي تلخ روابط و نوع ارتباطات ما با يكديگر، همانا نداشتن روابط عمومي، هنر برقراري ارتباطات موثر، فن بيان و سخنوري است. به عبارت ديگر بسياري از ما بلد نيستيم كه با هم درست حرف بزنيم و از آن دردناك*تر آن كه بلد نيستيم، حرف درست بزنيم.سخن شيوا و دلنشين، گفتار پسنديده، شيرين سخني، خوب حرف زدن، جذاب سخن گفتن، بيان روان داشتن، خوش كلام بودن، خوش صحبت كردن، بلاغت و فصاحت در گفتار، برخورد نيكو و محترمانه، كلام نافذ، سخن پر مغز، همه و همه را در دايره*ي تحت عنوان آئين سخنوري و روابط عمومي قرار مي*دهيم.گفتار و سخن ما كه بر زبان جاري مي*شود، ناشي از تفكر و انديشه و ذهنيت ماست و در نهايت اين انديشه و تفكر و گفتار تبديل به رفتار و انجام عمل و اقدام مي*شود. همچنين در اين خصوص از فرمايشاتمولاي متقيان حضرت علي(ع)است كه مي*فرمايند:مراقب افكارت باش كه گفتارت مي شود. مراقب گفتارت باش كه رفتارت ميشود. مراقب رفتارت باش كه عادتت مي*شود. مراقب عادتت باش كه شخصيتت مي*شود. مراقب شخصيتت باش كه سرنوشتت مي*شود.پس اگر انديشه، فكر و ذهن درست و پسنديده باشد، گفتار هم پسنديده و دلنشين مي*شود و هردوي اين*ها كمك مي*كنند كه ما، كردار، رفتار و اقدام انساني و مبتني بر انصاف و احترام داشته باشيم. فرهنگ غني ايراني اسلامي ما سرشار از آموزه*هاي اخلاقي تاثير گذار و سعادت بخشي است كه در صورت آموزش صحيح، به موقع و مستمر مي*تواند نسخه بي بديل مخصوصا رشد و توسعه فرهنگي ما باشد.


منبع لینک:آموزش مجری گری