زمانی که فرزندان ما به سن نوجوانی می رسند شیوه های تربیتی ما نیز باید تغییر کند. در این مقاله برای شما شیوه تطبیق روش های تربیتی با رشد فرزندانمان گردآوری گشته است.

با بزرگ*تر شدن فرزندانمان باید در روش*های تربیت فرزند خلاق*تر شویم! دستور دادن به آن*ها که به اتاقشان بروند یا اینکه مدتی روی پله بنشینند ممکن است برای زمانی که کوچک*تر بودند موثر بوده باشد اما اکنون آن*ها نوجوان هستند و کاملاً حق دارند که بخواهند مانند یک نوجوان با آن*ها رفتار شود. تطبیق دادن روش*های تربیت فرزند با احساس رو به رشد استقلال در فرزندانمان، پیشنهاد دوستی و کمک هنگامی که نیاز است، و اعمال قوانین سختگیرانه تر در صورت لزوم (به ویژه هنگامی که به ایمنی مربوط می*شود) کلید تربیت نوجوان*ها است. معمولاً فکر کردن به این که ما در آن سن چگونه بودیم سودمند است (از جمله هر ناکامی که احتمالاً با پدر و مادر خودمان داشتیم) و سعی کنیم آن افکار و احساسات را در مسیر حرکت فرزندانمان به سوی بزرگ*سالی به کار بگیریم. چند راهنمایی بیشتر عبارت*اند از: • مدتی طول می*کشد تا ما درک کنیم که نمی*توانیم رفتار نوجوان را مانند رفتار یک بچه کنترل کنیم، اما هر چه این واقعیت را بیشتر قبول کنیم و به آنچه که هستند احترام بگذاریم بهتر است. بخشی از این کار مربوط به توجه کردن به رفتارهای خوب آن*ها و صحبت کردن پیشاپیش با آن*ها در مورد رفتارهای بد برای تنظیم کردن قوانین برای برخورد با آن رفتارها است. • همه*ی خانواده*ها در مورد مسائل روزمره گفتگو می*کنند اما قوانین پایه*ای واضحی تنظیم کنید و آن*ها را هر از چند گاهی بازنگری کنید. با گذشت زمان شما خواهید توانست قوانین را راحت*تر کنید.
• مطمئن شوید که شما و همسرتان با یکدیگر و با فرزندانتان در مورد رفتارهای غیرقابل*قبول و عواقب آن توافق داشته باشید و نیز مطمئن شوید که برای رفتار خوب پاداش می*دهید. • قوانین را با یکدیگر در میان بگذارید اما در اواسط مشاجره شرکت نکنید. • حتی اگر آن*ها شروع به بیرون رفتن و انجام کارهایی که دوست دارند می*کنند، روابط را نگه*دارید- مطمئن شوید که میدانید آن*ها کجا هستند و انتظار داشته باشید که اجازه دهند بدانید چه خبر است. • هنگامی که درگیری رخ می*دهد سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و اطمینان حاصل کنید که تنبیهات عادلانه هستند. عصبانی شدن یا حتی با کنایه صحبت کردن بسیار آسان است، اما حتی تحقیر کردن میتواند بدترین برخورد ممکن برای یک نوجوان باشد. به یاد داشته باشید رفتار شما الگویی برای رفتار فرزندانتان است.


منبع:نظم و مسئولیت*پذیری در نوجوانان