سرطان بیماری ای است که حتی نام آن باعث وحشت بسیاری از ما می شود. در اینجا به شما رژیمی پیشنهاد می دهیم تا با آن این بیماری را کنترل نمایید.




گرسنگی دادن به سلول*های سرطانی با رژیم غذایی کتوژنی



رژیم غذایی کتوژنی حاوی مقدار زیادی چربی خوب و مقدار کمی کربوهیدرات و ترکیب پروتئینی است و به نظر می*رسد که حتی در موارد سرطان*های پیشرفته نیز قادر است وضعیت بیمار را کنترل کند. تحقیقات نشان می*دهد که این رژیم غذایی می*تواند پیشروی سرطان را متوقف کرده و از متاستاز جلوگیری کند و سلول*های سرطانی را نابود سازد.

پروفسور توماس سیفراید زیست*شناسی است که پس از سال*ها تحقیقات گسترده معتقد است سرطان یک بیماری متابولیکی است نه ژنتیکی. دکتر دومینیک دی اگوستینو استادیار دانشگاه فلوریدای جنوبی با وی هم عقیده بوده و بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته را با استفاده از رژیم غذایی کتوژنی درمان می*کند. رژیم غذایی کتوژنی از سال 2006 طرفداران زیادی در سرتاسر دنیا پیدا کرده است.



اصول ساده رژیم غذایی کتوژنی


1- گلوکز غذای اصلی سلول*های سرطانی است. سلول*های سرطانی تطبیق*پذیر نیستند و در صورتی که گلوکز موجود نباشد ضعیف شده و می*میرند. در غیاب گلوکز برخی سلول*های سرطانی به نظر می*رسد که قادرند از گلوتامین (اسیدآمینه پروتئین) به عنوان ذخیره استفاده کنند. به علاوه میتوکندریِ سلول*های سرطانی معیوب است و متابولیسم انرژی منجر به تولید اقسام زیان*بخش و واکنش*پذیر اکسیژن می*شود. گلوکز برای نابود کردن این*ها ضروری است. بدون گلوکز آن*ها سلول را از بین می*برند.

2- شواهد روزافزونی وجود دارد که میزان گلوکز پلاسما با افزایش خطر سرطان و کاهش میزان نجات در افرادی که پیش از این سرطان داشته*اند، مرتبط است.

3- شواهد روزافزون نشان می*دهد که محدود کردن کالری (به معنی دریافت 15% کالری کمتر از کالری مورد نیاز روزانه) می*تواند به نجات از سرطان کمک کند.

4- روزبه*روز شواهد بیشتری نشان می*دهد که عدم دریافت غذا (آب به میزان کافی باید مصرف شود)، میزان نجات از سرطان را به خاطر کاهش گلوکز پلاسما و هورمون*های انسولین و فاکتور رشد شبه انسولینIGF-1 (هر دو در رشد سرطان دخیل هستند) افزایش می*دهد. همچنین عدم دریافت غذا میزان گلوتامین را نیز محدود می*کند.

توجه داشته باشید که هم محدود کردن کالری و هم عدم دریافت غذا، نتیجه شیمی*درمانی را بهبود می*بخشند، عوارض آن را کاهش می*دهند، و مصرف دوز کمتر شیمی*درمانی را ممکن می*سازند.

5- پس از 24 ساعت عدم صرف غذا، سلول*های سرطانی تطبیق ناپذیر گرسنه می*شوند و نمی*توانند غذای خود یعنی گلوکز را دریافت کنند درحالی*که سلول*های سالم و طبیعی که تطبیق*پذیر هستند می*توانند از منابع غذایی دیگر مانند چربی*ها استفاده کنند که به این حالت (مصرف چربی به جای قند توسط سلول) کتوز میگویند.

5- متأسفانه در عمل 70% از بیماران سرطانی نمی*توانند گرسنگی را تحمل کنند ولو این که پیشروی سرطان را متوقف سازد.

6- رژیم غذایی کتوژنی که مصرف پروتئین و کربوهیدرات را محدود می*کند ولی به فرد اجازه می*دهد چربی*های سالم مصرف کند، درحالی*که وضعیت کتوز در بدن را بهتر می*کند، نیاز به غذا نخوردن را از بین می*برد. حتی برای افرادی که رژیم غذا نخوردن را دوست ندارند، غذایی ساخته*شده که Keto Cal نامیده شده است.



رژیم غذایی کتوژنی شامل چه مواردی است؟


اگر چه محدود کردن کالری در مقابله با سرطان به شما کمک می*کند، اما دفعه بعدی که یک وعده غذایی صرف می*کنید، گلوکز، انسولین، IGF-1 و گلوتامین افزایش می*یابد. این موجب نوسان خلق و التهاب سلولی شده و ممکن است سلول*های سرطانی را تغذیه مجدد نماید. رژیم عدم دریافت غذای کامل (2 تا 3 روز بدون صرف غذا) می*تواند از این اتفاق جلوگیری کند. عدم دریافت غذا موجب ایجاد وضعیت کتوز در بدن می*شود و سلول*های سالم که از گلوکز محروم شده*اند مجبور به سوزاندن چربی می*شوند اما سلول*های سرطانی که چنین قابلیت انعطاف*پذیری ندارند گرسنه مانده و می*میرند (در این برنامه درمانی مصرف آب کافی ضروری است).


بنابراین قوانین در رژیم کتونی مشخص و ساده است:

1-هیچ*گونه کربوهیدرات به جز سبزیجات غیر نشاسته*ای نباید بخورید. مسلماً هیچ منبع حاوی گلوکز یا شربت ذرت فروکتوز بالا نیز نباید مصرف کنید.

2-تنها مقدار محدودی پروتئین می*توانید مصرف کنید و مطمئن شوید که این پروتئین تازه و مناسب است (مرغ، ماهی).

3-چربی*های خوب مانند روغن زیتون فوق بکر، روغن ماهی، تخم کتان، گردو، ماکادامیا و مغزها و تخمه*های دیگر، روغن نارگیل و آووکادو مصرف کنید. هیچ چربی ترنس و لبنیات گاو مصرف نکنید مگر به صورت خام باشد و مطمئن باشید گاو از علف تغذیه کرده و حتی با این شرایط نیز زیاد مصرف نکنید. تئوری این رژیم غذایی این است که وضعیت کتوز به حداکثر خود برسد و سوخت سلول*های سرطانی کاهش پیدا کند و در نتیجه سلول*های سرطانی نابود شوند. در امریکا رژیم کتوژنی در آزمایش*های بالینی در حین شیمی*درمانی و پرتودرمانی (رادیوتراپی) بیمار با مصرف کالری محدود و چربی انجام شد:

در پنجم ژوئن 2013 نتایج تحقیقات دانشگاه فلوریدای جنوبی منتشر شد. در موش*هایی که در مرحله سرطان متاستاتیک (متاستاز) بودند با استفاده از رژیم کتوژنی و درمان اکسیژن با فشار (Hyperbaric Oxygen)، هم در ترکیب و هم به تنهایی، با گروه کنترل نتایج زیر به دست آمد:

یک "رژیم کتوژنی به تنهایی، گلوکز خون را به میزان قابل*توجهی کاهش داد، پیشروی تومور را آهسته کرد، و میزان متوسط نجات از سرطان را تا 56.7% در موش*های با سرطان متاستاتیک سیستمی افزایش داد، درحالی*که درمان اکسیژن پر فشار به تنهایی تأثیری بر پیشرفت سرطان نداشت. ترکیب رژیم کتوژنی و اکسیژن پر فشار، کاهش قابل*توجهی در گلوکز خون و میزان رشد تومور ایجاد کرده و در مقایسه با گروه کنترل، 77% میزان متوسط نجات از سرطان را افزایش داد.



آخرین یافته*ها در مورد رژیم کتوژنی


چند سال پیش تحقیقات مهم بر روی رژیم کتوژنی افزایش یافت. این رژیم غذایی تحت نظارت دقیق متخصصین (متخصص تغذیه آموزش*دیده در زمینه رژیم کتوژنی) باید انجام پذیرد.

در این زمینه می*توانید مقالات مرتبط با سرطان و محدود کردن کالری و عدم مصرف غذا را بخوانید. آخرین یافته*ها در مورد این رژیم چنین است:

الف- باید از مصرف همه کربوهیدرات*ها به خصوص کربوهیدرات*های تصفیه*شده، گلوکز، نوشیدنی*های گازدار، نوشیدنی*های با فروکتوز بالا، غذاهای با شاخص گلیسمی بالا پرهیز شود. به خاطر داشته باشید حتی عسل نیز 50% گلوکز و فروکتوز دارد. در رژیم کتوژنی فقط می*توانید گیاهان حاوی کربوهیدرات*های بدون نشاسته مصرف کنید.

ب- رژیم غذایی بر پایه مصرف چربی*های خوب مانند روغن زیتون فوق بکر، روغن تخم کتان، روغن نارگیل و روغن*های تخمه*ها و مغزهای گیاهی خام، آووکادو و تخم*مرغ است. از چربی*های بد مانند چربی*های ترانس و لبنیات گاو باید پرهیز شود. بیش از 70% از کالری*های مصرف*شده در این رژیم باید از چربی*های خوب دریافت شوند.


پ- مصرف پروتئین تنها باید کم تا متوسط باشد و از منابع طبیعی و تازه مانند مرغ و ماهی و حبوبات باشد نه گوشت*های خشک و آن*هایی که کربوهیدرات افزوده دارند. مصرف زیاد پروتئین می*تواند منجر به افزایش گلوتامین شده و غذای سلول*های سرطانی را در هنگام کاهش گلوکز تأمین کند. همچنین به نظر می*رسد پروتئین mTOR را که سرطان را گسترش می*دهد، تحریک می*کند (به طور طبیعی، در واكنش به سیگنالهای رشد، یك واحد چند پروتئینی در سلول*ها موسوم به mTOR اطلاعاتی را درباره نیازهای تغذیه*ای و انرژی سلولی، مورد هدف قرار می*دهد و سلول را ترغیب می*كند كه پروتئین*های اصلی برای رشد خود را تولید كند، اما در شرایط ابتلا به سرطان، سلول*های بیمار و سرطانی از این علامت برای رشد خود بهره می*گیرند.)

ت- سلول*های طبیعی و سالم تطبیق*پذیری داشته و می*توانند از کربوهیدرات*ها (مانند گلوکز) یا کتونها (که به واسطه متابولیسم چربی*ها تولید می*شود) به عنوان منبع سوخت استفاده کنند. سلول*های سرطان چنین قابلیتی ندارند و تنها از گلوکز می*توانند استفاده کنند و در برخی شرایط خاص ممکن است بتوانند از گلوتامین نیز بهره ببرند. بنابراین بدون گلوکز سلول*های سرطانی گرسنه مانده و می*میرند.

ث- محققان در مطالعات حیوانی نشان دادند که حیواناتی که سرطان متاستاتیک داشتند با استفاده از رژیم غذایی بدون کربوهیدرات میزان نجات بیشتری نسبت به آن*هایی که فقط تحت شیمی*درمانی بودند، داشتند.

ج- دکتر دی اگوستینو این ادعا را که چنین رژیم پر چربی برای قلب می*تواند زیان*بخش باشد، رد کرده است. در این تحقیق مصرف چربی*های خوب با کاهش میزان کلسترول خوب و بد خون همراه بود. در سی ماه اخیر وی با بسیاری از افرادی که با وجود این که از آن*ها قطع امید شده بود و درمان مرسوم را دیگر دریافت نمی*کردند، از سرطان نجات یافتند، صحبت کرد و متقاعد شد که رژیم کتوژنی رژیم ضد سرطانی موفقیت*آمیزی است.

چ- دکتر دی اگوستینو محققان معتقد است محدود کردن کالری و به ویژه عدم مصرف غذا به بیماران فرصتی جهت کنترل و محدود کردن منابع غذایی برای سلول*های سرطانی (گلوکز، انسولین، IGF-1، پروتئین، گلوتامین) می*دهد. غذاهایی که از شما در مقابل سرطان محافظت می*کنند


در سال 2012 انستیتوی ملی سرطان در امریکا تحقیقی انجام داد (Cancer Watch) که کدام غذاها می*توانند رشد تومور را محدود کنند. این تحقیقات این اثبات را دنبال کرد که در راس همه تومورها سلول*های بنیادی سرطان وجود دارند و در حال حاضر هیچ دارویی برای از بین بردن آن*ها وجود ندارد.
ما به استفاده از رژیم غذایی ضد سرطان به عنوان بخشی از برنامه درمانی سرطان باور داریم. در رژیم*های غذایی چند هدف دنبال می*شود. رژیم غذایی رنگین*کمان که در آن انواع غذاهای رنگین گنجانده می*شوند، همراه با مثلاً ماهی روغنی و آفتاب برای تأمین یک برنامه غذایی دربردارنده ترکیبات زیست فعال فراوان، که هم به جلوگیری از سرطان و هم مبارزه با آن کمک می*کند، و این با تحقیقات انستیتوی ملی سرطان امریکا ( NCI ) راجع به ترکیبات زیست فعال همانند ترکیبات موجود در سولفورافان، زردچوبه، پیپرین، تئانین و کولین به اضافه ویتامین آ و دی، جنیستئین و EGCG چای سبز مطابقت دارد.

انجمن سرطان امریکا در سال 2012 گزارشی را منتشر کرد که به تأیید انستیتوی ملی سرطان امریکا ( NCI ) رسیده بود که اظهار می*کرد از سال 2006 در تحقیقات درمان*های مکملی جهشی رخ داده و شواهد مستحکمی وجود دارد که رژیم غذایی، کنترل وزن، و ورزش می*توانند میزان نجات از سرطان و جلوگیری از بازگشت سرطان را افزایش دهند.

رژیم کتوژنی به نظر می*رسد که قادر است گلوکز پلاسما، IGF-1 و انسولین را کاهش داده و گلوتامین و کلسترول بد را محدود کند، در این رژیم به مصرف سبزیجات و میوه*ها تاکید شده است و در اینجا است که با رژیم رنگین*کمان مطابقت دارد.

در رأس هر دو رژیم غذایی، حذف کامل کالری*های پوچ (مانند گلوکز، شربت ذرت با فروکتوز بالا، و از این قبیل)، مصرف ناچیز نمک سدیم، و مصرف بیشتر چربی*های خوب نسبت به چربی*های بد وجود دارند. تحقیقات ویژه در این زمینه عبارت*اند از:



1-در تحقیقات Cancer Watch حدود شش مطالعه در سه سال اخیر تحت پوشش قرار گرفتند که همه به این حقیقت اشاره داشتند که افرادی که بیش*ترین میزان گلوکز خون را دارند بیشتر به سرطان مبتلا شده و افرادی که سرطان دارند و گلوکز خونشان بالا است، کمترین میزان نجات از سرطان را داشتند اما این جای تعجب ندارد. تحقیقاتی که بر روی شربت ذرت با فروکتوز بالا انجام*شده حتی نتایج بدتری نشان می*دهد.

2-در زمینه چربی تحقیقات VITAL مرکز سرطان Fred Hutchinson در سیاتل نشان داد که چربی*های بد می*توانند به بازگشت سرطان سینه کمک کنند درحالی*که روغن ماهی می*تواند از آن جلوگیری کند.

3- تحقیقات تومور شناسی نشان داده است که محدود کردن کالری مدت نجات از سرطان را برای افرادی که پرتودرمانی و حتی شیمی*درمانی داشته*اند می*تواند بهبود ببخشد. برنامه*ریزی آزمایش*های بالینی انجام شده است.


مغز و سایر تومورهای توپر (solid tumours)


با مرور خلاصه*ای از تحقیقات شروع می*کنیم. مغز و تومورهای توپر دیگر با گلوکز می*توانند رشد کنند. مطالعاتی در تأیید این امر وجود دارد:

الف- محققان بخش زیست*شناسی دانشگاه بوستون اولین بار در سال 2005 بیان کردند که سلول*های تومور مغزی تطبیق*پذیر نیستند به طوری که تنها می*توانند از گلوکز به عنوان منبع انرژی استفاده کنند نه کتون (بر خلاف سلول*های سالم که می*توانند از هر دو منبع به عنوان سوخت بهره ببرند). آن*ها استدلال کردند در جایی که 5 دهه است که دارودرمانی نتوانسته تأثیر زیادی داشته باشد، متابولیک درمانی روشی است که در این زمینه پیشرفت خواهد کرد.

ب- تحقیقات مرکز سرطان دانشگاه ایالتی اوهایو نشان داد که مولکول miR-451 در غیاب گلوکز غیرفعال شده و موتور تومور را خاموش می*کند اما در جایی که گلوکز فراوانی در دسترس باشد این مولکول موجب می*شود تومور مغزی رشد و گسترش یابد.

پ- در ژانویه 2009 تحقیقات جان هاپکینز تاکید کرد که ارتباط قوی بین خطر سرطان و زیادی قند خون (hyperglycemia) وجود دارد. آن*ها با دنبال کردن سیر بیماری بیماران سرطان مغزی نتیجه گرفتند که در افرادی که بیش*ترین میزان گلوکز خون وجود داشت کمترین میزان نجات اتفاق افتاد. همچنین نتیجه گرفتند که این امر در مورد بیشتر سرطان*ها حقیقت دارد.

ت- در سال 2009 تحقیقات نشان داد که مقاومت انسولین با سرطان سینه ارتباط دارد. خطر سرطان سینه در زنانی که به این دلیل مقدار گلوکز بیشتری در خون خود داشتند، 1.7 برابر بیشتر بود.

ث- در تحقیقاتی که در سال 2010 توسط انستیتوی ملی سرطان امریکا انجام شد مشخص شد که متفورمین (داروی دیابت که قند خون را کاهش می*دهد) با کاهش سرطان ریه ارتباط دارد.

ج- دکتر اندرسون در سال 2012 نشان داد که پروتئین Pyruvate Kinase M2 (به اختصار PMK2) که در دوران نوزادی فعال است، توسط تومورهای سرطانی و فعالیت*هایی که اثر واربورگ ( Warburg ) خوانده می*شود (پس از این که واربورگ برنده جایزه نوبل شد)، دوباره فعال می*شود. محققان اظهار کردند هر گونه تومور سرطانی توپر به ویژه سرطان*های مغزی از پروتئین PMK2 برای فعال کردن گلیکولیز استفاده می*کند (گلیکولیز فرایند سوزاندن گلوکز است که برای تأمین انرژی سلول*های سرطانی انجام می*شود)

چ- در تحقیقات انجام*شده توسط الیزابت ماهر و دیگران در سال 2012 (رزونانس مغناطیسی هسته*ای (NMR) ) نتایج نشان داد که گلوکز برای تومور مغزی حیاتی است اما منابع دیگر داخل سلول مانند گلوتامین نیز ممکن است به عنوان ذخیره انرژی مورد استفاده قرار بگیرد.

با وجود همه این*ها اکثریت بیماران درحالی*که در وضعیت پس از عمل در تحت بیمارستان دراز کشیده*اند، مواد غذایی مانند بستنی، چای شیرین، کلوچه و از این قبیل مصرف می*کنند. این کار احمقانه است. تردید کمی در این مورد وجود دارد که محققان آمریکایی در حال کشف مسئله مهمی هستند. طبق این تحقیقات عدم تطبیق*پذیری سلول*های سرطانی برای استفاده از منابع دیگری به جز گلوکز (و شربت ذرت با فروکتوز بالا) برای سوخت، و گاهی استفاده از گلوتامین، بدیهی است. در آزمایش*های بالینی مشخص*شده که محدود کردن کالری به اثربخشی شیمی*درمانی و پرتودرمانی کمک می*کند.

میزان گلوکز پلاسما با میزان نجات از سرطان رابطه عکس دارد به این معنی که هر چه این مقدار بیشتر باشد میزان نجات کمتر خواهد بود. اگر چه عدم دریافت غذای کامل به نظر می*رسد در کنترل افزایش گلوکز، IGF-1، و انسولین، بهتر از محدود کردن کالری اثربخش باشد، اما 70% از بیماران علاقه*ای به این رژیم ندارند. بنابراین شاید رژیمی که حاوی کربوهیدرات*های گیاهی غیر نشاسته*ای، چربی*های خوب، و کمی پروتئین خوب است، تحمل این رژیم غذایی را آسان*تر سازد و حتی فواید بیشتری داشته باشد. جالب است اشاره*کنیم که دکتر دی اگوستینو به اضافه کردن سه جلسه درمان اکسیژن پر فشار (Hyperbaric Oxygen ) در هفته معتقد است.

هنوز بحث*هایی وجود دارد که باید ترکیبات غذایی زیست فعالی که مشخص شده است که با سرطان در مراحل مختلف مبارزه می*کنند (مانند رژیم غذایی رنگین*کمان، ترکیبات زیست فعال انستیتوی ملی سرطان امریکا که طبق تحقیقات به عنوان مکمل می*توان مصرف کرد) را به برنامه اضافه کنید.

افرادی نیز اظهار می*کنند که این برنامه*ها دارند هر چه بیشتر به اصول بحث*برانگیز روش درمانی گرسون (Gerson) نزدیک می*شوند.

نتایج آزمایش*های بالینی و مطالعات بیشتر اطلاعات بیشتری نسبت به رژیم درمانی کتوژنی در اختیار ما قرار خواهد داد.


منبع: wiki.5040.ir