منبع آذر ۱۳۹۳توسط دکتر مسعود


شاید باورش دشوار باشد، اما حقیقت دارد: گروهی از عصب*شناسان موفق شده*اند با استفاده از تجهیزات خوانش امواج مغزی و اینترنت، پیامی را از مغز فردی در هند به مغز سه نفر دیگر در فرانسه انتقال دهند.
فرایند این کار کند و طاقت*فرسا است؛ و البته از هیچ فناوری پیشرفته نامطمئنی (Bleeding edge Technology) استفاده نمی*کند. در عوض، سخت*افزارها و نرم*افزارهای دانش عصب*روباتیک (نوروروباتیک یا Neurorobotics دانشی نو است که از ترکیب علوم عصب*شناسی، روباتیک و هوش مصنوعی ایجاد شده است) را کنار هم گذاشته است که در سال*های اخیر در آزمایشگاه مختلف سراسر دنیا توسعه داده شده*اند.
اگرچه پیش*بینی نمی*شود که این کار به این زودی*ها کاربردهای عملی یا نشانه*های تغییرات اجتماعی را به دنبال داشته باشد؛ با این وجود، انجام چنین کاری به خودی خود نیز بسیار جذاب و سرگرم کننده است.به طور خلاصه، مراحل کار به شرح زیر است:
۱- ناشر(Emitter) کلاه مخصوصEEG (برق*نگاره مغزی-دستگاه خوانش امواج مغزی) را که به ثبت فعالیت*های الکتریکی مغز می*پردازد، روی پوست سر خود قرار می*دهد. کلاه به شکل بی*سیم به لپ*تاپی متصل می*شود که روی نمایشگر آن، دایره*ای سفید روی پس*زمینه*ای سیاه دیده می*شود.
۲- ناشر پیامی را که قصد ارسال آن را دارد، برای یک سامانه باینری ۵ بیتی به نام رمز بیکن ترجمه می*کند که فشردگی بیشتری در مقایسه با رمزهای باینری مورد استفاده رایانه*ها دارد.
۳- اکنون ناشر باید رشته باینری را با استفاده از افکارش به لپ*تاپ منتقل کند. او این کار را با به کارگیری افکارش جهت به حرکت در آوردن دایره سفید روی نمایشگر به گوشه*های مختلف صفحه انجام می*دهد. این بخش از فرایند به لطف فناوری نوینی انجام می*شود که چند آزمایشگاه پیشرو دنیا آن را توسعه داده*اند تا به معلولان امکان دهد موس رایانه یا بازوهای روباتیک را حرکت دهند.
۴- پیام باینری شده ناشر از طریق اینترنت منتقل می*شود.

۵- گیرندگان (Receivers) درون دستگاه تحریک مغناطیسی فراجمجه*ای (TMS) می*نشینند که قادر است پالس*های الکترومغناطیسی را از جمجه انسان عبور دهد. این پالس*ها سبب می*شود گیرندگان درخشش*هایی از نور را در دید پیرامونی خود مشاهده کنند که واقعی نیستند. علاوه بر این، دستگاه مجهز به بازویی روباتیک است که می*تواند به سمت نقاط مختلف جمجمه گیرندگان نشانه رود. نتیجه کار، درخشش*های شبح*واری (موسوم به حلقه*های روشنایی) است که در نقاط مختلف میانه هوا ظاهر می*شوند.

۶- دستگاه گیرندگان به محض اینکه پیام باینری شده ناشر را از طریق اینترنت دریافت می*کند، شروع به کار می*کند. بازوی روباتیک دستگاه به اطراف حرکت کرده و حلقه*های روشنایی را به سمت نقاط مختلف جمجمه گیرندگان می*فرستد. این درخشش*ها دقیقا در نقاط متناظر با صفرها و یک*های پیام ناشر ظاهر می*شوند.

۷- مشخص نیست گیرندگان چگونه خط سیر تمام این درخشش*ها را دنبال می*کنند. شاید این کار را با استفاده از قلم و کاغذ انجام می*دهند.
مسلما تمام این فرایند برای گفتن سلامی ناقابل به یک دوست بیش از اندازه زیاد است. گروه تحقیقاتی که شامل عصب*شناسان و مهندسانی از چندین دانشگاه و شرکت ایده*محور آمریکایی و اروپایی است، از این فرایند تنها برای ارسال کلمات «اولا» و «چائو» (سلام به زبان اسپانیایی و خداحافظی به زبان ایتالیایی) استفاده کرده*اند. البته دلیل این کار آنها کاملا واضح است: تصور کنید بخواهند کلمات «بونجور» یا «گود مورنینگ» را با این فرایند ارسال کنند!


ارسالی "سونات"