حسین صباغی با نام هنری لاویچ {Loveech} آهنگساز ، شاعر ، عکاس ایرانی است . در یکم فروردین سال 1367 [۲۱ مارس ۱۹۸۸] متولد شد.

لاویچ به موسیقی به عنوان یک شغل نگاه نمی کند و آهنگسازی را ، راهی برای بیان احساساتش می داند. او موزیک را از نوجوانی آغاز کرد و توانست در مدت کوتاهی موسیقی را فرا گیرد.تا به امروز استاد موسیقی نداشته است و موزیک را خود آموخته ، و با هیچ خواننده و آهنگسازی در حال حاضز همکاری نمی کند . گروه موسیقی ندارد و موسیقی تدریس می کند. ساز مورد علاقه لاویچ گیتار است و جاز و پیانو و ارگ از ساز های دیگر او هستند.

الگوی وی یک شخص نبوده ولی سبک و موزیک و راه هنرمندی چون استاد مایکل جکسون توانست او را در رسیدن به هدف یاری کند. به نظر لاویچ این هنرمند برای اینکه یک الگو باشد بهترین است ، لاویچ درباره فوت این موسیقیدان چنین نوشت برای مطالعه کلیک کنید). در انتخاب این راه اثار موسیقیدان های جهان قطعا بی تاثیر نبوده است از کودکی به موسیقی علاقه پیدا کرده و بیشتر موزیک بیکلام شنیده است.
از جمله آثار و هنرمندانی که به انان علاقمند است :
استاد ژان میشل ژار و موزیک آلبوم اکسیژن و مخصوصا اکسیژن 4
و موزیک های بدون کلام پدرش (موریس ژار) که موسیقی متن فیلم (محمد رسوالله ) نمونه ای از آثار وی بوده است.
استاد روبرتو کونسینا ملقب رابرت مایلز و روبرتو میلانی و آلبوم زیبای سرزمین رویا
استادان "ریک جردن" و "بویلر" که در گروه "اسکو تر" آهنگسازی می کردند.
کنسرت های استاد یانی کریسومالیس
همچنین تنها دی جی ای که نظرش را جلب کرد ATB بود . رمیکس های ، اندره تنه برگر ، که موزیک های میشل ژار را باز سازی (میکس) کرده بود.
آثار و فعالیت هنری



لاویچ به گیتار علاقه زیادی داشت و به گیتار زدن می پرداخت. وی به طور حرفه ای در نوجوانی پیانو الکتریک و ارگ می نواخت و در سال های 2003 به بعد به طور فشرده به یادگیری تئوری موسیقی (علم موسیقی) روی آورد . این کار تا زمانی ادامه یافت که توانست تمام نوت ها ی موسیقی را بشناسد و تئوری موسیقی را بفهمد. سپس به موسیقی الکترونیک روی آورد.

بین سالهای 2004 تا 2006 چند آهنگ توسط نرم افزار و کامپیوتر برای اولین بار ساخت که در آن زمان بد نشده بود ولی هنوز از نظر خود لاویچ ایراد داشت. آهنگ تنها آشنا و انتظار و آلبوم مسافر شب سیاهی (۲۰۰۵) / pop / rap) - و آلبوم اشک انتظار (۲۰۰۶) / rock / rap / dance وآلبوم آشنا (۲۰۰۷) / rap / dance [۲]در همین دوره ساخته و تنظیم شد.

در سال 2007 لاویچ روی این آهنگ ها خواند و موقت پخش شدند – که بعدا" بعضی اشعار وی توسط خوانندگان دیگری بدون اجازه خوانده شد. ترانه : آهای آدمهای دروغگو (Loveech - Hey Liar Human) توانست به عنوان یک موزیک رویال و رپ موفق باشد . شعر و آهنگ و آهنگسازی و تنظیم هم و همه توسط لاویچ انجام شد و در ابتدای سال 2008 به پایان رسید. و در این سال شروع کرد به جمع کردن البوم جدیدی که بعدا" Oversoul نام گرفت.

سال 2009 را با آلبوم راک و رپ Oversoul آغاز کرد . از جمله آهنگ هایی که در این البوم بود :


آهنگ اهای ادمای دروغگو {پخش موقت}

بارون می باره {پخش موقت}

حقیقت مطلق {پخش موقت}

درخت {پخش موقت} آهنگ در سال 2006 ساخته شد.

و چند اهنگ دیگر که در کل 10 آهنگ بودند.
پایان سال 2009 به دلیل اینکه احساس درونی لاویچ را کلمات و اشعار نمی توانستند بیان کنند و علاقه اش به نوازندگی و آهنگسازی – موسیقی بیکلام را انتخاب کرد و نقطه امید خود را با انتشار آلبوم رسما" حرفه ای Glucose دید ، این آلبوم تشکیل شده*است از ۸ آهنگ بی کلام که با ملودی روان و آرامش بخشی ترکیب شده*است و زمان کلی آلبوم ۳۳ دقیقه می*باشد. این اولین آلبوم به سبک موسیقی بدون کلام در نوع خود است. ریتم خشن و دلهره آور اکثر آهنگ*ها را یک ملودی آرامش بخش کمرنگ کرده و شما می*توانید در دلهره آور ترین دقایق زندگی با گوش دادن به این آلبوم به آرامشی باور نکردنی برسید. نوع اهنگ*های این آلبوم Instrumental (بدون کلام) است، که با استایل*های Techno House Euro Pop Trance آماده و آهنگسازی شده*است.
این البوم خیلی مورد توجه قرار گرفت. تمام 8 آهنگ این آلبوم توسط خود لاویچ آهنگسازی شده بودند و در آهنگسازی این آلبوم وی فقط به کیفیت واستاندارد های موزیک ، فکر می کرد و می خواست یک آلبوم متفاوت باشد و همینطور هم شد.
این آلبوم به عنوان بهترین اثر لاویچ بین مردم شناخته شده است و نتایج نظر سنجی گواه این مطلب است.