احکام
منبع : پورتال انهار


ترجمه الهی قمشه ای

به نام خداوند بخشنده مهربان

هنگامي که آن واقعه بزرگ (قيامت) واقع مي*گردد. ( 1 )

که در وقوعش هيچ کذب و جاي هيچ شک و ريب نيست. ( 2 )

آن روز (قومي را به دوزخ) خوار و ذليل کند و (طايفه*اي را به جنّت) سربلند و رفيع گرداند(3)

آن*گاه که زمين شديد به حرکت و لرزه در آيد. ( 4 )

و کوههاي سخت متلاشي شوند. ( 5 )

و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند. ( 6 )

و شما خلايق بر سه دسته مختلف شويد. ( 7 )

گروهي راستان، اصحاب يمين باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نيکوست! ( 8 )

و گروهي ناراستان، اصحاب شومي و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است. ( 9 )

و (طايفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ايمان) بر همه پيشي گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم يافتند. ( 10 )

آنان به حقيقت مقربان درگاهند. ( 11 )

آنان در بهشت پرنعمت جاوداني متنعّمند. ( 12 )

آنها جمعي بسيار از امم پيشينيان هستند. ( 13 )

و عدّه قليلي از متأخّران (يا بسياري از مقدّمان امّت محمّد ص و قليلي از مردم آخر زمان اين امّت باشند). ( 14 )

آنان بر سريرهاي زربفت مرصّع به انواع جواهر تکيه زنند. ( 15 )

همه (شادان) با ياران و دوستان رو به روي يکديگر بر آن سريرهاي عزّت مي*نشينند. ( 16 )

و پسراني زيبا که حسن و جوانيشان هميشگي و ابدي است گرد آنها به خدمت مي*گردند(17)

با کوزه*ها (ي بلورين) و مشربه*ها (ي زرّين) و جامهاي پر از شراب ناب. ( 18 )

نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسري يابند و نه مستي عقل و رنج خمار کشند. ( 19 )

و ميوه خوش از هر چه برگزينند، ( 20 )

و گوشت مرغان و هر غذا که مايل باشند، ( 21 )

و زنان سيه چشم زيبا صورت، ( 22 )

که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهيّاست). ( 23 )

(اين نعمتهاي الهي) پاداش اعمال نيک آن بهشتيان است. ( 24 )

نه آنجا هيچ حرفي لغو و بيهوده شنوند و نه به يکديگر گناهي بربندند. ( 25 )

هيچ جز سلام و تحيّت و احترام هم نگويند و نشنوند. ( 26 )

و اصحاب يمين هم چه خوش روزگارند! ( 27 )

در سايه درختان سدر پرميوه بي*خار. ( 28 )

و درختان پربرگ سايه*دار. ( 29 )

و در سايه بلند درختان. ( 30 )

و در طرف نهر آبهاي روان زلال. ( 31 )

و ميوه*هاي بسيار. ( 32 )

که هيچ وقت منقطع نشود و هيچ کس بهشتيان را از آن ميوه*ها منع نکند. ( 33 )

و فرشهاي پربها (يا فراش و زنان زيبا). ( 34 )

که آنها را ما در کمال حسن و زيبايي بيافريده*ايم. ( 35 )

و هميشه آن زنان را با کره گردانيده*ايم. ( 36 )

و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز. ( 37 )

اين نعمتهاي بهشتي مخصوص اصحاب يمين است. ( 38 )

که جمعي از پيشينيان، ( 39 )

و جمعي از امت رسول آخر زمان هستند. ( 40 )

و اما اصحاب شومي و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است! ( 41 )

آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند. ( 42 )

و سايه*اي از دود آتش دوزخ. ( 43 )

که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسيم گردد. ( 44 )

اين عذاب آنها را بدين سبب است که از اين پيش به ناز و نعمت پرداختند. ( 45 )

و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند. ( 46 )

و دايم مي*گفتند: آيا ما چون مرديم و خاک و استخوان پوسيده شديم باز هم ما زنده مي*شويم؟ ( 47 )

و آيا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟ ( 48 )

بگو: البته تمام خلق اولين و آخرين، ( 49 )

همه در وعده گاه روز معيّن محشر گرد آورده مي*شوند. ( 50 )

آن گاه شما اي گمراهان منکر (قيامت). ( 51 )

از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهيد خورد. ( 52 )

تا آنکه شکم را از آن پر مي*سازيد. ( 53 )

آن*گاه همه از آب گرم جهنم بر روي آن مي*آشامند. ( 54 )

بدان*سان از عطش، آن آب را مي*نوشيد که شتران تشنه آب مي*آشامند. ( 55 )

اين است طعام و شراب کافران در روز جزا. ( 56 )

ما شما را بيافريديم پس چرا تصديق نمي*کنيد؟ ( 57 )

آيا نديديد (و به حقيقت در نيافتيد) که نخست شما نطفه*اي (بي*قدر و قابليّت) بوديد؟ ( 58 )

آيا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) مي*آفرينيد يا ما آفريننده*ايم؟ ( 59 )

ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختيم و هيچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد. ( 60 )

در اينکه شما را فاني کرده و خلقي ديگر مثل شما بيافرينيم و شما را به صورتي (در جهاني ديگر) که اکنون از آن بي*خبريد برانگيزيم. ( 61 )

و بي*شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شديد (که از عدم به وجودتان آورديم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمي*شويد؟ ( 62 )

آيا ديديد تخمي را که در زمين مي*کاريد؟ ( 63 )

آيا شما آن تخم را مي*رويانيد يا ما روياننده*ايم؟ ( 64 )

اگر ما بخواهيم کشت و زرع شما را خشک و تباه مي*سازيم تا با حسرت و ندامت به سخنان بيهوده پردازيد. ( 65 )

(و گوييد) که ما سخت در زيان و غرامت افتاديم. ( 66 )

بلکه به کلي محروم گرديديم. ( 67 )

آيا آبي را که شما مي*نوشيد متوجهيد؟ ( 68 )

آيا شما آن آب را از ابر فرو ريختيد يا ما نازل ساختيم؟ ( 69 )

اگر مي*خواستيم آن آب را شور و تلخ مي*گردانيديم، پس چرا شکرگزاري نمي*کنيد؟! ( 70 )

آيا آتشي که روشن مي*کنيد مي*نگريد؟ ( 71 )

آيا شما درخت آن را آفريديد يا ما آفريديم؟ ( 72 )

ما آن را مايه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بيابان عالم) گردانيديم. ( 73 )

پس (اي رسول) به نام بزرگ خداي خود تسبيح گو. ( 74 )

سوگند به مواقع نزول ستارگان (يا آيات کريمه قرآن). ( 75 )

و اين سوگند اگر بدانيد بسي سوگند بزرگي است. ( 76 )

که اين قرآن کتابي بسيار بزرگوار و سودمند و گرامي است. ( 77 )

که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد. ( 78 )

که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد. ( 79 )

تنزيلي از پروردگار عالم است. ( 80 )

آيا با اين سخن (آسماني) باز انکار و نفاق مي*ورزيد؟ ( 81 )

و بهره خود را تکذيب آن قرار مي*دهيد؟ ( 82 )

پس چرا هنگامي که جان کسي به گلو رسد. ( 83 )

و شما وقت مرگ (بر بالين آن مرده حاضريد و او را) مي*نگريد. ( 84 )

و ما به او از شما نزديکتريم ليکن شما بصيرت نداريد. ( 85 )

پس چرا اگر حيات به دست شما و طبيعت است و شما را آفريننده*اي نيست. ( 86 )

روح را دوباره به بدن مرده باز نمي*گردانيد اگر راست مي*گوييد؟ ( 87 )

پس (بدانيد آن که بميرد) اگر از مقربان درگاه خداست. ( 88 )

آنجا در آسايش و نعمت و بهشت ابدي است. ( 89 )

و اگر از اصحاب يمين است. ( 90 )

پس (وي را بشارت دهيد که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ايمني و سلامت است. ( 91 )

و اما اگر از منکران و گمراهان است. ( 92 )

نصيبش حميم جهنم است. ( 93 )

و جايگاهش آتش دوزخ است. ( 94 )

اين (وعد و وعيد) البته يقين و حق و حقيقت است. ( 95 )

پس به نام بزرگ خداي خود تسبيح گوي. ( 96 )

سونات