ویکی پدیا

چون در دین اسلام استعمال ظروف سیمین و زرین منع گردیده و مکروه شناخته شده، هنرمندان سعی نمودهاند با ساخت اشیایی از قبیل قاب قرآن، جا دعا و همچنین زینت آلات، هنر خویش را عرضه بدارند یک نوع تزیین معمول در قرون اولیه اسلام، ساخت ظروف و یا اشیاء با نقش برجسته میباشد، به این ترتیب که نقوش و یا کلماتی را که برای تزیین شیی در نظر می گرفتهاند قبلاً از فلز دیگری تهیه کرده، بعد آن را روی ظرف و یا شییی منظور، الصاق می نمودهاند. در دوران سلجوقی، صنعت ترصیع اشیاء فلزی به منتهای کمال رسید و از این دوران، اشیاء مختلف زیبایی به یادگار باقی مانده است. طرز ساخت و تکنیک معمول در این دوره کاملاً متفاوت است. در این زمان برای تزیین مفرغ با فلزات دیگر چون نقره و مس، ابتدا شیئ منظور را با ابزار مخصوص به هر شکل که میخواستند گود نموده بعداً نقاط کنده شده را با فلز مورد نظر پر می نمودهاند.[۳]
ابزار وتجهیزات

قلم انگلا (برای قلم زنی)
قلم چنگ خواباندن
گوار سه غلطان (ابزاری که با غلتاندن آن بر روی طلا یا نقره، قسمت بالای دیوارهای که اطراف نگین را گرفته بر روی نگین میخوابد و باعث مهار شدن نگین در جای خود میشود
سمبه

ماردالا (ابزاری که کاربردی شبیه چکش دارد)
سونات