آیا با اختلال سلوک آشنا هستید؟ در این مقاله با دلایل و درمان های آن آشنا خواهید شد.

همه چیز درباره اختلال سلوک

اختلال سلوک یک اختلال هیجانی و رفتاری جدی است که در کودکان و نوجوانان اتفاق می*افتد. کودکی که اختلال سلوک دارد ممکن است الگوی رفتار خشونت*آمیز و در هم گسیخته را نشان دهد و در پیروی از قوانین با مشکل مواجه باشد. خیلی نامتداول نیست که کودکان و نوجوانان در حین رشد خود، هرازچندگاهی مشکلات مرتبط با رفتار داشته باشند. اما رفتار زمانی اختلال سلوک در نظر گرفته می*شود که این مشکلات رفتاری طول بکشند و فرد حقوق دیگران را زیر پا گذاشته و در مقابل پذیرفتن هنجارهای رفتاری مخالفت کند و زندگی روزمره کودک یا خانواده را دچار اختلال کند. علائم اختلال سلوک چیست؟

علائم اختلال سلوک، بسته به سن کودک و شدت اختلال (خفیف تا شدید) متفاوت است، اما به طور کلی علائم آن در چهار دسته زیر جای می*گیرند: رفتار پرخاشگرانه: این رفتارها شامل تهدید یا انجام آسیب فیزیکی است و ممکن است شامل دعوا، زورگویی، آزار دادن دیگران یا حیوانات، استفاده از سلاح و وادار کردن دیگران به فعالیت جنسی باشد.
رفتار تخریبگرانه: این شامل تخریب عمدی اموال دیگران است، مانند آتش زدن (عمدی) و آسیب زدن به اموال دیگران. رفتار فریبکارانه: این ممکن است شامل دروغ*گویی مکرر، سرقت از فروشگاه*ها یا وارد شدن به منازل یا ماشین به منظور سرقت باشد. تخلف از قوانین: این شامل مخالفت با قوانین اجتماع یا انجام رفتارهایی که مناسب سن فرد نیست می*شود. این رفتارها ممکن است شامل فرار کردن، غیبت از مدرسه، شوخی*های زننده و خشن یا انجام فعالیت*های جنسی از سنین بسیار کم باشد. به علاوه، بسیاری از کودکانی که اختلال سلوک دارند تحریک*پذیر بوده و حرمت نفس در آن*ها ضعیف است و غالباً جار و جنجال به راه می*اندازند. برخی ممکن است به سوء استعمال مواد و الکل نیز روی بیاورند. کودکان مبتلا به اختلال سلوک اغلب قادر نیستند درک کنند رفتارشان چقدر به دیگران آسیب میزند و معمولاً در مورد آسیب به دیگران پشیمانی یا احساس گناه کمی دارند . چه چیزی موجب اختلال سلوک می*شود؟

علت دقیق اختلال سلوک مشخص نیست اما تصور می*شود که ترکیبی از فاکتورهای ژنتیکی، بیولوژی، محیطی، روانشناسی و جامعه*ای در آن نقش دارند. فاکتور بیولوژیکی: برخی مطالعات نشان می*دهند که نقص یا آسیب به نواحی مشخصی در مغز می*تواند منجر به اختلالات رفتاری شود. اختلال سلوک با ناحیه ویژه*ای در مغز مرتبط است که مسئول تنظیم رفتار، کنترل تکانش و هیجان است. علائم اختلال سلوک زمانی اتفاق می*افتند که مدار سلول عصبی این ناحیه از مغز به درستی کار نکند. به علاوه بسیاری از کودکان و نوجوانانی که اختلال سلوک دارند ممکن است بیماری*های روانی دیگر مانند اختلال کمبود توجه و بیش فعالی، اختلالات یادگیری، افسردگی، سوء استعمال مواد یا اختلال اضطراب داشته باشند که در علائم اختلال سلوک می*تواند نقش داشته باشد. فاکتور ژنتیکی: بسیاری از کودکان و نوجوانانی که اختلال سلوک دارند یکی از اعضای نزدیک خویشاوندانشان بیماری*های روانی از جمله اختلالات خلق، اختلالات اضطراب، اختلالات سوء استعمال مواد و اختلالات شخصیتی دارند. این نشان می*دهد که حداقل بخشی از آسیب*پذیری در مقابل اختلال سلوک ممکن است ارثی باشد.
فاکتور محیطی: فاکتورهایی مانند زندگی خانوادگی مشکل*دار، مورد سوءاستفاده قرار گرفتن در کودکی، تجربه*های آسیب زا، سابقه خانوادگی سوء استعمال مواد و انضباط متناقض توسط والدین می*توانند در ایجاد اختلال سلوک نقش داشته باشند. فاکتور روانشناسی: برخی از متخصصان معتقدند اختلالات سلوک ممکن است بازتاب*کننده مشکلاتی در آگاهی اخلاقی (فقدان احساس گناه و پشیمانی) و نقص در فرایند شناختی باشد. فاکتور اجتماعی: وضعیت اجتماعی اقتصادی ضعیف و پذیرفته نشدن توسط همسالان عوامل زمینه*ساز ایجاد اختلال سلوک است. شیوع اختلال سلوک چگونه است؟

تخمین زده شده است که 2 تا 16 درصد کودکان در امریکا اختلال سلوک دارند. این اختلال در پسرها شایع*تر از دخترها است و اغلب در اواخر کودکی یا اوایل نوجوانی بروز می*کند. چگونه اختلال سلوک تشخیص داده می*شود؟

بیماری*های روانی در کودکان همانند بزرگ*سالان بر اساس علائمی تشخیص داده می*شود که مشکل و بیماری ویژه*ای را نشان می*دهد. اگر علائم اختلال سلوک دیده شود پزشک ممکن است ارزیابی کامل پزشکی انجام دهد و سابقه روان*پریشی فرد را بررسی کند. معاینه فیزیکی و آزمایش (مثل آزمایش خون و تصویربرداری از عصب) ممکن ست در صورتی که نگرانی از بیماری فیزیکی که موجب این علائم شده وجود داشته باشد، انجام شود. پزشک همچنین به دنبال علائم دیگری که اغلب همراه با اختلال سلوک اتفاق می*افتند مانند افسردگی و اختلال کمبود توجه و بیش فعالی خواهد بود. اگر پزشک نتواند علت فیزیکی این علائم را بیابد، احتمالاً کودک را به روانشناس یا روان*پزشک کودک و نوجوان ارجاع می دهد که در تشخیص و درمان بیماری*های روانی در کودکان و نوجوانان تخصص دارند. روان*پزشکان و روان*شناسان مصاحبه و ارزیابی*هایی را که اختصاصاً برای ارزیابی اختلال روانی کودکان طراحی شده است، استفاده می*کنند. پزشک تشخیص خود را بر اساس گزارش علائم کودک و مشاهده رفتار و نگرش*های او انجام می*دهد. پزشک اغلب به گزارش والدین، معلم و سایر بزرگ*سالان نیز اتکا می*کند چون کودکان ممکن است از ارائه اطلاعات دریغ کنند یا در توضیح یا درک علائم یا مشکلاتشان اشکال داشته باشند. اختلال سلوک چگونه درمان می*شود؟

درمان اختلال سلوک بر اساس فاکتورهای زیادی انجام می*شود از جمله سن کودک، شدت علائم و نیز توانایی کودک به مشارکت کردن و تحمل درمان*های ویژه. درمان معمولاً شامل ترکیبی از موارد زیر است: روان*درمانی: هدف از روان*درمانی کمک به کودک در یادگیری بروز و کنترل عصبانیت به شیوه*های مناسب*تر است. نوعی از روان*درمانی به نام درمان رفتاری شناختی کمک می*کند تفکر کودک (شناخت) تغییر کند تا مهارت*های حل مسائل، مدیریت عصبانیت، مهارت*های استدلال اخلاقی و کنترل هیجانات در او بهبود پیدا کند. خانواده درمانی ممکن است در کمک به بهبود تعامل*ها در خانواده و برقراری ارتباط بین اعضای خانواده مفید باشد. یک تکنیک درمانی اختصاصی به نام آموزش مدیریت والدین، روش*های تغییر مثبت رفتار کودک در خانه را به والدین یاد می*دهد . دارو: با این که هیچ دارویی به صورت رسمی برای درمان اختلال سلوک تأیید نشده است اما داروهای مختلفی ممکن است برای درمان برخی علائم، و همچنین بیماری*های روانی دیگری که ممکن است وجود داشته باشد (مانند افسردگی شدید یا اختلال بیش فعالی و کمبود توجه) تجویز شود. چشم*انداز کودکان مبتلا به اختلال سلوک چیست؟

اگر کودک علائم اختلال سلوک را نشان می*دهد بسیار مهم است که از پزشک مجرب و کارامد کمک بگیرید. کودک یا نوجوانی که اختلال سلوک دارد در صورتی که بدون درمان رها شود، در خطر اختلالات روانی دیگر در بزرگ*سالی قرار دارد. این بیماری*ها شامل اختلال ضد اجتماعی و اختلالات شخصیتی دیگر ، اختلالات اضطراب یا خلق، و اختلالات سوء استعمال مواد است. کودکانی که اختلال سلوک دارند در خطر مشکلات مرتبط با مدرسه مانند افت تحصیلی یا ناموفقیت تحصیلی، سوء استعمال مواد، مشکلات قانونی، وارد آوردن جراحت به خود یا دیگران به علت رفتارهای خشونت*آمیز، بیماری*های مقاربتی و خودکشی قرار دارند. پیامدهای درمان ممکن است بسیار متفاوت باشد اما اقدام زودهنگام می*تواند در کاهش خطر حبس و زندان، اختلالات خلق و ایجاد مسائل دیگری مانند سوء استعمال مواد موثر باشد. آیا می*توان از اختلال سلوک پیشگیری کرد؟

با این که ممکن است پیشگیری از آن امکان نداشته باشد اما شناسایی و کار کردن بر روی علائم در هنگام بروز می*تواند آشفتگی در کودک و خانواده را به حداقل رسانده و از بسیاری از مشکلات مرتبط با آن جلوگیری کند. به علاوه فراهم کردن یک محیط تربیتی، حمایتی و پایدار در خانه، با تعادلی از نظم و محبت می*تواند در کاهش علائم و پیشگیری از دوره*های اختلال رفتاری مفید باشد.


منبع:اختلال سلوک