منبع : آسمونی


آسمونی : تواشیح از نظر واژگانی، یعنی زینت و آرایش. تواشیح جمع کلمه توشیح است یا وشاح و موشحات جمع کلمه (مُوَشح) که از ریشه (وشح) به معنای آراستن است. آمده است که:

مبارزان عرب در گذشته، آلات رزم چون زره و غلاف*های شمشیرهایشان را که آراسته یا مرصع به نگین*های رنگارنگ بود، مُوَشَّح می*نامیدند و بعضی گفته*اند: به همین دلیل به نوعی شعر که از نظر وزن، مضمون و محتوا، شادتر و جذاب*تر از اشعار دیگر است، مُوَشَّح گفته می*شود.

در کاربرد و اصطلاح عام


تواشیح گونه*ای آواز دینی است که موضوعات اشعار آن یا دعا است و یا در مدح و نعت پیامبر اسلام و اهلبیت پیامبر هستند. زبان آن معمولا عربی است و اغلب بدون همراهی ساز موسیقی است. تواشیح دارای تکخوان است و گروهی وی را همراهی می*کنند که به آنان (بطانه) می*گویند. این آواز دینی مملو از هنرهای زیبای تنغیمی است و عموماً آهنگین است.


تواشیح خود دارای اسلوب و روش خاصی است که آن را از اناشید، مدائح، ابتهال، مناجات، دعا، قوالی، مولودخوانی و مداحی متمایز می*کند.

tavashih(1)

تعریف


تواشیح گونه*ای هنر دینی است که از ترکیب دو مقوله شعر و موسیقی تشکیل شده است.


بر همین اساس می*توان برای تعریف تواشیح از دو جنبه موضوع را بررسی کرد:


۱- تواشیح از جنبه نغمهها و موسیقی


۲- تواشیح از جنبه شعر و ادبیات


تواشیح در ایران


تاریخچه تواشیح و ابتهال*خوانی در ایران چندان دیرپا نیست و شاید از اوایل انقلاب با تلاش*های مرحوم ایرج قیم که از اساتید فن بودند و در مصر تحصیل کرده بودند، تواشیح وارد ایران شد.


اصالت تواشیح منطبق بر ملودی و سبک*های ایرانی است. بیش از ۹۰ درصد دستگاه*ها و ملودی*هایی که در عربی مورد استفاده قرار می*گیرد ایرانی هستند. تنها مقامی که در زبان عربی داریم مقام حجاز است که آن هم معادل همایون است. اما اصالت تواشیح منطبق بر ملودی*ها و سبک*های ایرانی است اما تفاوت*های حسی و حالی وجود دارد.

عریف


تواشیح گونه*ای هنر دینی است که از ترکیب دو مقوله شعر و موسیقی تشکیل شده است.


بر همین اساس می*توان برای تعریف تواشیح از دو جنبه موضوع را بررسی کرد:


۱- تواشیح از جنبه نغمهها و موسیقی


۲- تواشیح از جنبه شعر و ادبیات



تواشیح در ایران


تاریخچه تواشیح و ابتهال*خوانی در ایران چندان دیرپا نیست و شاید از اوایل انقلاب با تلاش*های مرحوم ایرج قیم که از اساتید فن بودند و در مصر تحصیل کرده بودند، تواشیح وارد ایران شد.

اصالت تواشیح منطبق بر ملودی و سبک*های ایرانی است. بیش از ۹۰ درصد دستگاه*ها و ملودی*هایی که در عربی مورد استفاده قرار می*گیرد ایرانی هستند. تنها مقامی که در زبان عربی داریم مقام حجاز است که آن هم معادل همایون است. اما اصالت تواشیح منطبق بر ملودی*ها و سبک*های ایرانی است اما تفاوت*های حسی و حالی وجود دارد.

سونات