شهید آوینی
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

سوگند به كوه طور، (1)

و كتابى كه نوشته شده، (2)

در صفحه‏اى گسترده، (3)

و سوگند به «بيت المعمور»، (4)

و سقف برافراشته، (5)

و درياى مملو و برافروخته، (6)

كه عذاب پروردگارت واقع مى‏شود، (7)

و چيزى از آن مانع نخواهد بود! (8)

(اين عذاب الهى) در آن روزى است كه آسمان به شدت به حركت درمى‏آيد، (9)

و كوه‏ها از جا كنده و متحرك مى‏شوند! (10)

واى در آن روز بر تكذيب‏كنندگان، (11)

همانها كه در سخنان باطل به بازى مشغولند! (12)

در آن روز كه آنها را بزور به سوى آتش دوزخ مى‏رانند! (13)

(به آنها مى‏گويند:) اين همان آتشى است كه آن را انكار مى‏كرديد. (14)

آيا اين سحر است يا شما نمى‏بينيد؟! (15)


در آن وارد شويد و بسوزيد؛ مى‏خواهيد صبر كنيد يا نكنيد، براى شما يكسان است؛ چرا كه تنها به اعمالتان جزا داده مى‏شويد! (16)

ولى پرهيزگاران در ميان باغهاى بهشت و نعمتهاى فراوان جاى دارند، (17)

و از آنچه پروردگارشان به آنها داده و آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است شاد و مسرورند! (18)

(به آنها گفته مى‏شود:) بخوريد و بياشاميد گوارا؛ اينها در برابر اعمالى است كه انجام مى‏داديد! (19)

اين در حالى كه بر تختهاى صف‏كشيده در كنار هم تكيه مى‏زنند، و «حور العين‏» را به همسرى آنها درمى‏آوريم! (20)

كسانى كه ايمان آوردند و فرزندانشان به پيروى از آنان ايمان اختيار كردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق مى‏كنيم؛ و از (پاداش) عملشان چيزى نمى‏كاهيم؛ و هر كس در گرو اعمال خويش است! (21)

و همواره از انواع ميوه‏ها و گوشتها -از هر نوع كه بخواهند- در اختيارشان مى‏گذاريم! (22)

آنها در بهشت جامهاى پر از شراب طهور را كه نه بيهوده‏گويى در آن است و نه گناه، از يكديگر مى‏گيرند! (23)

و پيوسته بر گردشان نوجوانانى براى (خدمت) آنان گردش مى‏كنند كه همچون مرواريدهاى درون صدفند! (24)

در اين هنگام رو به يكديگر كرده (از گذشته) سؤال مى‏نمايند؛ (25)

مى‏گويند: «ما در ميان خانواده خود ترسان بوديم (مبادا گناهان آنها دامن ما را بگيرد)! (26)

اما خداوند بر ما منت نهاد و از عذاب‏كشنده ما را حفظ كرد! (27)

ما از پيش او را مى‏خوانديم (و مى‏پرستيديم)، كه اوست نيكوكار و مهربان!» (28)

پس تذكر ده، كه به لطف پروردگارت تو كاهن و مجنون نيستى! (29)

بلكه آنها مى‏گويند: «او شاعرى است كه ما انتظار مرگش را مى‏كشيم!» (30)

بگو: «انتظار بكشيد كه من هم با (شما انتظار مى‏كشم شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودى شما را با عذاب الهى)!» (31)

آيا عقلهايشان آنها را به اين اعمال دستور مى‏دهد، يا قومى طغيانگرند؟ (32)

يا مى‏گويند: «قرآن را به خدا افترا بسته‏»، ولى آنان ايمان ندارند. (33)

اگر راست مى‏گويند سخنى همانند آن بياورند! (34)

يا آنها بى هيچ آفريده شده‏اند، يا خود خالق خويشند؟! (35)

آيا آنها آسمانها و زمين را آفريده‏اند؟! بلكه آنها جوياى يقين نيستند! (36)

آيا خزاين پروردگارت نزد آنهاست؟! يا بر همه چيز عالم سيطره دارند؟! (37)

آيا نردبانى دارند (كه به آسمان بالا مى‏روند) و بوسيله آن اسرار وحى را مى‏شنوند؟! كسى كه از آنها اين ادعا را دارد دليل روشنى بياورد! (38)

آيا سهم خدا دختران است و سهم شما پسران (كه فرشتگان را دختران خدا مى‏ناميد)؟! (39)

آيا تو از آنها پاداشى مى‏طلبى كه در زير بار گران آن قرار دارند؟! (40)

آيا اسرار غيب نزد آنهاست و از روى آن مى‏نويسند؟! (41)

آيا مى‏خواهند نقشه شيطانى براى تو بكشند؟! ولى بدانند خود كافران در دام اين نقشه‏ها گرفتار مى‏شوند! (42)

يا معبودى غير خداوند دارند (كه قول يارى به آنها داده)؟! منزه است خدا از آنچه همتاى او قرارمى‏دهند! (43)

آنها (چنان لجوجند كه) اگر ببينند قطعه سنگى از آسمان (براى عذابشان) سقوط مى‏كند مى‏گويند: «اين ابر متراكمى است!» (44)

حال كه چنين است آنها را رها كن تا روز مرگ خود را ملاقات كنند؛ (45)

روزى كه نقشه‏هاى آنان سودى به حالشان نخواهد داشت و (از هيچ سو) يارى نمى‏شوند! (46)



و براى ستمگران عذابى قبل از آن است (در همين جهان)؛ ولى بيشترشان نمى‏دانند! (47)

در راه ابلاغ حكم پروردگارت صبر و استقامت كن، چرا كه تو در حفاظت كامل ما قرار دارى! و هنگامى كه برمى‏خيزى پروردگارت را تسبيح و حمد گوى! (48)

(همچنين) به هنگام شب او را تسبيح كن و به هنگام پشت كردن ستارگان (و طلوع صبح)! (49)
سونات