از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کله قند بسته*بندی شده


کله قند، قند و یا شکر متراکم است که به شکل مخروط کامل تهیه شده*است.[۱][۲] کله قند پس از شکسته شدن و تبدیل به قند حبه با چای یا قهوه تلخ مصرف می*شود.
واژه کله قند گاهی بجای طاقدیس و ناودیس نیز به کار می*رود.[
تاریخچه
به درستی مشخص نیست که اولین بار کله قند در چه زمانی تولید و عرضه شد. ولی در قرن ۱۲ میلادی، کله قند در اردن وجود داشته*است. عرضه کله قند از قرن ۱۹ میلادی در انگلستان به دلیل مالیات*های سنگین متوقف گردید.[۴]
کله قند در ایران، گاهی به عنوان هدیه و گاهی اجرت استاد و حکیم کاربرد داشته*است.[۵][۶]
باورها
کله قند پس از تزئین، در سفره عقد ایرانی کاربرد دارد و هنگام عقد بر سر عروس و داماد سائیده می*شود.[۷]
همچنین در مراسم خواستگاری زرتشتیان، کله قند به عنوان هدیه*ای از خانواده داماد به خانواده عروس ارائه می*شده*است.[۸]
در فرهنگ مردم بومی بخش*هایی از مازندران، خوزستان، گرگان، سمنان و قوچان شکستن کله قند بخشی از مراسم سنتی شیرینی خوران و بله بران پیش از ازدواج است.[۹][۱۰][۱۱]
نحوه تولید
تولید کله قند، بسته به اندازه مورد نیاز به دو روش «قالب و پرس» و روش «تبلور» انجام می*شود. روش قالب و پرس برای کله قندهایی با اندازه کوچکتر مناسب است. در این روش بلورهای شکر ابتدا خرد شده و پس از مرطوب شدن با آب، در قالب ریخته می*شود. قالب تحت فشار هوا قرار گرفته و کله قند ساخته می*شود.[۱۲]
روش تبلور، برای ساخت کله قندهای بزرگ تر به کار می*رود. در روش تبلور، ابتدا شکر به طور کامل در آب حل می*شود، سپس با عبور از فیلترهایی کاملا تصفیه می*گردد. در مرحله بعد مولکولهای حاوی مواد رنگی موجود در شربت، جذب شده و شربت رنگبری می*شود. پس از رنگبری شربت ابتدا تغلیظ شده، سپس در قالب ریخته می*شود و تبلور آغاز می*گردد. در این مرحله شتاب*دهنده*ها به خروج سریع تر آب از قند کمک نموده و کله قندهای ساخته شده در گرمخانه کاملا خشک می*گردند.[۱۳]

سونات