از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تزیین و آماده سازی حنا برای مراسم حنابندان.برای اینکار می توان از بسیاری از مواد تزیینی بهره برد.مانند سکه های بدلی،مروارید،صدف،گل های طبیعی و مصنوعی،اکلیل،انواع روبان و ...
حنابندان یکی از آداب و رسوم عروسی در نزد اقوام ایرانی می باشد.
جشن حنابندان که به تعبیری آخرین رسم از آداب عروسی ایرانی می*باشد، جشنی است که در واقع مراسم خداحافظی عروس بوده و در آخرین شب اقامت عروس به طور رسمی در خانه پدری برگزار می گردد.
در زمان های نه چندان دور در شب حنابندان زنان شرکت کننده دستشان را با آغشتن به ظرف حنایی که دور تا دور مراسم گرداننده می شد رنگ می کردند و این آیین همچنان در روستاها و شهرهای کوچک ایران پا برجاست.
«حنا از جنت است» و اثری از بهشت و نشانه*ای از شادی، مهر و نیکبختی دارد. این باوری است که ایرانیان باستان داشتند و هنوز هم پابرجاست.
شیرینی خوران (شال و انگشتری کردن) یکی از مراسم سنتی فرآیند ازدواج در ایران است و آن عبارت است از مجلسی زنانه که در آن، خانواده داماد هدایایی از جمله طاقه شال ترمه را به عروس پیشکش می کنند.
رسم است که طاق شال را به همراه چند خوانچه (سینی تزئین شده) و شاخه نبات از قبل (پیش از ظهر) به منزل عروس بفرستند و زنان محترم خانواده داماد بعد از غروب به منزل عروس روند. چای و شربت و شیرینی بخورند و حلقه نامزدی به دست عروس کنند. امروزه مراسم نامزدی در بیشتر جاهای ایران جایگزین مراسم شیرینی خوران شده است.[۱]
اتختی از مجالسی پس از مراسم عروسی است که در بسیاری موارد بلافاصله بعد از شب عروسی و در اولین صبح برگزار می*شود که با شرکت نزدیکان عروس و داماد همراه می*باشد.
پاتختی جشنی است که روز بعد از عروسی می*گیرند[۱] و عروس را بر تخت «صندلی» می نشانند و دوستان و کسان عروس و داماد برای آنها هدیه می*برند.
مادر زن سلام: از رسوم ازدواج که در آن در صبح بعد از شب ازدواج داماد با مادر عروس ملاقات کرده و از وی به خاطر عقد دخترش تشکر می کند.
خاموش کردن شمع در شب عروسی با کفش عروس یا گلبرگ هم یکی از رسوم است که گاه اجرا می*شود.
ماشین عروس یک خودرو تزئین شده*است که داماد با آن عروس را به خانه مشترک می*برد. این رسم یکی از رسوم جدید عروسی ایرانی است. در این انتقال اقوام زوجین نیز مشارکت داشته و با خودروهای خود و بوق زدن، ماشین عروس را همراهی می*کنند.[۱]
در بسیاری از روستاهای ایران، هنوز عروس را بر مرکبی چهارپا مانند اسب و الاغ به خانه داماد می*برند. امروزه در شهرها، استفاده از کالسکه و اسب و حتی بالگرد نیز به عنوان مرکب عروس رواج دارد.[۲]
بسیاری از زوج*های جوان به داشتن ماشین عروس عجیب، قدیمی و یا گران*قیمت علاقه*مند هستند. در مقابل برخی نیز به ماشین*های معمولی بسنده می*کنند.[۳] در هر حال، سوار شدن بر زیباترین مرکب خوشبختی آرزوی همه زوج*ها است. بنابراین استفاده از ماشین*های عادی اغلب راضی کننده نیست. با این حال، گاهی عروس و داماد ترجیح می*دهند از خودروهای جالبی مانند مدل*های قدیمی ژیان نیز استفاده کنند.[۴] در این میان برخی نیز به استفاده از تراکتور روی آورده*اند.[۵] گاهی شرکت*های خودرو ساز، خودروهای خود را برای ماشین عروس تزئین نموده و آن را در اختیار زوج*های جوان قرار می*دهند.[۶] در مواردی پلیس ایران با کاروان عروس برخورد و به علت ایجاد آلودگی صوتی آنان را دستگیر می*کند.[۷]

بعد از ظهر روز جشن عروسي، عده*اى از نزديکان داماد؛ همراه او براى بردن عروس به خانهٔ او مى*روند. داماد با دسته گلى به خانه عروس وارد مى*شود. بعد از پذيرائى از مهيمانان داماد به اتاق عروس مى*رود و دسته*گل را به او هديه مى*کند. سپس يک پسربچه نابالغ از سوى خانواده داماد، به اتاق عروس مى*رود تا کمر عروس را ببندد. او بايد سه بار يک روسرى يا روبان را از کمر عروس بيندازد و از پشت پاى او دربياورد. پسربچه در حين انجام کار مى*گويد: 'هفت تا پسر يکى دختر' و با مشت ضربه*اى آرام به پشت عروس مى*زند. سپس خانواده عروس هديه*اى به پسربچه مى*دهند. بعد پدر عروس مى*آيد دست عروس و داماد را در دست يکديگر مى*گذارد. سپس همه به خانه داماد مروند.
سونات