چامع مذهبی ,فرهنگی
حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
( صفات الشيعه ص 8 )
مَن طَلَبَنی وَجَدَنی وَ مَن وَجَدَنی عَرَفَنی وَ مَن عَرَفَنی عَشَقَنی وَ مَن عَشَقَنی عَشَقتُهُ وَ مَن عَشَقتُهُ قَتَلتُهُ وَ مَن قَتَلتُهُ فَعَلی دِیَتُه وَ مَن عَلی دِیَتُه فاَنَا دِیَتُه
هرکس من را طلب می کند می یابد مرا، و کسیکه مرا یافت می شناسد مرا، و کسیکه من را دوست داشت، عاشق من می شود و کسیکه عاشق من می شود، من عاشق او می شوم و کسیکه من عاشق او بشوم، او را می کشم و کسیکه من او را بکشم، خونبهایش بر من واجب است، پس خون بهای او من هستم
پرسش کلید دانایی است
قال الله فی القران الحکیم :
وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ اْلأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالِحُونَ(سوره انبیاء آیه 105)؛
چند ترجمه مترجمان را برای شما بیان می کنیم :
ترجمه فولادوند
و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد.
ترجمه مجتبوی
و هر آينه در زبور- كتاب داوود- پس از ذكر- تورات، يا پس از ياد اين امت در زبور- نوشتيم كه زمين را بندگان نيك و شايسته من به ميراث مى‏برند.
ترجمه مشکینی
و حقّا كه ما در هر كتاب آسمانى پس از لوح محفوظ، و در زبور (داود) پس از ذكر (تورات موسى) و در قرآن پس از آن كتاب‏ها، نوشتيم و مقرّر كرديم كه همانا (ملكيت و حاكميت و استفاده تام از بركات) اين زمين را بندگان صالح و شايسته من به ارث خواهند برد (از دست غاصبان و ائمّه جور به امامان عدل و خلفاى آنها منتقل خواهد شد)
ترجمه بهرام پور
و همانا در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد
كلمه «ارض» وقتى به صورت مطلق و بدون قرینه مى آید، همه كره زمین را در بر مى گیرد و مراد از «وراثتِ زمین» این است كه سلطه بر منافع و استفاده از آنها از دیگران، به بندگان صالح منتقل شده و بركات زندگى نصیب ایشان و مختصّ آنان خواهد شد.
«وراثت زمین» طبق آیه شریفه به انسان هایى خواهد رسید كه داراى دو صفت بسیار مهم باشند:
1. «عبد خدا» بوده و هیچ استقلالى براى خود قائل نیستند. همه وجودشان را براى خدا قرار داده اند و مُهر عبودیت بر پیشانى شان مى درخشد. اینان به مرز ایمان و توحید واقعى رسیده اند و همه چیز را در شعاع وجود او و براى او و به سوى او مى بینند.
2. «صالح» و شایسته بوده و لیاقت بهره بردارى را دارا هستند.
بسیاری بر این باورند كه تفسیر آیه، مربوط به حضرت مهدى(علیه السلام) است زیرا:
1. قیام جهانى حضرت مهدى(علیه السلام) یكى از امور مسلّم در معارف اسلامى است.
2. بیان خداوند در آیه، به صورت وعده است; یعنى، وعده داده كه زمین در اختیار بندگان صالح قرار مى گیرد. «كَتَبَ» در اصطلاح از امرى حتمى و قطعى حكایت دارد. در مفردات راغب، آمده است: از حكم امضا شده واز اثبات، به كتابت تعبیر مى شود شىء ابتدا به ذهن مى آید و مورد خواست انسان قرار مى گیرد، سپس به گفت و گو مى گذارد و پس از تصویب و پذیرفتن، براى عملى شدن ثبت و مكتوب مى شود.
3. كلمه «ارض» در آیه، سراسر كره زمین را شامل مى شود و این فقط در زمان ظهور امام زمان(عج) تحقّق خواهد یافت.
4. «ارث بردن»، یعنى اینكه وارث در نحوه استفاده از مال و همه منافع آن، اختیار كامل داشته باشد و چنین استفاده اى از منافع زمین، تنها در زمان ظهور براى «بندگان صالح » فراهم است.
با نگاهى كوتاه به زندگى و آرمان هاى انسان ها از آغاز تاكنون و آیه فوق و روایات مختلف در این زمینه به پاسخ سوالتتان حتما رسیدید.
و به روشنى در مى یابیم كه یكى از بزرگ ترین آرزوها و خواسته هاى همه پیامبران و اولیا و انسان هاى طالب حق و آزاد اندیش، بر پایى جامعه توحیدى و حكومتى بر پایه فرمان هاى آسمانى و عدالت گستر الهى در همین زمین است تا در پناه آن با دستیابى عادلانه و صحیح بر منافع و منابع موجود، انسان ها به سعادت ممكن و بالندگى و رشد روزافزون و كسب درجات كمال در خور شأن خویش برسند.
روشن است كه این امید و آرزو زمانى محقق مى گردد كه حاكمى عادل، كاردان و توانا، در رأس آن قرار گیرد و خود را موظّف به انجام فرمان هاى الهى بداند.
پس خلاصه :
1- ارث توسط حضرت مهدی و کسانی که دارای دو وصف عبدیت و شایسته باشند می رسد و رجعت در این زمان هم که از روایات دیگر استفاده می شود زنده شدن آدم های خوب من جمله خوبان و شهدا و برخی معصومان را بهمراه دارد و حکومت جهانی برای اینها درست می شود.
2-بیان خداوند در آیه، به صورت وعده است; یعنى، وعده داده كه زمین در اختیار بندگان صالح قرار مى گیرد. «كَتَبَ» در اصطلاح از امرى حتمى و قطعى حكایت دارد.
3- این مساله مرتبط به تناسخ نیست
سونات