شومینه, از صنایع پالایشگاه آبادان
از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شومینهٔ چوب*سوز.

شومینه، ساختاری معماری برای نگه*داشتن آتش است که به منظور گرمادهی، و بخصوص در گذشته به*منظور پخت*وپز به کار می*رفته است. آتش در مجمر یا آتش*دان قرار می*گیرد؛ گازها و ذرات ناشی از آتش، از طریق دودکش یا لوله*هایی خارج می*شوند. شومینه*ها از امکانات مرکزی خانگی هستند، چراکه شعله*ها و صدای ترق*وتروق*شان آرام*بخش است، حتی هنگامی که بدان*ها برای گرما یا پخت*وپز نیاز نباشد. طاقچهٔ بالای شومینه*ها کانون توجه دکوراسیون داخلی است.
در پارسی به شومینه، «هیمه*سوز» می*گویند. نمونه*ای از هنر سنتی مردم خانیک (فردوس) ساخت شومینه با استفاده از گچ و گل است که در درون دیوار خانه*ها تعبیه شده و برای گرم کردن و روشنایی از آن استفاده می*کردند.[۱][نیازمند
آرایه*گری[۱] یا دکوراسیون در زبانزد و اصطلاح نمایشنامه و سینما، فن آراستن و تزیین صحنه نمایش یا صحنهٔ بازی در سینما است.[۲] اگرچه در میان عامه به نادرست گاهی این واژه به جای دکور و به منظور بیان چگونگی چیدمان و آرایش وسایل در خانه به کار می*رود. دکوراسیون به اجزا و کالایی گفته می*شود که باعث زیبایی محل مورد نظر می*شود.

در دکوراسیون داخلی به عنوان مثال برای خانه می*توان از وسایلی مثل تابلوفرش یا هر کالای دیگری که به زیبایی محل کمک کند، استفاده کرد. هنر دکوراسیون کار سخت و حرفه*ای است که امروزه در دانشگاه*ها به عنوان یک شغل تدریس و آموزش داده می*شود.

سوات