سنگ یمانی
از ویکی*پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نوعی از سنگ یمانی

به کوارتزهایی که بافت نهان*بلور دارند سنگ یَمانی (Chalcedony) گفته می*شود. تنوع و گوناگونی این گروه از کوارتز بسیار زیاد است. دلیل محبوبیت سنگ*های یمانی امکان حکاکی و ساختن مجسمه به دلیل پایین بودن سختی ان است. به سنگ یمانی، عقیق سفید هم گفته*اند.

سنگ یمانی دارای جلای مومی مانند و یا کدر می*باشد، در حالی که انواع بلورهای کارتز، مانند در کوهی و آمتیست، درخشندگی شیشه*ای دارند. بافت رشته مانند میکروسکپی سنگ یمانی موازی یا عمود بر سطح خارجی توده آن است، در حالی که اجتماع سنگ یمانی به شکل ستون*های چکنده در غارها و یا مانند حبه*های انگور و یا به قلوه*ای شکل یافت می*شود. توده سنگ یمانی معمولاً خلل و فرج بسیار دارد و می*توان رنگ آن را با مواد رنگین تغییر داد. توده سنگ یمانی یافت شده در معادن بافت لایه لایه ندارد ولی عقیق*های مصنوعی آبی رنگ که بافتی از لایه*های موازی دارند در بازار به عنوان سنگ یمانی عرضه می*شوند.

معادن زیادی در کشورهای برزیل، هند، جمهوری مالاگاسی و اروگوئه وجود دارند.در ایام قدیم از این سنگ به عنوان طلسم در برابر بیماریهای عصبی و جنون استفاده می*شد. حکاکی بر روی این سنگ متداول بوده و امروزه نیز برای ساختن زینت آلات و اشیاء هنری از آن استفاده می*شود. تراش مخصوص و رایج سنگ یمانی به شکل دامله است.


سونات