جمهورى فيليپين

از آن*جائى که بخش بزرگى از پايتخت کشور به*واسطه جنگ و اشغال ويران شده بود و به*دليل هزينه*ها و روگردانى از همکارى با ژاپنى*ها در طول جنگ، حيات سياسى فيليپين از بين رفته بود، فيليپينى*ها در سال ۱۹۴۶ درجهت دستيابى به استقلال کامل سياسى گام برداشتند. در ۲۷ فوريه ۱۹۴۵ دولت فدرال موقت تحت حکومت سرجيو اسمنا که به*عنوان رئيس حکومت در تبعيد، پس از مرگ کوئزون - Quezon در آگوست ۱۹۴۴ در ايالات متحده جانشين او شده بود، تشکيل گرديد. وى در انتخابات رياست*جمهورى آوريل ۱۹۴۶ با اختلاف ناچيزى از مانوئل رکاس - Manuel Roxas (شاخهٔ ليبرال حزب ناسيوناليست) که به*شدت توسط ژنرال مک*آرتور حمايت مى*شد، شکست خورد. رکاس در طول اشغال کشور، وزير کابينه و مدير آژانس تهيه برنج در زمان جنگ بود که اين آژانس، آژانس ژاپن را ساز و برگ مى*داد.

پس از اين*که وى رياست*جمهورى را به*دست گرفت، توجه اصلى خود را به*حفظ روابط اقتصادى فيليپين با آمريکا معطوف کرد. در آوريل ۱۹۴۶ کنگره آمريکا لايحهٔ روابط اقتصادى بل که دربارهٔ ورود بدون حقوق گمرکى صادرات فيليپين به آمريکا بود را تائيد نمود. اما از سوى ديگر، امتياز مساوى براى منافع آمريکا در فيليپين در مورد استفادهٔ از منابع طبيعى را قائل شد، قانونى که به*حاکميت فيليپين خدشه وارد مى*کرد.

اصلاح قانون اساسى در مارس ۱۹۴۷ به همه پرسى ملى گداشته شد و تنها ۴۰ درصد از کسانى*که صلاحيت رأى دادن داشتند، در اين همه*پرسى شرکت کردند که اکثريت رأى دهندگان طرفدار تغييرات پيشنهاد شده بودند.

همچنين در مارس ۱۹۴۷ آمريکا و جمهورى جديد يک توافق در مورد پايگاه*هاى نظامى منعقد کردند که به*موجب آن آمريکا ۲۳ پايگاه را در جزاير فيليپين به*مدت ۹۹ سال اجاره کرد. مدت اجاره در مذاکرات بعدى به ۲۵ سال کاهش يافت. پايگاه*هاى نظامى اصلى عبارت بودند از: پايگاه دريائى خليج سوبيک و پايگاه هوائى کلارک که هر دوى آن*ها در جزيره مهم لوزان قرار داشتند. اين توافق اختيارات قضائى وسيعى عليه فيليپينى*هائى که داخل اين پايگاه*ها زندگى مى*کردند به*مقامات آمريکائى مى*داد که به*همين دليل سبب بروز شورش و مناقشات عظيمى شد.

در ماه*هاى پس از جنگ هوک*ها (نيروهاى مردمى سازمان يافته در زمان جنگ) از طريق حزب دموکرات به*دنبال ورود به*سياست*هاى رسمى کشور بودند. در آوريل ۱۹۴۶ طى انتخابات کنگره و رياست جمهوري، هوک*ها از رئيس*جمهور اُسمنا حمايت کردند، در حالى*که ۷ کانديداى حزب دموکرات از جمله لوئيس تاروک - Luis Taruc رهبر هوک*ها، توسط کشاورزان و زارعان لوزان مرکزي به مجلس راه يافتند.

در اواسط ۱۹۴۶ تاروک به دولت رکاس پيشنهاد توافق آتش*بس را ارائه نمود، اما مذاکرات پس از تقاضا از هوک*ها براى زمين گذاشتن سلاح*هاى آن*ها به شکست منتهى شد. به*دنبال آن رکاس، اخراج نمايندگان حزب دموکرات از مجلس را براى تصويب مسلم اصلاحات قانونى که براى اجراى لايحهٔ بل ضرورى بود، طرح*ريزى کرد و پس از آن ارتش فيليپين و واحدهاى پليس به يک مبارزهٔ شديد و خونين در برابر هوک*ها اقدام نمودند. در مارس ۱۹۴۸ رکاس اعلام کرد که هوک*ها يک سازمان غير قانونى مى*باشند.

در آوريل ۱۹۴۸ به*طور ناگهانى رکاس درگذشت. معاون او، الپيديو کويرينو - Elpidio Quirino، جانشين او شد. رئيس*جمهور جديد به*سرعت به*دنبال ترک مخاصمه با هوک*ها بود. به*دنبال آن عفو و تسليم سلاح*ها مورد توافق قرار گرفت و لوئيس تاروک رهبر هوک*ها، سرانجام توانست کرسى خود را در کنگرهٔ فيليپين به*دست آورد. با اين وجود، در اواسط آگوست ۱۹۴۸، تاروک مانيل را به*صورت ناگهانى ترک کرد و مقامات را عمدتاً به*خاطر مسئله تسليم سلاح*ها به فريب و دو روئى متهم نمود. هوک*ها در اين زمان به شورش علنى روى آوردند و تاروک اعلام کرد که او يکى از اعضاء PKP شده است و در آوريل ۱۹۴۹، براى اولين*بار به*طور علنى اعلام نمود که هوک*ها در پى براندازى دولت مى*باشند.

کويرينو به*دنبال انتخابات مجدد در سال ۱۹۴۹ به*عنوان کانديداى ليبرال براى رياست*جمهورى در مقابل نامزدى خوزه لورال از حزب ناسيوناليست قرار گرفت. با برگزارى انتخابات کويرينو مجدداً انتخاب گرديد. در اين زمان وى با يک بحران اقتصادى عيمق و يک مبارزهٔ شديد شورش*آميز از سوى هوک*ها روبه*رو بود.

بسيارى از فرماندهان نظامى بى**کفايت و فاسد عزل شدند و يک وزير جديد دفاع ملي، به*نام رامون ماگسايساى - Ramon Magsaysay بر سر کار آمد. ماگسايساي سياست دوگانه*اى را دنبال کرد. فزونى بيش از اندازهٔ نيروهاى نظامى (که بيش*تر به*خاطر حفظ حمايت از هوک*ها در مناطق روستائى به*وجود آمده بود) به*صورت هوشيارانه*اى کاسته شد و برنامه*اى براى توانبخشى به شورشيانى که قبلاً تسليم شده بودند، به اجراء در آمد. در اکتبر ۱۹۵۰ اعضاءِ کميتهٔ مرکزى هوک*ها طى چند عمليات پليسى و نظامى در مانيل بازداشت شدند. در ۱۷ مى ۱۹۵۴ لوئيس تاروک رهبر هوک*ها، تسليم مقامات شد. به*دنبال فروپاشى هوک*ها، اهميت ماگسايساي در کابينه کويرينو دو چندان گرديد. وقتى آشکار شد که کويرينو به*دنبال تجديد انتخابات در سال ۱۹۵۳ مى*باشد، ماگسايساي حزب ليبرال را ترک کرد و کانديداى رياست*جمهورى از حزب ناسيوناليست شد.

پس از مبارزهٔ انتخاباتى ماگسايساي با اکثريت آراء پيروز شد. در طول رياست*جمهورى ماگسايساي، روابط فيليپين با آمريکا تقويت گرديد. به*طورى*که در سال ۱۹۵۴ فيليپين يکى از بنيانگذاران پيمان آمريکائى سيتو بود و نيز در سال ۱۹۵۶ به*موجب موافقت*نامهٔ لائورل - لانگلى - Lauorel-Langley تساوى حقوق آمريکا با فيليپين در بهره*بردارى از منابع طبيعى فيليپين به همهٔ فعاليت*هاى اقتصادى تا سال ۱۹۷۴ گسترش يافت.

در سياست داخلى ”ماگسايساى*“به شدت بر افزایش زمین "تائو" (مردم عادی) به وسیله اصلاحات ارضی، تهیه اعتبارات کشاورزی و کمک*های فنی، تاسیس پروژه های توسعه گروهی و تزیع زمین به کسانی که زمین نداشتند، تاکید می نمود.

هنگامى که ماگسايساى*در يک سانحهٔ هوائى در مارس ۱۹۵۷ در گذشت، معاون او کارلوس گارسيا جانشين وى شد و در انتخابات رياست*جمهورى که يک*سال بعد برگزار شد، به*پيروزى رسيد. رياست*جمهورى گارسيا به*طور عمده با اقدامات صرفه*جوئى و سياست اقتصادى ناسيوناليستى (اولين برنامه اقتصادى فيليپين) که به*ويژه براى کاهش وابستگى اقتصادى فيليپين طراحى شده بود، ادامه يافت. دوران حکومت گارسيا در حالى به اتمام رسيد، که دولت او در يک فساد لجام گسيخته اختلاس و رسوائى مالى فرو رفته بود.

در انتخابات رياست*جمهورى سال ۱۹۶۱ گارسيا به*وسيلهٔ کانديداى حزب ليبرال ديوزدادو ماکاپاگال - Diosdado Magapagal شکست خورد. رئيس*جمهور اصلاحات اقتصادى فراگيرى را انجام داد که مورد حمايت ايالات متحده آمريکا و صندوق بين*المللى پول قرار گرفت ماگاپاگال در آستانه تشکيل فدراسيون جديد مالزي، در آگوست ۱۹۶۳ ادعاى فيليپينى بودن منطقهٔ صباح را مطرح کرد که باعث قطع روابط ديپلماتيک فيليپين با مالزى تا ژوئن ۱۹۶۶ گرديد.

<table width='100%' cellpadding='0' cellspacing='0'> <tr> <td width='50%' valign='top'></td> </tr> </table>

کشوری که امروزه فیلیپین نامیده می*شود*، به*صورت مجمع*الجزایری در اقیانوس آرام بین خط استوا و مدار رأس*السرطان قرار گرفته است.

طبق آمارهای منتشره جمعیت فیلیپین در سال ۱۹۸۷ برابر ۴/۵۷ میلیون نفر تخمین زده شده است. با میانیگین رشد سالیانه در حدود ۴/۲ درصد در سال*های ۹۵-۱۹۹۰ جمعیت این کشور طی سرشماری سال ۱۹۹۵ به ۶۸ ، ۶۱۶ ، ۵۳۶نفر اعلام شده است و بر طبق آخرین آمارهای ارائه شده در سال ۲۰۰۰ ، جمعیت این کشور بیش از ۷۸ میلیون نفر می*باشد. که بر این اساس نرخ رشد جمعیت ۳/۲ می*باشد.

طبق قانون اساسی جدید فیلیپین ، سیستم حکومتی این کشورجمهوری است و رئیس*جمهور برای مدت شش سال از طرف مردم انتخاب می*شود. رئیس*جمهور ریاست قوه مجریه که از ۱۹ وزارتخانه تشکیل شده است را برعهده دارد و پست نخست*وزیری وجود ندارد و به*جای آن رئیس*جمهور دارای یک معاون است.
تجارت خارجى فيليپين به*علت کندى و بى*نظمى در صادرات همچنين کاهش بهاى محصولات سنتى در بازار جهانى و افزايش بهاى نفت و ساير کالاهاى وارداتى با رکود و کسرى تراز بازرگانى مواجه بوده است که در نتيجه دولت را به*سوى استقراض از منابع پولى بين*المللى (بانک جهانى و صندوق بين*المللى پول) سوق داده است.

با وجود تلاش**هائى که دولت براى تنوع بخشيدن به*روابط تجارى خود با ساير کشورها به*خصوص کشورهاى بازار مشترک، خاورميانه و کشورهاى آسه*آن به*عمل آورده است، هنوز سلطه اقتصادى آمريکا و ژاپن بر تجارت خارجى اين کشور به*طور آشکار وجود دارد.

در اواخر سال ۱۹۷۹ دولت آمريکا يک موافقت*نامه تجارى با فيليپين به امضاء رسانيد که براساس آن بيش از نيمى از کالاهاى صادراتى فيليپين به آمريکا، از پرداخت عوارض گمرکى معاف گرديدند. به*دنبال آن حدود ۷/۵ درصد از واردات کالا از آمريکا کاسته شد و همزمان دولت انگيزه*هاى تازه*اى براى صادرات و تشويق صنايعى که صادراتى بودند ايجاد نمود.

در سال*هاى ۱۹۸۰ دولت اعلام کرد که شرکت*هائى که مقادير زيادى ارز خارجى مصرف مى*نمايند بايستى خودکفاء بوده و بتوانند ارز مورد نياز براى واردات مواد اوليه را خود تأمين نمايند.

از ابتداى دهه ۱۹۷۰ دولت فيليپين تلاش گسترده*اى را براى توسعه صادرات کالاهاى غيرسنتى به*عمل آورده بود. در اين سال*ها صادرات کالاهائى مانند نيکل، وسائل الکترونيکي، موز، پارچه و صنايع دستى افزايش يافت.

با توجه به*مازاد عرضه در بازار جهاني، صادرات کالاهائى مانند موز، نيکل و صنايع دستى با مشکل مواجه گرديده و اين درحالى**است که صادرات کالاهاى صنعتى غالباً شامل کالاهائى است که به*طور نيمه ساخته از آمريکا و ژاپن به فيليپين وارد شده و پس از استفاده از نيروى کار ارزان اين کشور مجدداً صادر مى*شود.

درحال حاضر، اقلام عمده وارداتى فيليپين شامل؛ توليدات صنعتي، مواد غذائي، وسايل سنگين حمل و نقل، مواد شيميائي، نفت و فرآورده*هاى نفتى مى*باشد که براساس ارزش آن بيشتر از کشورهاى ژاپن، آمريکا، کره جنوبي، سنگاپور، تايوان و هنگ*کنگ وارد مى*گردد.

اقلام عمده صادراتى فيليپينى نيز شامل؛ پوشاک، منسوجات، مواد مصرفى کارخانه*اي، توليدات صنعتى و الکترونيکى است که به آمريکا، ژاپن، تايوان، سنگاپور، هلند، هنگ*کنگ، انگليس و مالزى صادر مى*شود و رقم صادرات اين کشور در سال ۲۰۰۰ بالغ بر ۳۸ ميليارد دلار بوده است.

هم*اکنون کشورهاى آمريکا با ۲۲ درصد، ژاپن با ۲۰ درصد، کره جنوبى با ۸ درصد، سنگاپور با ۶ درصد، تايوان با ۵ درصد، هنگ*کنگ با ۴ درصد طرف*هاى مهم فيليپين در واردات مى*باشند.

در مقابل، کشورهاى آمريکا با ۳۴ درصد، اتحاديه اروپا با ۲۰ درصد، ژاپن با ۱۴ درصد، هلند با ۸ درصد، سنگاپور با ۶ درصد، انگليس با ۶ درصد و هنگ*کنگ با ۴ درصد از بازارهاى مهم صادراتى فيليپين مى*باشند.

طبق گزارش وزارت تجارت و صنعت فيليپين، حجم کل تجارت خارجى فيليپين در سال ۲۰۰۰ ميلادى ۶۹ ميليارد دلار بوده است که ۳۸ ميليارد دلار صادرات و ۳۸/۳۱ ميليارد دلار آن واردات بوده است.
واحد پول

واحد پول فيليپين پزو است که هر پزو معادل ۱۰۰ Centavos مى*باشد. نرخ برابرى پزو با دلار در سال*هاى اخير در جدول ذيل آمده است.
جدول نرخ برابرى دلار با پزو

سال ۱۹۹۵ ۱۹۹۶ ۱۹۹۷ ۱۹۹۸ ۱۹۹۹ ۲۰۰۰
نرخ دلار ۲۵/۴۱۷ ۲۶/۲۱۶ ۲۹/۴۷۱ ۴۰/۸۹۳ ۳۹/۰۸۹ ۴۰/۴۲۷

سرمايه*گذارى خارجى

دولت فيليپين به*منظور افزايش صادرات و ايجاد اشتغال، در پى جلب سرمايه*هاى خارجى مى*باشد. برابر قانونى که در سال ۱۹۸۷ به*تصويب پارلمان اين کشور رسيده سرمايه**گذارى خارجى از امتيازات ويژه*اى برخوردار گرديده است.

براساس اين قانون سرمايه*گذاران خارجى مى*توانند تا ۴۰ درصد سهام کليه شرکت*هاى فيليپينى را خريدارى نمايند. شوراى سرمايه*گذارى فيليپين با در نظر گرفتن اولويت*هاى پيش*بينى شده در اقتصاد اين کشور، به*شرکت**هاى خارجى که صد در صد سهام آن*ها متعلق به خارجيان باشد، اجازه مى*دهد که در فيليپين فعاليت نموده و تمامى توليدات خود را صادر نمايند. به**موجب اين قانون چهار منطقه صادراتى پيش*بينى شده است که هرگونه فعاليت اقتصادى و تجارى در آن مناطق آزاد است.
بودجه و بدهى*هاى خارجى

بودجه دولت فيليپين درسال ۲۰۰۰ ميلادى به*ميزان ۷/۱۵ ميليارد دلار بوده است که معمولاً بيش از ۴۰ درصد بودجه اين کشور صرف بازپرداخت بدهى*ها و بهره وام*هاى دريافتى از مؤسسات مالى و بانک*هاى خارجى مى*گردد.

طبق آمارهاى رسمى ميزان بدهى*هاى خارجى فيليپين در سال ۲۰۰۰ ميلادى بالغ بر ۶۸ ميليارد دلار مى*باشد که جزو يکى از بدهکارترين کشورهاى دنيا محسوب مى*گردد.

همچنين طبق آمار موجود، ذخيره ارزى اين کشور در سال*هاى ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ به*ترتيب ۵۰/۱۴ و ۴۴۱/۱۵ ميليارد دلار برآورد شده است.
جدول ذخاير بين المللى (ميليون دلار)

ذخاير ۱۹۹۵ ۱۹۹۶ ۱۹۹۷
طلا ۱۴۰۳ ۱۷۱۵ ۱۴۷۲
حق برداشت ويژه ۸ ۲ ۲
ذخاير نزد صندوق بين*المللى پول ۱۲۹ ۱۲۵ ۱۱۸
ارز خارجى ۶۲۳۵ ۹۹۰۲ ۷۱۴۷
مجموع ۷۷۷۵ ۱۱،۷۴۴ ۸۷۳۸

جدول عرضهٔ پول (ميليون پزو)

عنوان ۱۹۹۵ ۱۹۹۶ ۱۹۹۷
پول در گردش خارج از بانک ۱۱۰،۸۹۰ ۱۲۲،۹۵۰ ۱۴۳،۶۴۰
تقاضاى پس*انداز در بانک تجارى ۷۲،۰۴۰ ۹۶،۴۱۰ ۱۱۱،۹۲۰
مجموع پول ۱۹۴،۶۳۰ ۲۳۳،۱۲۰ ۲۶۶،۳۳۰

جغرافیای انسانی

میزان جمعیت و ترکیب آن

جدول ساختار سنی جمعیت به تفکیک جنس
جدول جمعیت مناطق در سرشماری سال ۱۹۹۵
جدول جمعیت شهرهای اصلی در سرشماری سال ۱۹۹۵

اقوام و نژادها
خط و زبان
ميزان جمعيت و ترکيب آن

طبق آمارهاى منتشره جمعيت فيليپين در سال ۱۹۸۷ برابر ۴/۵۷ ميليون نفر تخمين زده شده است. با ميانيگين رشد ساليانه در حدود ۴/۲ درصد در سال*هاى ۹۵-۱۹۹۰ جمعيت اين کشور طى سرشمارى سال ۱۹۹۵ به ۶۸،۶۱۶،۵۳۶نفر اعلام شده است و بر طبق آخرين آمارهاى ارائه شده در سال ۲۰۰۰، جمعيت اين کشور بيش از ۷۸ ميليون نفر مى*باشد. که بر اين اساس نرخ رشد جمعيت ۳/۲ مى*باشد.
جدول ساختار سنى جمعيت به تفکيک جنس

گروه سنى مردان زنان
زير ۱۴ سال ۱۵،۳۴۴،۵۵۵ ۱۴،۸۰۷،۳۲۰
۱۵ تا ۶۴ سال ۲۳،۷۷۷،۲۴۵ ۲۴،۲۸ܡ۵۶۵
۶۵ سال به بالا ۱،۳۱۲،۶۴۶ ۱،۶۳۲،۳۱۳


در سپتامبر ۱۹۹۵ ميانگين جمعيت ۲۲۸،۷ نفر در هر کيلومتر مربع برآورد شده بود که تقريباً دو برابر متوسط در جنوب شرقى آسيا مى*باشد و در منطقه، تنها سنگاپور از آن تجاوز کرده است.

کمبود زمين*هاى پست به*اين معنى است که بخش بزرگ*ترى از جمعيت تقريباً در منطقه کوچکى متمرکز شده است و به*ويژه در زمين*هاى پست لوزان فشار ناشى از جمعيت به يک مشکل جدى تبديل شده است.

اکثريت جمعيت در روستاها به*سر مى*برند. هر چند در سال*هاى اخير گرايش به شهرنشينى افزايش يافته و برابر آمارهاى رسمى حدود ۴۰ درصد از جمعيت اين کشور در شهرها زندگى مى*کنند.

از نظر توزيع سنى جمعيت برابر آمارهاى موجود حدود ۳۷ درصد کمتر از ۱۴ سال و ۵۹ درصد جمعيت در گروه سنى کار، بين ۱۵ الى ۶۴ سال و ۴ درصد جمعيت نيز در بالاى ۶۵ سال قرار دارند.
بر اساس آمار سال ۲۰۰۰، اميد به زندگى در مردان تا سن ۶۴ سالگى بوده و در زنان نيز اين رقم به ۷۰ سال مى*رسد.
تپه*های شکلاتی جالبترین جاذبه گردشگری فیلیپین
بُهُل (Bohol) یکی از استان*های کشور فیلیپین و نیز نام جزیره*ای است که این استان را در بر می *گیرد. این استان در مرکز این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره*های ویسایا است. مرکز این استان شهر تاگبیلاران است. جمعیت آن بیش از یک میلیون و یکصد هزار نفر است. مساحت این استان بیش از چهار هزار و یکصد کیلومتر مربع است. یکی از جاذبه*های اصلی بهل، مجموعه تپه*های شکلاتی است که با اشکال منظم مخروطی و پوشیده از درخت در مرکز این جزیره قرار گرفته اند.

تپه*های شکلاتی عنوانی است برای مجموعه تپه*های متحدالشکلی که در جزیره بُهُل در کشور فیلیپین قرار دارند. ویژگی این تپه*ها داشتن اشکال غیر معمول بصورت مخروط های همسان و مرتفع است. تعداد این تپه*ها بالغ بر ۱۶۶۰ عدد است که در مرکز جزیره/استان بهل قرار گرفته *اند. تپه*های شکلاتی پوشیده از درختان و گیاهانی هستند که در فصل*های کم باران سال رنگ آن ها به قهوه*ای متمایل می*شود و علت نامگذاری آن ها هم همین رنگ قهوه*ای است. تپه*های شکلاتی از جاذبه*های گردشگری پرطرفدار فیلیپین به حساب می*آیند و در فهرست آثار طبیعی ملی اصلی این کشور به حساب می*آیند. دولت این کشور در صدد است تپه*های شکلاتی را در فهرست میراث جهانی طبیعی یونسکو ثبت نماید.

سونات