قانون اساسی برای تربیت فرزندان

مجله اینترنتی برترین ها

بی تردید نشان دادن مفهوم دقیق احترام گذاشتن به فرزندتان کمی سخت است مخصوصا اگر سن کمی داشته باشد اما می توانید مفهوم احترام را با مثال هایی ساده برایش شرح دهید.

مجله زندگی مثبت - ترجمه فاطمه شاهانی: حتما شما هم با کودکانی برخورد کرده اید که در محیط بیرون یا داخل خانه بنای ناسازگاری را با والدینشان می گذارند و مدام در حال بهانه گیری هستند.

شاید پیش خودتان بارها گفته اید که هرگز دوست ندارد صاحب چنین فرزندانی باشد اما به یاد داشته باشید که فرزندان شما بازتاب رفتار هستند که با آنها دارید و شما مسئول هرگونه اشتباهی که مداوم از آنها سر بزند هستید. البته قوانین کلی ای درخصوص تربیت کودکان وجود دارد که به سنین خاصی مربوط نیست و اگر صاحب فرزند هستید، می توانید این دستور عمل ها را در مورد فرزندتان به کار بگیرید.

قانون اول: ما همه در یک گروه هستیم

به فرزندتان قانون شماره اول را بیاموزید؛ به آنها یادآور شوید که تمامی اعضای خانواده باید از یکدیگر در شرایط مختلف حمایت کنند. فرزند شما در هر سنی که باشد، باید این مفهوم را بیاموزد که هرگز از خانواده جدا نیست و اگر یکی از اعضای خانواده به کمک و همراهی نیاز داشت، باید برای کمک به او پیشقدم شود.

برای ساده تر کردن این مفهوم خانواده را به اعضای گروهی تشبیه کنید که در یک بازی دسته جمعی شرکت دارند. تمام بازیکن ها باید در کنار یکدیگر برای هدفی مشخص به فعالیت مشغول باشند. وقتی فرزندتان توانست این مفهوم را درک کند، کار شما راحت تر خواهدشد چون با این توضیح او خوب خواهد فهمید که برای یک بازی خوب باید در کنار هم بازی هایش قرار بگیرد نه مقابل آنها.

قانون دوم: احترام دوطرفه است.

بی تردید نشان دادن مفهوم دقیق احترام گذاشتن به فرزندتان کمی سخت است مخصوصا اگر سن کمی داشته باشد اما می توانید مفهوم احترام را با مثال هایی ساده برایش شرح دهید. به فرزندتان یادآور شوید وقتی به حرف های شما درست گوش می دهد، این عمل نوعی احترام است. در مقابل شما هم این احترام را برای فرزندتان قائل شوید.

اگر فرزندتان با شما صحبت می کند، برای لحظاتی کوتاه دست از کار بردارید و با دقت به او گوش دهید. وقتی فرزندتان کار مثبتی انجام داد، از او زبانی تشکر کنید و همین انتظار را هم از او داشته باشید. برای او توضیح دهید که احترام باید بین تمامی اعضای خانواده حکمفرما باشد و در این مورد نباید هیچ تفاوتی بین افراد قائل شد.

قانون سوم: زندگی همیشه بر وفق مراد نیست

فرزند شما برای رشد عاطفی به تحمل اندکی ناکامی نیاز دارد. وقتی اسباب بازی گران قیمتی را طلب می کند و توان مالی خریداری آن را ندارید، او درد را حس می کند یا زمانی که دوست صمیمی اش با او به حث و جدال می پردازد، مفهوم تنهایی را تجربه می کند.

صدها نمونه از اتفاق هایی که باعث رنج فرزندتان می شود، همه و همه در مسیر رشد او لازم و ضروری است. برای فرزندتان توضیح دهید که زندگی همیشه شاد و بدون مشکلات نیست بلکه گاهی ممکن است مسائلی را تجربه کند که باعث ناراحتی و ناامیدی اش شود. به او بیاموزید در این لحظات به افراد خانواده پناه ببرد و از آنها کمک بخواهد. این آمادگی ذهنی فرزندتان را بالغ و قوی بار خواهدآورد.


قانون آخر: قوانین را فراموش نکنید

اگر به عنوان والدین روی اجرای قانونی تاکید دارید، سعی کنید در این مسیر ثابت قدم باشید و تعهدتان را فراموش نکنید. حتی یکبار زیرپا گذاشتن قوانین باعث می شود فرزندتان این دستور عمل ها را جدی نگیرد. در مسیر تربیت فرزندان راه دراز و پرپیچ و خمی پیش رو دارید. به قوانینتان متعهد باشید تا فرزندان متعهدی تربیت کنید.
"سونات"