*الدین آشنا در مورد فضای رسانه*ای امروز redirect.php?a=www.khabaronline.ir/Images/Kind/1.png امیرعباس" /> صداوسیما در مواجهه با جامعه باخته است
کانال تلگرام فال و طالع بینی

در تمام بخش ها مدیر فعال ( با سابقه فعالیت در انجمن های دیگر ) می پذیریم ، با ما تماس بگیرید. انجمن پیچک

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: صداوسیما در مواجهه با جامعه باخته است

  1. #1
    کاربرفعال

    آخرین بازدید
    چهارشنبه ۲۹ شهریور ۹۶ [ ۰۳:۲۳]
    محل سکونت
    قم
    نوشته ها
    2,302
    امتیاز
    42,397
    سطح
    1
    Points: 42,397, Level: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 57.0%
    دستاوردها:
    Three FriendsYour first GroupCreated Album picturesCreated Blog entryTagger First Class
    نوشته های وبلاگ
    134
    سپاس ها
    1,362
    سپاس شده 1,584 در 1,016 پست
    حالت من
    Zodranj

    Gadid صداوسیما در مواجهه با جامعه باخته است



    صداوسیما در مواجهه با جامعه باخته است، نه در مواجهه با ماهواره / صحبت*های حسام*الدین آشنا در مورد فضای رسانه*ای امروز

    امیرعباس تقی*پور- امیر لعلی: گفت*وگو با حسام*الدین آشنا اصلاً مشکل نیست، چرا که به آنچه می*گوید ایمان دارد؛ اگر قرار است دفاع کند، با استدلال دفاع می*کند و اگر قرار است نفی کند، دلایل محکمی می*آورد. بعد از ظهری در ماه مبارک رمضان که خیابان*ها خلوت*ترند و دانشگاه*ها خلوت*تر، به بهانه طرح اداره سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در مجلس شورای اسلامی با او در دفترش در دانشکده معارف اسلامی، فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) هم*کلام شدیم. او سازمان صداوسیما را به*خوبی می*شناسد؛ هم با این سازمان همکاری کرده و هم انتقادهای جدی به عملکرد و آنچه «انحصارگرایی» این سازمان می*خواند، وارد می*کند. عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق(ع) می*گوید صداوسیما در مقابل ماهواره دچار ورشکستگی شده است و ریزش مخاطبان رسانه ملی جدی است. انتقادهای او به وضع صداوسیمای فعلی و راهکارهای توسعه فضای رسانه*ای تلویزیونی و رادیویی از زاویه نگاه او را در این مصاحبه می*توانید بخوانید. شما با صداوسیما همکاری کرده و گاهی هم انتقادات تندی از آن را مطرح می*کنید. این رفتار دوگانه را چگونه توجیه می*کنید؟
    صداوسیما ملک شخصی نیست. وظیفه ما حمایت از اصل و مبارزه با آفات است.
    آقای دکتر! آیا صداوسیما در مقابله با ماهواره واقعاً دچار ورشکستگی شده است؟
    (می*خندد) این را چه کسی گفته است؟
    نقل به مضمون است از وبلاگ شما.
    ورشکستگی معانی مختلفی دارد، خیلی از شرکت*های دولتی در عمل ورشکسته هستند اما به دلیل اینکه به یک منبع ملی وصل هستند، ورشکستگی*شان اعلام نمی*شود. صداوسیما اگر نگوییم بالفعل ورشکسته است ولی در شرایط بحرانی قرار دارد و این شرایط بحرانی ناشی از یک دوره غفلت طولانی است. از زمان تصویب قانون مربوط به ممنوعیت خرید، فروش و نگهداری تجهیزات مربوط به دریافت ماهواره که در سال 1373 تصویب شده و آیین*نامه* اجرایی آن در سال 1384 به تصویب *رسیده، تا الان که در سال 1391 قرار داریم، به مدت 18 سال صداوسیما یک فرصت تاریخی داشته است برای اینکه بتواند جاذبه*های کافی را برای کاهش استقبال مردم از ماهواره ایجاد کند. حتی ماده پنج این قانون تصریح می*کند که سازمان صداوسیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (*مؤسسه رسانه*های تصویری) می*توانند نسبت به ضبط و پخش آن دسته از *برنامه*های ماهواره که مغایر با ارزش*ها و مبانی فرهنگ اسلامی و ملی نباشد، اقدام کنند. اما تا زمان همه*گیر نشدن دریافت برنامه*های ماهواره**ای فارسی، صداوسیما به*طور جدی به فکر نیافتاده و در این راستا تأخیر دارد. نتیجه* این تأخیر اقدامات عجولانه*ایست که امروز اتفاق می*افتد که می*توان از آن جمله به تأسیس و راه*اندازی شبکه*های به شدت تأمینی و دم*دستی اشاره کرد. بعضی افراد در صداوسیما تصور نابه*جایی دارند و فکر می*کنند اضافه کردن کانال*های تلویزیونی موجب کسب مخاطب می*شود. این فرضیه*ایست که باید اثبات شود. اگر نتوانیم نشان دهیم در دو سال گذشته که رویکرد اضافه کردن شبکه*های دیجیتال دنبال شده، تعداد کل افرادی که به تلویزیون رجوع می*کنند بالاتر رفته، از دید اقتصاد کلان رسانه می*توان گفت که اتفاق بزرگی نیافتاده است.
    می*خواهیم تعریف ورشکستگی را از دید شما بدانیم.ورشکستگی رسانه*ای از نظر من سه حوزه مشخص دارد. اولین بحث در حوزه اعتبار است، یعنی حوزه شهرت و برند، اثربخشی و قیمت تمام شده محصول در رقابت با محصولات مشابه. شهرت صداوسیما در این مدت افزایش پیدا کرده یا کاهش داشته است؟ بعید می*دانم *کسی در صداوسیما بتواند ادعا کند برند صداوسیما امروز از سال 87 معتبرتر است.
    بر چه اساسی این ارزیابی را مطرح می*کنید؟این مطلب در جلسه اخیری که در مرکز تحقیقات صداوسیما با حضور برخی استادان ارتباطات برگزار شد، مورد تصریح قرار گرفت. دومین مطلب که بسیار مهم است، مربوط به اثربخشی است. اثربخشی یا کارآمدی سازمان معمولاً در قالب میزان یا درجه*ای که در آن یک سازمان اهدافش را به*دست می*آورد، تعریف می*شود. اگر شما شرکتی باشید که همه توان خود را در فعالیت*ها به*کار گرفته است اما در فروش با کاهش مواجه شده باشد، تحلیل شما چیست؟ صداوسیما قرار نبوده درآمد به آن معنا داشته باشد اما موضوع مهم، بحث ریزش مخاطب است؛ مسأله این است که اگر سرجمع ساعات مصرف رسانه*ای مردم بالاتر رفته، این ساعات اضافه شده کجا رفته است؟ ببینید من دو مسأله مهم را مطرح می*کنم: یکی اینکه مسلم است مصرف رسانه*ای مردم بالا رفته و دوم اینکه واضح است مخاطب صداوسیما کاهش پیدا کرده است. نتیجه مشخص است: یعنی مصرف رسانه*های دیگر بالا رفته است. چه رسانه*هایی؟
    مصرف رسانه*ای ماهواره بالا رفته است. مطبوعات چطور؟
    بیچاره مطبوعات. نخیر، مطبوعات نیستند. آمار دارید؟از قول ریاست سازمان در 12 آبان 1386 اعلام شد میزان استفاده از ماهواره در ایران 32.5 درصد است و دو سال بعد در 23 آبان 1388 از قول قائم مقام وقت سازمان در همایش بین*المللی غدیر اعلام شد 40 درصد مردم به ماهواره روی آورده*اند. در 14 دی 1390 یکی از مسؤولان پژوهشی وزارت ارشاد در نشست تخصصی تکنولوژی تبلیغ با موضوع «بررسی محتوای شبکه*های ماهواره*ای فارسی*زبان و نقش روشنگری مبلغان» در مرکز همایش*های دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم یادآور شد: «متأسفانه بر اساس تحقیقات دقیقی که صورت گرفته، در سال گذشته 55 درصد مردم ایران دارای گیرنده*های ماهواره*ای بودند و 50 درصد مردم بیننده شبکه*های فارسی*زبان بوده و با دقت آنها را مشاهده و دنبال می*کنند». این آمار در تهران خیلی بالاتر از این حرف*هاست. این بدان معناست که ما حدوداً در هر سال 7.5 درصد رشد مصرف ماهواره*ای را تجربه کرده*ایم. اگر این به معنای شکست در اثربخشی نیست، پس چیست؟بیاییم از زاویه*ای دیگر و در یک شرکت دولتی، ورشکستگی را تعریف کنیم. سهم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران از لایحه بودجه سال 1391 مبلغی معادل 1622 میلیارد تومان است. مبلغ 628 میلیارد تومان آن از محل درآمد یا منابع داخلی صداوسیما (تبلیغات و...)، 840 میلیارد تومان آن به صورت کمک (از محل منابع عمومی بودجه برای جبران زیان صداوسیما) و 153.8 میلیارد تومان آن از محل طرح تملک دارایی*های سرمایه*ای (از محل منابع عمومی بودجه) تأمین خواهد شد.از منظر قیمت تمام شده هم می*توان صداوسیما را ارزیابی کرد؛ میزان بودجه و ساعات برنامه*های تولیدی صداوسیما مشخص است. وقتی مقدار بودجه را به تعداد ساعت برنامه*های تولیدی تقسیم می*کنیم، می*بینیم صداوسیما یکی از گران*ترین تولیدکننده*های تلویزیونی حتی به قیمت دلار آزاد است؛ یعنی در واقع هزینه تمام*شده محصول رسانه ملی بسیار بالاست.منظر دیگر، هزینه برای خانوار است. 1622 میلیارد تومان را بر 20 میلیون خانوار تقسیم کنید؛ سهم هر خانوار 81 هزار تومان در سال است. صداوسیما 30 سال است که حاضر نشده بودجه*اش را بر مبنای یک هدف*گذاری مشخص طلب کند، بلکه بر این مبنا درخواست بودجه می*دهد که می*گوید من این مقدار برنامه تولید می*کنم، دقیقه*ای فلان*قدر و این دو را در هم ضرب می*کند و می*گوید این رقم را بدهید. اگر ما برای صداوسیما حسابداری واقعی هزینه تمام*شده انجام دهیم، اعداد خیلی عجیب خواهند بود. بله، من می*گویم صداوسیما یک شرکت زیان*ده است که ورشکستگی*اش را اعلام نمی*کند. من معتقدم صداوسیما هیچ*گاه اجازه ارزیابی مستقل از خودش را به کسی نداده است...
    این به دلیل مصلحت بوده است؟
    نه،* به دلیل اینکه سازمان قدرتمندی است. *این ناشی از یک انحصار است، نه مصلحت. اما این انحصار را قانون به او داده است.
    نخیر، خودش تلاش کرد که این انحصار را قانونی کند.*
    چگونه؟
    این انحصار از تفسیر دو اصل 44 و 175 قانون اساسی ناشی می*شود. در اصل 175 در آن روزهای بازنگری و تغییر قانون اساسی (9/3/1368)، حضرت امام(ره) در قید حیات بودند و مسؤولان عالی*رتبه نظام از جمله آیت*الله خامنه*ای (رئیس*جمهور) و آیت*الله هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس)، با سپردن صداوسیما به رهبر (حتی امام خمینی(ره)) کاملاً مخالف بودند و به صراحت و شفافیت مفاسد آن را بیان می*کردند.آقای هاشمی چنین استدلال کرده است:1ـ نظارت همیشه از بالا به پایین است، وقتی مدیر عامل سازمان را امام نصب می*کند، سه قوه چگونه نظارت کنند بر چیزی که مسؤول اصلی آن رهبری است؟ در این صورت نظارت بر صداوسیما امکان*پذیر نخواهد بود، یعنی همه باید نگاه بکنیم و چیزی هم نتوانیم بگوییم! این اشکال واقعاً جدی است. اگر رهبر فردا مدیرعاملی نصب کند و اشکالاتی پیش آید، کسی واقعاً نمی*تواند چیزی بگوید. این را مطمئن باشید تا مدیرعامل مورد اعتماد رهبر باشد، کسی نمی*تواند انتقاد کند و اگر مدیرعامل کسی را هم به آنجا راه نداد، هیچ اتفاقی نمی*افتد، یک قدرت بسیار نیرومندی در صداوسیما به*وجود می*آید. 2ـ صداوسیما یکی از وسائل توجیه مردم است، از وسائل جاانداختن مسائل کشور است، شما می*خواهید همه این کارها را به پای رهبر بنویسید!؟ اگر صدا*وسیما بخواهد توجیه*گر باشد، رهبر شده توجیه*گر همه نظام! 3ـ اگر مدیرعامل فقط از طرف رهبر باشد، ارتباطش با مسؤولان کشور بسیار ضعیف خواهد شد. آقای هاشمی در پایان اضافه کردند که چند سال پیش که ما در صداوسیما مشکل پیدا کردیم، من رفتم خدمت امام؛ ایشان فرمودند: «من نظرم این است که سران سه قوه باید مدیرعامل را تعیین کنند» (مشروح مذاکرات بازنگری، ص 560). در شورای بازنگری پس از آنکه برخی از اعضای جامعه مدرسین بر انتصاب مدیرعامل از سوی رهبری اصرار داشتند، آیت*الله خامنه*ای در نفی دخالت رهبری در نصب مدیرعامل سازمان افزودند: «اگر رهبر در رأس (سازمان) باشد، اگر اشکالی باشد، ما از چه کسی مؤاخذه کنیم؟ دستگاه قضائی یا دستگاه مقننه که حق نظارت بر همه امور را دارند، باید سرکشی کنند، از کی مؤاخذه کنند؟ از رهبر مؤاخذه کنند که چرا صداوسیما اشکالاتی دارد؟ چنین چیزی ممکن است؟ با این کار سیئات صداوسیما دامن رهبر را خواهد گرفت، این را چیز کمی نگیرید، به*هر حال سوءتفاهم*هایی در مردم هست. یک وقت غفلتی پیش می*آید، همه مردم را به رهبری بدبین می*کند که این، هیچ به مصلحت نیست» (مشروح مذاکرات بازنگری، ص 569). درباره این اصل متأسفانه شورای نگهبان در تقابل با تندروی*های مجلس ششم چنان تفسیر موسعی از صدر و ذیل اصل 175 در رابطه با رهبری ارائه کرد که عملاً مجلس را در اجرای وظیفه قانون*گذاری محدود کرد. چه کسی تقاضای تفسیر کرد؟
    آقای دکترلاریجانی، رئیس سازمان صداوسیما و آیت*الله یزدی. یعنی اگر دیگری هم سؤال می*کرد، چون مرجع پاسخگویی باز هم شورای نگهبان است، پاسخ همانی بود که داده شد.
    نه، در شرایط دیگر شاید پاسخ متفاوت بود. می*توانست سؤال و جواب جور دیگری باشد. شیوه سؤال کردن و تفسیر جواب هم بسیار مهم است. یعنی امکان تجدیدنظر در این تفسیر وجود دارد؟
    امکان تجدید وقتی است که صداوسیما نتواند انحصارش را ادامه دهد. مگر شما در اصل 44 چه کار کردید؟ اصل 44 تصریح دارد که چه چیز دولتی است* اما بنا به فرمان رهبری بسیاری امور تغییر کرد. در واقع مصلحت اقتضا می*کند که ما انحصار صداوسیما را بشکنیم.
    پس شما مدافع سرسخت انحصارزدایی از رسانه ملی هستید؟
    من مدافع انحصارزدایی از تصدی*گری سازمان صداوسیما هستم. توضیح می*دهید؟
    من صداوسیما را بیشتر حاکمیتی می*دانم، نه تصدی*گر؛* مثل اینکه وزارت ارتباطات را تصدی*گر نمی*دانم بلکه حاکمیتی می*دانم. من سازمان صداوسیما را حاکمیتی می*دانم و به شدت اعتقاد دارم که ما احتیاج داریم یک سازمان رگولاتوری و مقررات*گذار در این بخش داشته باشیم که اسم آن سازمان، *سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران است. در حوزه تولید یا پخش؟
    در حوزه خیلی چیزها؛ *مقررات*گذاری حتی در بخشی از موضوعاتی که وزارت ارشاد مجوز می*دهد تا پخش برنامه*ها و استانداردهای تلویزیون*هایی که وارد ایران می*شوند. پس شما با داشتن تلویزیون خصوصی به معنای اینکه رسانه ملی نقش رسانه سیاست*گذار داشته باشد، موافق نیستید.
    واژه من، دقیق است. می*گویم شبکه*های غیرصداوسیمایی. من اجمالاً می*خواهم بگویم که وظیفه تصدی*گری از کانال*داری و به اصطلاح شبکه*داری بزرگ*تر است*.* لزوماً قانون اساسی این را واگذار نکرده، حتی پخش را هم واگذار نکرده.* ما سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی را داریم که وظایفش را قانون مشخص می*کند. قانون می*تواند وظایف دیگری مشخص کند. *ما از سال 1368 به بعد عملاً قانونی برای اداره صداوسیما نداریم و هنوز در قانون صداوسیما، این سازمان سرپرست دارد، نه رئیس. بعد از اینکه قانون اساسی تغییر کرده، ما عملاً قانون صداوسیما نداریم. صداوسیما قانون اداره مصوب مطابق قانون اساسی مصوب 1368 را ندارد؛ قانونی که اقتضائات فعلی رسانه*ای جهان امروز را هم در ایران بتواند تکفل کند. قانون صداوسیما در حال تغییر است.* الان این قانون کجاست؟ در مجلس است. بحث ما در اصل ضرورت تصویب قانون جدید صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران است. که باید مجلس اقدام کند.
    بله. صداوسیما خودش یک پیش*نویس مفصل در این خصوص داده که در آن همین انحصار را 10 برابر می*کند، یعنی یک ورودی برای تدوین قانون، *ورودی خود صداوسیماست که می*گوید من برای اینکه متکفل همه امور رسانه*ای حوزه خودم بشوم، چه چیزهایی کم دارم. بر این اساس، یک قانون درست می*کند که این حلقه را تکمیل کند. خود را از تمام مشکلاتی که تا کنون با شهرداری*ها و دیگر دستگاه*های عمومی داشته رها می*کند و انحصار را تا پخش اینترنتی و فیبر نوری و... توسعه می*دهد. آقای دکتر! چه عواملی باعث شده که صداوسیما این خواسته*ها را داشته باشد؟
    انحصار و تداوم انحصار. صداوسیما قدرت خیلی بزرگی است. صداوسیما می*تواند یک رئیس*جمهور را به زمین بزند و او را محبوب یا نامحبوب کند. ما یاد گرفتیم وقتی بحث جدی می*شود، بحث مصلحت به میان می*آید. این گفته*ها به این معنی است که صداوسیما مصلحت جامعه را به مصالح خصوصی خود ترجیح نمی*دهد؟ این را هم که می*گوییم، عملاً به مدیران صداوسیما برمی*گردد.
    نه، ببینید، اشتباه نکنید. صداوسیما مصلحت کشور را مصلحت خودش می*داند و خودش را مساوی کل مصلحت تلقی می*کند. خوب، این خیلی اشکال دارد.
    ما هم همین را به آنها می*گوییم. *به همین دلیل است که می*گوییم باید قانونی وجود داشته باشد که صداوسیما را محدود کند، نه اینکه انحصار آن را بیشتر کند. ما به قانونی احتیاج داریم که موضوع رسانه را در کشور تقویت کند نه سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران را. سازمان صداوسیما که به لحاظ فنی هیچ*گاه از وزارت ارتباطات مهم*تر نبوده. زیربخش*های وزارت ارتباطات خصوصی شده است اما در صداوسیما این امکان وجود ندارد. چرا؟ *چه آسمانی به زمین می*آید که صداوسیما اعلام کند که من 10 شبکه خودم را به مزایده می*گذارم و شرایط شرکت در مزایده را اعلام کرده و یک دفترچه 400 صفحه*ای هم تولید کند که شرایط پخش، تولید و... را در آن توضیح داده باشد و هرکسی هم بخواهد شبکه داشته باشد، بگویند اول یک وثیقه 100 میلیون تومانی بگذارید و هر کس خطایی مرتکب شد، جریمه میلیونی پرداخت کند؟ بحث همان اصل 44 است که خودتان مثال زدید. در مورد اصل 44، خیلی*ها سالیان دراز می*گفتند نباید این صنایع دولتی باشند و باید از مالکیت دولتی بیرون بیایند اما تا زمانی که مقام معظم رهبری تأیید نکردند و صنایع مشمول واگذاری مشخص نشدند، این حرف*ها شنیده نشده و به آنها عمل نشد.
    چطور ماجرا به اینجا رسید؟ یعنی قبل از این فرمان، همه خواب بودند؟ نه، آن*قدر موضوع گفته شد و آن*قدر ناکارآمدی*ها نشان داده شد تا سرانجام پیدا کرد. سؤال همین است. چرا باید این*قدر گفته شود تا تصمیمی گرفته شود؟ برخی مسائل مثل روز روشن است.نه، مثل روز روشن نیست، *چون پرده خیلی مهمی مثل انحصار وجود دارد. این انحصار مگر فسادآور نیست؟ وقتی فسادآور است، پس مثل روز روشن است.
    نه، این فسادش مثل آن فساد نیست؛ فسادی است که در قالب قدرت خودش را نشان می*دهد. تبعات منفی*اش که مشخص است؟نه، به خاطر اینکه تبعات منفی*اش را هم باید خود آن سازمان گزارش کند که نمی*کند. شما یک سازمانی دارید که خود گوید و خود خندد. خودش دارد می*گوید که این سریال من 89 درصد بیننده دارد و 87 درصد رضایت داشتند! حاضر نیست متدولوژی*اش را ارائه کند. حاضر نیست اطلاعاتش را بیرون بریزد. شما بروید مرکز تحقیقات صداوسیما. از دم در راهت نمی*دهند. حتی اگر راه بدهند، از آنها اطلاعات خام و *آخرین پژوهش*شان را بخواه. *چرا منتشر نمی*کنند؟ به سایت مرکز تحقیقات مراجعه بکنید، از هیچ سنجش آماری مربوط به سازمان حتی یک چکیده ارائه نمی*کند. نظرسنجی*هایی که رشد را نشان می*دهند را تبلیغ می*کنند، پس نظرسنجی*هایی که ریزش را نشان می*دهند، کجاست؟ بحث مهم، نظارت بر یک سازمان است. ما نظارت بیرونی بر این سازمان را می*خواهیم. مگر شورای نظارت بر سازمان صداوسیما وظیفه*ای جز نظارت بر عهده دارد؟
    ضعیف*ترین نظارتی که در کشور شاهدش هستیم از سوی این شورا اعمال می*شود. من یک بار هم این را گفتم. می*توانند به اعضای شورای نظارت بگویند از فردا کارت سازمان شما شارژ نمی*شود و شما را به سازمان راه نمی*دهند. اصلاً ساختمان شورای نظارت را بیرون جام*جم گذاشته*اند. من الان می*خواهم از سازمان صداوسیما شکایت کنم. سازوکارش چگونه است؟ به سایت سازمان بروید. یک خط در این خصوص نوشته نشده است. بنده با دکتر اسماعیلی به برنامه «دیروز، امروز، فردا» رفته بودیم. در خصوص عملکرد صداوسیما در پرداختن به حواشی بازی پرسپولیس- داماش اعتراض کردم. گفتم نباید این*گونه نشان می*دادید، برنامه خبری هم نباید به آن می*پرداخت. هفته بعد از آن، «صرفاً جهت اطلاع» اخبار بیست*وسی، دو دقیقه و نیم به آن پرداخت و من را رسماً با عکس و چهره مسخره کرده و حرفم را هم عوض کرد. حالا من می*خواهم شکایت کنم. شما راهنمایی کنید کجا باید بروم؟ از چه کسی باید شکایت کنم؟ اما شکایت از مطبوعات، خیلی راحت است.
    چون که سازوکار شکایت از مطبوعات بسیار راحت شده که هرکسی می*تواند این کار را انجام دهد. ساختار صداوسیما چون دولتی دیده شده، مصونیت آهنین دارد، چون حاکمیت آن طرف است، در حالی که تمام موضوع رسانه این است که رسانه وسط حاکمیت و مردم است. اگر خودش را خیلی بالا کشید و به حاکمیت چسباند، همه ضعف*هایش، ضعف حاکمیت می*شود و اعتباری برایش نمی*ماند. آقای احمدی*نژاد رییس*جمهور است. رابطه صداوسیما با احمدی*نژاد اول دوره ریاست*جمهوری با آخر دوره دوم ریاست*جمهوری چرا فرق دارد؟ چرا دو سال اول ریاست*جمهوری از او فقط گل و بلبل گفته می*شود اما آخر دوره ریاست*جمهوری می*توان به*شدت از او انتقاد کرد؟ این همان زیر سلطه قدرت بودن است. وقتی آقای رییس*جمهور حرف زد، آقای مشایی حرف زد، آقای وزیر حرف زد، گفتیم «وزیر می*گوید...»، یعنی گردن خودش؛ «وزیر ادعا کرد ما 2000 کیلومتر راه*آهن کشیدیم». وظیفه رسانه است برود ببینید که این کار را کرده است یا خیر. اول و آخر دوره ندارد.
    بله، اما وقتی خودش را به حاکمیت چسباند، از مزایای حاکمیت استفاده می*کند. همین سپر آهنینش است اما از طرف دیگر، چیزهای دیگری را می*بازد.
    بحث این است که کسی نمی*تواند او را از حاکمیت جدا کند. حاکمیت باید این را از خودش* رها کند.
    این هوش حاکمیت است که ما امیدواریم این اتفاق بیافتد که به رسانه ملی بگوید مسؤولیتش با خودش است. آقای دکتر! شما مخالف داشتن رسانه توسط حاکمیت هستید؟
    من مخالف این هستم که رسانه حاکمیت داشته باشد. مثلاً دولت «روزنامه ایران» را دارد. از اول تا آخر معلوم است که این روزنامه متعلق به دولت است. بقیه*اش رعایت اصول و راهبردهای کلان حاکمیت است که همه باید داشته باشند. بحث دیگر این است که رسانه رقیب داشته باشیم یا نه؟ چرا نداشته باشیم؟ اصلاً وقتی رسانه رقیب داریم، رسانه ما خودش را درست می*کند. بنده حرفم این است اگر این تلویزیون*های رقیب نبود، تلویزیون ما قاب*های تصویرش را هم درست نمی*کرد. یعنی رقیب است که صداوسیمای ما را تکان داده است. شما وقتی رقابت را حذف کنید، کیفیت را از بین می*برید. می*خواهم برگردم به بحث قبلی. صاحبنظران زیادی در خصوص تبعات انحصار صداوسیما صحبت کرده*اند و نقدها کاملاً جدی است. آیا آقای ضرغامی صحبت*های شما را نشنیده و نخوانده است؟
    شما نباید از کسی که در بطن این ماجراست انتظاری داشته باشید. کسی که داخل این قضیه است، نمی*بیند. واقعاً نمی*بیند؟
    نمی*بیند یعنی نمی*پذیرد. برای اینکه خودش همان چیزی است که مورد بحث است. بحث شخص آقای ضرغامی نیست.ما مدیریت صداوسیما را می*گوییم که الان به عهده آقای ضرغامی است.ما شش ماه قبل از اینکه آقای لاریجانی رئیس صداوسیما شود -آن زمان وزیر ارشاد بود- به دیدن ایشان رفتیم. صحبت از رابطه ارشاد و صداوسیما و ناکارآمدی شد. ایشان خیلی با ما همدلی کرد. آن موقع تلویزیون دو شبکه داشت. گفت یعنی چه محمد هاشمی دو شبکه دارد و هیچ*کس نباید کار دیگری کند، چرا دانشگاه امام صادق(ع) شبکه نداشته باشد؟ چرا حوزه علمیه قم نباید شبکه داشته باشد؟و.... ما خیلی خوشحال شدیم. شش ماه بعد ایشان رییس صداوسیما شد. ما برای عرض تبریک پیش ایشان رفتیم. آن زمان فرمودند مگر می*شود در مملکت هر کسی شبکه بزند؟این حرف*ها اقتضای موقعیتی است که در آن قرار می*گیرید. صداوسیمای ما یکی از بزرگ*ترین سازمان*های رسانه*ای دنیاست. اراده جراحی چنین سازمان بزرگی از درک بسیاری از مدیران صداوسیما بالاتر است. کسی نیامده صداوسیما را مؤثرتر کند، همه آمده*اند صداوسیما را توسعه بدهند. تا اینجا شما چاره را این می*دانید که مسائل گفته شود، اساتید در موردش صحبت کنند و رسانه*های دیگر به آن بپردازند تا اینکه حاکمیت به این نتیجه برسد که باید اتفاق خاصی در صداوسیما بیافتد و قوه مقننه قانون*گذاری کند و جلسات کارشناسی گذاشته شود.
    تعبیر من راجع به صداوسیما این است: صداوسیما یک بچه*ای را بغل کرده و فشارش می*دهد. بچه گریه می*کند و صداوسیما بیشتر او را فشار می*دهد. به او می*گویند اصلاً مشکلی نیست، صداوسیما تصورش این است که کانال زیاد کند، مشکل حل می*شود. تولید جدیدی نیز ندارد و در این شبکه*های جدید فقط برنامه*هایی را که شاید قبلاً مردم ندیده*اند یا نخواسته اند ببینند برایشان دوباره پخش می*کند. آنها خوشحال* هستند که مردم IFILM می*بینند، اما به جای چه چیزی این شبکه را نگاه می*کنند؟ به این سؤال جواب نمی*دهند. من می*گویم به جای شبکه یک، IFILM را نگاه می*کنند. باید بررسی شود آیا IFILM از بینندگان ماهواره کم کرده یا مخاطب را از شبکه یک که عصا قورت داده است، می*دزد؟ یعنی برای کسی که ماهواره ندارد و تلویزیون ایران را می*بیند، IFILM تحمل*پذیرتر از شبکه یک است. آیا تحمل*پذیرتر بودن به معنی دلپذیرتربودن است؟ برخی بر این باورند که محدودیت*هایی که در جمهوری اسلامی در نمایش برخی برنامه*ها وجود دارد، مردم را به سمت شبکه*های ماهواره سوق می*دهد.
    اینها شوخی*های بزرگیست. شبکه پنج برنامه*ای پخش کرد به نام «مثلث شیشه*ای» که در زمان خودش بیشترین مخاطب را داشت. این برنامه چه چیز خاصی داشت؟ اما توانست مخاطب جذب کند. شما مسأله*محور برنامه بسازید، مردم می*بینند. مگر کسی از جمهوری اسلامی توقع دارد که *** پخش کند؟ مگر موضوع این است؟ نه، این موضوع نیست اما به این بهانه حاضر نیستند تولید را به بخش خصوصی بدهند....
    نه، شما اگر قوانین را به بخش خصوصی بدهید، رعایت نمی*کنند؟ مگر قهوه تلخ *** دارد؟ نه، ولی خیلی فروخت. چه*کار کرد؟ یک مقدار سلایق مسؤولان صداوسیما را نادیده گرفته است. من حرفم این است که ما بیاییم و بگوییم مسأله بزرگمان چیست؟ یعنی در پس مدیریت، خواست*ها و سلیقه*های شخصی خودمان، می*آییم مهم*ترین مسائل کشور را...
    آنها که این*گونه نمی*گویند. می*گوید کشور را من دارم اداره می*کنم. حرف من این است که راست می*گویند. اینها راهبردی*ترین ژنرال*های نظام هستند اما آیا ما در حال بردن جنگ هستیم؟ آنها هر روز درجه*هایشان بالاتر می*رود. در عمل چه اتفاقی افتاده است؟ بعد از همه این سال*ها عرض می*کنیم آمار می*گوید که 50 درصد ماهواره می*بینند. ما همه کار هم کردیم، حتی به پشت*بام*های مردم رفتیم اما نتیجه چه شد؟ به نظر جنابعالی، الان که المپیک پخش می*شود، ما کاهش آمار ببیندگان ماهواره را داریم یا افزایش؟ فکر می*کنید خرید دیش و رسیور در این دو هفته چقدر بوده؟ آمار دارید؟
    بله، حدود 20 درصد فقط در این ایام رشد کرده است. ترجیح می*دهند از ماهواره ببینند. این 50 درصد سبد مصرف رسانه*ای خود را تعریف کرده*اند و در آن بخشی از ساعات خود را به دعای سحر، بخشی را به تماشای مسابقات المپیک، بخشی را به تماشای فلان سریال ترکیه*ای، قدری را به تماشای خبر BBC، سهمی را به خبر بیست*وسی، بخشی را به دکتر کپی شبکه من*وتو و... اختصاص می*دهند. این* اتفاقیست که افتاده. در واقع رژیم مصرف رسانه*ای تغییر کرده است. حالا عرضه*کننده*ها زیاد هستند و هر کس برای خودش یک رژیم مصرفی را تعریف کرده است. نتیجه همه انحصار ما چیزی بیشتر از این رژیم مصرف انتخابی که نبوده است. ما آن را به رسمیت نشناخته*ایم ولی در عمل انجام شده. این نتیجه کل عملکرد صداوسیماست. سؤال بسیار جدی من این است که چرا ما باید هزار میلیارد تومان از جیب این ملت را به یک عده* خاص بدهیم؟ صریح می*گویم، به 20 *هزار نفر. حرف تندیست اما باید به آن پرداخته شود. ما در آموزش و پرورش دو، سه میلیون معلم داریم و یک بودجه*ای برای آن در نظر گرفته شده است که آن را به آنها می*دهیم اما واقعیت این است که 1200میلیارد تومان را به 20 هزار نفر در صداوسیما می*دهیم. این چه توزیع پول بیت*المالی است؟ دو مفهوم داریم؛ سیاست*گذاری و اجرا. در این فرصت*سوزی صداوسیما در کدام بخش ضعیف*تر عمل شده است؟
    هر دو، ما یک سیاست گذاشتیم، یک قانون گذاشتیم و دیگر تمام، دنبالش را نگرفتیم. صداوسیما در مواجهه با جامعه باخته است نه در مواجهه با ماهواره. در خصوص همان مثال ورزش که شما گفتید، چرا المپیک را از ماهواره می*بینند اما از شبکه*های خودمان نمی*بینند؟
    برای اینکه شما ظرفیت ندارید و نباید اینجا مقابله کنید. نباید بپذیرید که 10 شبکه بزنید. چنین بودجه*ای را ندارید. یعنی باید بگذاریم از ماهواره المپیک را تماشا کنند؟
    بحث این است که شما چه سامان*دهی*ای می*توانید انجام دهید که مردم احساس نکنند کار غیرقانونی می*کنند و واقعاً هم کار خلافی انجام ندهند. در مجلس دوره قبل، سعید ابوطالب طرحی آورد که شبکه کابلی کشور را گسترش دهیم و شرکت*هایی پیدا شوند که برنامه*های ماهواره*ای را گزینش و پخش کنند. حرف بدی نبود. چرا انجام نشد؟ مگر دولت برق و گاز را نیاورده تا در منزل شما؟ همان موقع که گاز می*کشید، می*توانست فیبر نوری را هم بکشد و تمام کند. ما با آقای هاشمی رفسنجانی مصاحبه کرده*ایم، می*گوید من حتماً باید هر روز BBC گوش کنم. آدم*های معمولی زیادی هم هستند که می*گویند باید هر روز BBC را گوش کنند. آیا شبکه کابلی ما با این مشخصاتی که امروز داریم صحبت می*کنیم، می*تواند خبری مثل BBC تولید کند؟
    BBC اصلاً در مورد داخل توان خبری ندارد. BBC در ایران خبرنگار ندارد و خبرهایش از همان رسانه*های خود ماست و فقط بسته*بندی اخبارش فرق می*کند. من می*توانم از دانشگاه امام صادق(ع) روزی دو خبر تولید کنم که همه گوش کنند. خود صداوسیما یک باشگاه خبرنگاران جوان زد که واحد مرکزی خبر به این بزرگی را به چالش کشید. بعد گفتند این زیربخشی از واحد مرکزی است و تمام شد. شما سایت خبرآنلاین را ببینید. ضریب نفوذ خبرآنلاین در سایر رسانه*های تحت وب تکان*دهنده است. حالا اگر به این خبرآنلاین امکانات تصویری هم بدهید، نمی*تواند خبرهای تصویری خوبی تولید کند حتی جذاب*تر از BBC و بیست*وسی؟ چرا که نه؟ تمام استدلال*های صداوسیما عمدتاً در بحث خبر است، آن*هم چون انحصار دارد. صداوسیما باید پاسخ بدهد که تاکنون چه تصویری از رهبری نظام ارائه داده است. ما رهبری را در تلویزیون نزدیک به مردم می*بینیم، با مردم می*بینیم یا دور از مردم؟ شما فکر می*کنید فیلمی را که BBC در مورد مقام معظم رهبری ساخت، نمی*توان با ساخت 10 فیلم دیگر پاسخ داد؟ چرا کاری نکرده است؟
    از تلویزیون گفتید. وضعیت رادیو چطور است؟
    رادیو خیلی بازتر است، چون آن*قدری که باید به رادیو توجه نمی*شود. رادیو را خیلی بهتر از تلویزیون می*پسندم.
    چه موقع*هایی به رادیو گوش می*دهید؟
    شب*ها و در دانشگاه. چه شبکه*هایی را بیشتر گوش می*دهید؟
    من پژوهشی گوش می*کنم، یعنی در بین شبکه*ها می*گردم. رادیو خیلی مردمی*تر است. ولی سهمش در سبد رسانه*ای خیلی پایین آمده است.
    بله ولی رادیو خیلی عمیق*تر است. آقای دکتر! شما به عنوان استاد دانشگاه، نگرانی*ای برای بچه*هایتان در استفاده از این رسانه*های جدید داشته*اید؟
    من دو پسر در خانه دارم و 150 فرزند در دانشکده و 1500 بچه در دانشگاه. نگرانی اصلی این است که ما فرزندانمان را به گونه*ای تربیت رسانه*ای کردیم که مردم از ما انتقاد نکنند، بنابراین در برابر ماهواره بسیار آسیب*پذیرند، زیرا یاد نگرفتند که هر چه نشان می*دهند نباید دید و خوب نیست. صداوسیما عشقش این است که مردم 10 ساعت بنشینند و برنامه*هایش را نگاه کنند، یعنی مخاطب منفعل می*خواهد. اگر مخاطب منفعل تربیت کرده باشد، این مخاطبان در مقابل ماهواره منفعل*تر هستند، چون جذاب*تر است. اگر کسی سیگاری شد، مهم نیست که چه سیگاری می*کشد، مسأله این است که سیگار برای او اولویت پیدا کرده است. مفهومی به نام تلویزیون*های بین*المللی و مفهومی دیگر به نام تلویزیون*هایی فارسی*زبان داریم که صرفاً برای ایران کار می*کنند. تلویزیون بین*المللی دیدن بد نیست، مثل خارج رفتن است، مثل کتاب خواندن است. اصلاً صداوسیمای جمهوری اسلامی هم بخواهد، نمی*تواند تمام نیازهای خبری من را تأمین کند، نمی*تواند نیازهای سرگرمی من را فراهم آورد. شبکه*هایی که روی نیازهای تخصصی و خاص مخاطبان سرمایه گذاری می*کنند، می*توانند تولید شوند. چرا نشوند؟ به چه مجوزی ما می*رویم و از جیب این ملت پول می*دهیم تا مردم 24 ساعته فیلم و سریال ببینند؟ به این دلیل من می*گویم شبکه کابلی راه حل است تا هر کسی می*خواهد مصرف رسانه*ای داشته باشد، پولش را بدهد. آن موقع شما ماهواره را جمع کن، چرا؟ برای اینکه می*گویید ماهواره به شما اجازه دریافت برنامه*هایی را می*دهد که پولش را نداده*اید.
    البته الان به این دلیل که غیرقانونی نیست؟
    نه،* من می*گویم به این دلیل باید غیرقانونی باشد. در انگلیس غیرقانونی نیست؟ چرا غیرقانونیست. چه کسی غیرقانونی می*کند؟ ناحیه شهرداری غیرقانونی می*کند. علتش چیست؟ زیبایی شهر. شما برای اینکه دیش داشته باشید، باید عوارض دیش داشتن بدهید. منطق دارد. در آمریکا چرا دیش نمی*بینید؟ به این موضوع باید یک مقدار فکر کرد، زیرا باید شما پول به شبکه کابلی بدهید. یعنی نظام سرمایه*داری یک جور ماهواره را محدود می*کند، ما اینجا یک جور دیگر و هزینه*اش را هم نظام می*پردازد. آخرش هم نمی*توانیم محدود کنیم. آن کشوری که می*گوید من در زمینه ماهواره آزادم، استفاده از آن را به*شدت محدود می*کند و اعمال هم می*شود اما ما که می*گوییم محدود می*کنیم، نمی*توانیم اعمال کنیم. شما طرفدار آزادی ماهواره هستید با شروطی که سطح حاکمیتی...
    من طرفدار تلویزیون کابلی هستم با ممنوعیت تلویزیون ماهواره*ای. می*گویند در ماه رمضان مردم بیشتر سریال*های تلویزیونی را نگاه می*کنند.
    به دلیل سریال*های تلویزیون نیست، بلکه سر افطار فیلم پخش می*کنند و مردم هم نگاه می*کنند، چون ماهواره خیلی تکرار زیاد دارد و می*توانند الان نبینند، بعد تکرارش را ببینند. خیلی فرق است بین اینکه ما می*گوییم تلویزیون روشن است، پس می*بینم و اینکه بگوییم نه من می*خواهم این را ببینم. انتقادات وسیعی در مورد اطلاع*رسانی رسانه ملی از زلزله اخیر شد. نظر شما چیست؟
    صداوسیما چشم بیدار ملت نبود، دست کوتاه سیاست*ورزانی شد که نگران بازتاب طرح*های زودبازده بودند.




    هر جمعه برایت نامه ای می نویسم و خود خوب میدانم که چرا نمی آیی!!!
    چون می دانم که خوب میدانی که خط همه نامه هایم کوفی است!



  2. کاربر روبرو از پست مفید nasim.h سپاس کرده است .

    zahra (پنجشنبه ۰۹ شهریور ۹۱)

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •