پیش از این در مورد پروژه*ی احتمال ایجاد ارگان*های داخلی تحت عنوان چاپ زیستی سه*بعدی شنیدیم. این شیوه معمولا شامل لایه*های متوالی مواد سلولی بر روی یکدیگر است تا ارگان و اندام نهایی شکل گیرد. درحالیکه این تکنولوژی قطعا آینده*ی روشنی دارد و می*تواند بسیار قابل استفاده باشد، دستگاهی با عنوان BioP3 می*تواند جای آن را بگیرد.BioP3 زیر نظر گروهی به سرپرستی مهندس زیست دانشگاه براون، جفری مورگان و دکتر اندرو بلکلی، یکی از جراحان بیمارستان Rhode Island و مدرسه*ی پزشکی آلپرت، توسعه یافته است. ساخت این دستگاه از شیوه*ای که دستگاه*های الکترونیکی تولید می*شوند، الهام گرفته شده که در آن اجزا و مولفه*های متفاوت انتخاب شده و سپس با دقت از ابتدادر حایهایشان قرار می*گیرند. P3 در نام این دستگاه اشاره به “انتخاب، جایگذاری و جاری ساختن” دارد.در این مورد، این اجزا میکروبافت*ها هستند – ساختارهای میکروسکوپی متشکل از بافت*های زنده. این بافت*های ریز با استفاده از یک شیوه*ی میکروقالب*گیری توسعه یافته توسط مورگان ایجاد می*شوند، در این شیوه انواع مختلف از سلول*های زنده می*توانند به صورت خودمونتاژ به شکل*های درنظر گرفته شده مانند کروی، میله*ای یا لانه*زنبوری ایجاد شوند.در نمونه*ی آزمایشی BioP3، گروهی از این میکروبافت*ها در مایع در یک محفظه*ی مرکزی ذخیره می*شوند. از یک نازل غشای تراوا برای برداشتن هر یک از آنها در یک زمان، از طریق اعمال مکش توسط یک پمپ متصل، استفاده می*شود.میکروبافت های لانه زنبوری اتصال یافته یه یکدیگر توسط BioP3سپس اپراتور هر یک از میکروبافت*ها را به یک پلتفرم مسطح میکروسکوپ انتقال داده و با دقت آن را در جای خود قرار می*دهد پیش از آنکه آن را از درون نازل رها سازد. بدین شیوه، آنها قادر به ساخت تدریجی ساختارهای بیولوژیکی بزرگ*تر تشکیل شده از میکروبافت*های حاضر هستند. پس از یک دوره*ی کوتاه، میکروبافت*ها به یکدیگر پیوند خورده و یک ساختار واحد محکم را ایجاد می*نمایند.نسخه*ی فعلی از BioP3 غالبا از قطعات موجود با هزینه*ی کلی کمتر از ۲۰۰ دلار ساخته شده است. به دلیل دستی بودن این دستگاه، کار با آن و ساخت ساختارهایی که هنوز کوچک*تر از ارگان*های عادی هستند، نسبتا زمان*گیر است، برای مثال بلکلی یک ساعت زمان صرف ایجاد یک میکروبافت ۱۶ حلقه*ای کرده است.البته در ماه سپتامبر قرار است بودجه*ی ۱٫۴ میلیون دلاری از موسسه*ی ملی علوم به این گروه اعطا شود تا بر روی خودکار سازی و درنتیجه بالا رفتن سرعت فرایند انتخاب و جایگذاری دستگاهشان کار کنند. انتظار می*رود پس از تکمیل، BioP3 بتواند ارگان*های مورد نظر را سریع*تر از چاپگرهای سه*بعدی حال حاضر بسازد.مقاله*ای از تحقیقات این گروه به تازگی در ژورنال Tissue Engineering Part C منتشر شده است.منبع : redirect.php?a=parsiranco.com/