معرفی رشت
شهرستان رشت در مختصات جغرافيايي 37 درجه و 1 دقيقه تا 37 درحه و 27 دقيقه عرض شمالي از خط استوار و 48 درجه و 35 دقيقه تا 49 درجه و 3 دقيقه طول جغرافيايي از نصف النهار مبدا در بين ارتفاعات تالش و درياي خزر واقع شده است. اين شهرستان از شمال به درياي خزر و بندر انزلي ، از جنوب ه شهرستن رودبار ، از شرق به شهرستانهاي سياهكل و آستانه اشرفيه و از غرب به شهرستانهاي فومن ، صومعه سرا و شفت منتهي مي شود.
شهر رشت بعنوان مركز استان گيلان تقريباً در مركز جلگه گيلان ، در وسيع ترين بخش دلتاي رودخانه سفيد رود با ارتفاع متوسط 8 متر از سطح درياهاي آزاد و در 330 كيلومتري شمال باختري تهران و در انتهاي راه كناره اصلي درياي خزر و در مسير راه اصلي درجه يك قزوين به بندر انزلي واقع شده است. دو شاخابه از سفيد رود بنام هاي 1- سياهرود 2- گوهر رودبار از دو سوي خاور و باختر شهر رشت روان هستند و سرانجام به مرداب انزلي مي ريزند.
اين شهرستان با مساحت 603/1251 كيلومتر مربع ، شامل 6 بخش : مركزي ، خمام ، خشكبيجار ، سنگر ، كوچصفهان و لشت نشاء و 18 دهستان و 296 آبادي ، كه 294 آبادي آن داراي سكنه و 2 آبادي آن خالي از سكنه است. جمعيت شهرستان طبق سرشماري سال 1375 ، 715 هزار نفر بوده است كه تراكم نسبي آن 430 نفر در هر كيلومتر مربع است كه از اين تعداد 7/68 درصد آنها شهر نشين هستند ، همچنين 32% كل جمعيت استان به اين شهرستان تعلق دارد. مردم آن آريايي نژاد و به زبان فارسي و گويش گيلكي سخن مي گويند در اين شهر عده اي ارامنه و يهودي هم اقامت دارند در گذشته عده اي يوناني نيز به سبب رونق تجارت نخ نوغان و نوغانداران به گيلان كشانده شده بودند كه اكنون كسي از آنها باقي نمانده ، ارامنه ، كليسائي در رشت دارند و در گذشته بيشتر صاحب مدرسه سالن تئاتر بودند.
اين شهر از قديم آباد و مسكوني بوده و ساكنان اصلي آن را گيلكها تشكيل مي دهند. در منابع تاريخي آمده اس كه اين شهر به احتمال قوي قبل از اسلام در زمان ساسانيان وجود داشته است. در دوران صفويه مركز گيلان بيه پس از فومن به رت منتقل گشت و اين امر موجب فزوني اهميت بيش از پيش اين شهر گرديد. رشت را در گذشته دايره المعاره ( دار المرز ) نيز مي ناميدند. اين شهر در قديم تنها راه ارتباطي و بازرگاني ايران از طريق بندر انزلي به اروپا به شمار مي آمد ، از زمان شاه عباس دوم تا اواخر حكومت قاجار به شهر رشت مركز تجاري بزرگي بوده است و كاروانهايي در اين شهر براي خريد ابريشم توقف مي كردند و كالاهاي خود را از اين طريق به بنادر درياي مديترانه ارسال مي داشتند.
ساكنان شهرهاي اين شهرستان عمدتاً به مشاغل خدماتي ، تجاري و صنعتي مشغول هستند و شاليكاري نيز از عمده فعاليتهاي روستاييان اين خطه مي باشد. در بخش كشاورزي ، اين ناحيه از مستعدترين مناطق استان و كل كشور محسوب مي شود.
شهرستان رشت با توجه به شرايط جغرافيايي ، اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي و سياسي ـ اداري داراي ويژگيهاي مهمي است ، همانطوريكه متذكر شديم اين شهرستان به جهت موقعيت جغرافيايي ( واقع شدن در جلگه مركزي و وسعت زياد آن ، حاصلخيزي خاك و اراضي ، مهمترين منطقه توليد و كشت برنج است ) و موقعيت ارتباطي ( واقع شدن بر رسر راه تهران ، قزوين ، انزلي ، آستارا از يك سو و مسير جاده اصلي گيلان به مازندران و شرق گيلان از سوي ديگر ) و موقعيت سياسي ـ اداري ( واقع شدن شهر رشت بعنوان مركز استان گيلان در اين قسمت ) و رونق اقتصادي و گسترش شهرهاي صنعتي و ايجاد كارخانه هاي صنعتي و به تبع آن افزايش فعاليتهاي زراعي ـ تجاري داراي اهميت مي باشد در اين شهرستان بنابر اين بررسي و مطالعه فرهنگي و اجتماعي آن از ديدگاه مردم شناسي بسيار مهم و ضروري است.

=================================================
جاذبه های گردشگری

فهرست جاذبه های طبیعی

پارک سبزه میدان
پارک دانشجو
پارک جنگلی سراوان
پارک قدس
چمشه آب شور لاکان
چشمه چشماگل (طالم سه شنبه)
پارک ملت
استخر عینک
آبگیر پسیخان
دهکده ساحلی توریستی جفرود
مجتمع ساحلی تالش محله – حاجی بکنده
دریاچه سد سنگر

فهرست جاذبه های تاریخی

میرزا کوچک خان جنگلی (سیلماندراب)
عمارت کلاه فرهنگی
عمارت شهرداری
عمارت پست
موزه رشت
خانه قدیری
کتابخانه ملی رشت
خانه ابریشمی
کاروانسرای لات
کلیسای ارامنه

فهرست زیارتگاهها و اماکن مذهبی

بقعه امامزاده هاشم (کیلومتر 30 جاده رشت به تهران)
مساجد صفی و حاج صمدخان
مقبره دانای علی (چمارسرا)
بقعه بی بی رقیه (علی اباد)
بقعه خواهر امام
بقعه آقا سید ابراهیم (ساغریسازان)
بقعه اقا سید عباس (ساغریسازان)