منظور از طرح های کاهش ریسک، تدوین چگونگی اجرای گزینه های کاهش ریسک می باشد:اطلاعات ارائه شده در برنامه های کاهش بایستی شامل موارد زیر باشد:- دلایل انتخاب گزینه های کاهش، از جمله منافعی که انتظار می رود بدست آید- اشخاصی که به عنوان پاسخگوی تصویب طرح به حساب آمده و افرادی که مسئولیت اجرای طرح را برعهده دارند- اقدامات پیشنهادی- منابع مورد نیاز شامل احتمالات- اقدامات عملکردی و محدودیت ها- الزامات پایش و گزارش دهی- زمانبندی و برنامه اجراطرح های کاهش بایستی با فرآیندهای مدیریت سازمان یکپارچه شده و با شرکای منتخب به بحث گذاشته شوندتصمیم گیران و سایر شرکا، بایستی از طبیعت و محتوای ریسک باقی مانده پس از کاهش مطلع باشند. ریسک باقی مانده بایستی مدون شده، مورد پایش و بازنگری قرار گیرد و در موارد مقتضی مجددا کاهش یابد.5-6 پایش و بازنگریپایش و بازنگری بایستی بخش برنامه ریزی شده ای از فرآیند مدیریت ریسک بوده و شامل ببرسی و نظارتی منظم باشد. این فعالیت می تواند بصورت دوره ای یا برای بررسی یک امر خاص انجام گیرد.مسئولیت ها جهت پایش و بازنگری بایستی بصورت شفاف تعریف شوند. فرآیندهای پایش و بازنگری سازمانی، بایستی در برگیرنده تماممی جنبه های فرآیند مدیریت ریسک به منظور اهداف زیر باشد:- حصول اطمینان از اینکه کنترل ها در هر دو بخش طراحی و عملکرد اثربخش و کارآمد هستند- کسب اطلاعات بیشتر به منظور بهبود ارزیابی ریسک- تجزیه و تحلیل و یادگیری از رویدادها ( از جمله شبه حوادث) تغییرات، روندها، موفقیت ها و شکست ها- یافتن تغییرات در محدوه های داخلی و خارجی، از جمله تغییرات معیار ریسک و خود ریسک که می تواند تجدید نظر در کاهش ریسک اولویت ها را الزام نماید-شناسائی ریسک های پیدا شدهپیشرفت در اجرای طرح های کاهش ریسک مقیاس های عملکردی را فراهم می آورد. نتایج می توانند در عملکرد کلی مدیریت سازمان اندازه گیری و فعالیت های گزارش دهی داخلی و خارجی گنجانده شوند. نتایج پایش و بازنگری بایستی ثبت و در موارد مقتضی بصورت داخلی و خارجی گزارش شوند و همچنین این نتایج بایستی بعنوان یک ورودی بازنگری ساختار مدیریت ریسک مورد استفاده قرار گیرند.جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت redirect.php?a=***.icsiran.com/ مراجعه نمایید.