ایمپلنت مبحث این مقاله در رابطه با پروتز های متکی بر ایمپلنت می باشد. ایمپلنت بسیاری از بیماران سالخورده که مطمئنا خیلی از خانواده ها با مشکلات این عزیزان آشنایی دارند این میباشد که متاسفانه دندان هایشان را از دست داده اند و دائما از دست دندان هایی که دارند ابراز ناراحتی می کنند . اگر شما به حرف این عزیزان دقت کنید ،معمولا اکثرشان از پروتز یا همان دست دندان فک بالا راضی هستند ولی مشکل آن ها با پروتز فک پایین می باشد که همیشه از لقی آن ها گلایه دارند و معمولا از لثه های زخم شده رنج می برند. خوشبختانه امروزه برای این بیماران با فراگیر شدن ایمپلنت های دندانی ، امکان آماده کردن پروتز محکم و ثابت و بدون حرکت فراهم شده است. البته ابتدا بیمار باید از نظر سلامتی جسمی مورد بررسی کامل قرار بگیرد. بیماری هایی مثل دیابت متاسفانه امکان شکست درمان ایمپلنت را بالا می برند. روش کار معمولا به این صورت است که 2 عدد ایمپلنت در ناحیه ای که قبلا دندان های نیش قرار داشته اند قرار داده می شود.سپس معمولا بعد از 2 ماه این ایمپلنت ها قابل بارگذاری می شوند. بعد از دوماه قالبگیری برای ساخت پروتز های جدید آغاز می شود. مراحل اولیه ی ساخت شبیه به همان پروتز های عادی است ولی با این تفاوت که بعد از این که دندان ها چیده شدند ، قطعه دوم ایمپلنت بر روی ایمپلنت بسته می شود. بر خلاف ابتمنت هایی که برای پروتز های ثابت استفاده می شوند ، این ابتمنت ها بستگی به نوع درمان اشکال متفاوتی دارند ولی به طور کلی مورد استفاده ترین آن ها ابتمنت به شکل توپ می باشد.خیلی عامیانه اگر بخواهم راجع به آن ها صحبت کنم مانند لباس هایی که دکمه قابلمه ای دارند حالت نری و مادگی دارند یعنی بخش نری روی ایمپلنت ها متصل شده و قسمت مادگی بر روی پروتز فیکس می شود.بنابر این زمانی که پروتز روی فک گذاشته می شود ، این نری و مادگی با هم چفت شده و باعث ثابت نگه داشتن پروتز می شود .معمولا پس از این درمان بیماران می توانند بسیاری مواد غذایی را که قبلا از خوردن آن محروم بوده اند را استفاده کنند و حتی امکان گاز زدن سیب برایشان فراهم می شود. استفاده از این روش مختص استفاده فک پایین نیست و برای فک بالا نیز می توان از آن استفاده کرد. از مزیت های استفاده از ا یمپلنت برای پروتز فک بالا می توان به امکان حذف کام پروتز اشاره کرد یعنی بیمار دیگرمی می تواند سردی و گرمی غذا را کاملا حس کند ، مشکل تکلم بر طرف می شود زیرا زبان مستقیما با کام در تماس است و همچنین قدرت جویدن را افزایش می دهد.زمانیکه استخوان کافی برای گذاشتن ا یمپلنت وجود نداشته باشد ، دو راه برای درمان وجود دارد. روش اول که بیشتر توصیه می شود پیوند استخوان است که می تواند با استفاده از پودر های استخوان در نواحی که استخوان کم است استفاده شود و یا از استخوان خود بیمار جهت پیوند استخوان استفاده شود. روش دوم استفاده از مینی ا یمپلنت ها است که چون ضخامت خیلی کمی دارند در اشخاصی که دارای استخوان تحلیل رفته هستند و شرایط جراحی را ندارند می توان استفاده نمود.این ایمپلنت ها نیازی به جراحی ندارند و نسبت به ایمپلنت ها ی معمولی ارزانتر اند ولی باید حتما از 4 عدد ایمپلنت استفاده شود.قسمت نری آن ها متصل به خود ا یمپلنت بوده و به مادگی آن ها مانند نوع اول در پروتز فیکس می شود . از مزایای این ایمپلنت ها امکان قالب گیری سریع بعد از گذاشتن ایمپلنت ها می باشد ولی متاسفانه احتمال شکسته شدن آن ها بر روی فشار و همچنین تحلیل سریع استخوان در اطراف آ نها وجود دارد و امروزه خیلی توصیه نمی شود. دکتر سهیل امداد جراح و دندان پزشک زیبایی ( دندانپزشک زیبایی , ایمپلنت , کامپوزیت دندان , لمینیت دندان )