سندرم زخم مقعد منفرد بیماری است که هم*زمان با ایجاد و گسترش یک یا چند زخم باز یا قرمز در راست روده رخ می*دهد. رکتوم یک لوله عضلانی است که به پایان کولون متصل است. مدفوع از طریق مقعد از بدن عبور می*کند. سندرم زخم مقعد منفرد یک اختلال نادر است که لزوماً به یک زخم ختم نمی*شود و ممکن است قسمت*های مختلف راست*روده را مبتلا کند. این بیماری اغلب در افراد مبتلا به یبوست مزمن ایجاد می*شود. این زخم می*تواند منجر به خونریزی مقعدی در حین زور زدن هنگام دفع مدفوع شود.شیوع زخم رکتال در مردان و زنان یکسان است و می*تواند در هر سنی ایجاد شود. اکثر افراد مبتلا به زخم رکتال ۵۰ سال و یا کمتر هستند، در حالی*که این بیماری ۲۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال را درگیر می*کند. افراد مبتلا به اختلالات روانی خاص، مانند اختلال وسواسی ـ اجباری، در صورتی*که رفتارهای نابه*هنجار توالت را ترک نکنند در معرض خطر بالاتر ابتلا به زخم رکتوم قرار می*گیرند. برخی بیماری*های سیستمیک مانند زخم دهان نیز ممکن است خطر ابتلا به زخم رکتوم را افزایش دهد.علایم و نشانه*های ظاهری سندرم زخم مقعد عبارتند از:یبوست؛اسهال؛خونریزی از رکتوم؛زور زدن در هنگام دفع با وجود خروج مقدار کمی مدفوع؛گرفتگی عضلات شکم؛گرفتگی عضلانی دردناک مقعد؛درد یا احساس پری در لگن؛احساس دفع ناکامل مدفوع؛خروج ترشحات مخاطی راست روده؛بی*اختیاری مدفوع؛.درد مقعدبا این حال، برخی از افراد مبتلا به سندرم زخم رکتوم منفرد ممکن است هیچ علایمی را تجربه نکنند و در حدود یک چهارم از تمام افراد مبتلا به زخم رکتوم بدون علامت هستند.علت زخم مقعد منفردپزشکان معتقدند فشار یا آسیب به مقعد ممکن است باعث تشکیل زخم درون آن شود. نمونه*هایی از شرایطی که می*تواند به راست روده آسیب برساند عبارتند از:یبوست یا مدفوع متراکم؛زور زدن در هنگام دفع مدفوع؛پرولاپس رکتوم (هنگامی بیرون زدن راست روده از مقعد ایجاد می*شود)؛انقباض و ناهماهنگی عضلات کف لگن (باعث کندی خونرسانی به رکتوم می*شود)؛تلاش برای خروج دستی مدفوع متراکم؛نزدیکی مقعدی؛درهم فرو رفتگی روده*ها.تشخیص زخم مقعد منفرددر صورت بروز هر یک از نشانه*ها باید به پزشک مراجعه شود تا علت آن مشخص و اقدام درمانی لازم صورت گیرد. زیرا بسیاری از بیماری*های مقعدی و شرایط دیگر ممکن است علایم شبیه به این سندرم ایجاد کند. در صورت شک به وجود زخم مقعدی ممکن است نیاز باشد تا به یک پزشک متخصص گوارش مراجعه شود. پزشک برای تشخیص قطعی نیاز به معاینه و آزمایش*های تشخیصی دارد.قبل از ملاقات با متخصص بهتر است لیستی از علایمی را که در مدت بروز مشکل هر چند بی*ربط، تجربه کردید به همراه تغییرات اخیر زندگی روزمره و استرس*های محیطی، داروها و مکمل*های مصرفی خود یادداشت کنید تا راحت*تر بتوانید پزشک خود را از مشکل خود آگاه سازید. حتی می*توانید یک لیست دیگر از سؤالات خود تهیه کنید تا با پاسخ داده شدن آن*ها کمی از شدت نگرانی خود بکاهید. این سؤالات شامل:علل احتمالی علایم من چه هستند؟چه نوع آزمایش*هایی نیاز دارم؟آیا این بیماری موقت یا بلند مدت است؟آیا درمان خاصی نیاز دارد؟گزینه*های درمانی من چه مواردی هستند؟من بیماری*های دیگری نیز دارم، چگونه می*توان این شرایط را با هم بهتر مدیریت کرد؟آیا نیاز به محدودیت*های رژیم غذایی یا فعالیت وجود دارد؟آیا یک جایگزین عمومی برای داروهای تجویز شده من وجود دارد؟آیا به ویزیت*های پیگیری نیاز دارم؟ اگر چنین است، هر چند وقت یک بار؟به احتمال زیاد پزشک نیز برای تشخیص بهتر مشکل سؤالاتی از شما می*پرسد که در صورت آماده کردن پاسخ*های آن از قبل در اتلاف وقت صرفه*جویی می*کنید. این سؤالات شامل:اولین بار چه زمانی علایم را تجربه کردید؟آیا نشانه*ها مداوم یا گاه به گاهی بوده است؟علایم شما چگونه تشدید می*شوند؟آیا شما به تازگی مشکل یبوست داشته*اید؟آیا چیزی می*تواند علایم شما را بهبود دهد؟سپس پزشک مربوطه با توجه به پاسخ*هایی که از شما می*گیرد، آزمایش ها و روش*های تشخیصی مورد نیاز را درخواست می*کند که تست*های تشخیصی زخم مقعد عبارتند از:معاینه*ی انگشتی مقعد: پزشک با یک انگشت پوشیده شده با دستکش به آرامی درون مقعد فرد را لمس می*کند تا درد یا خونریزی ناحیه*ی خاص یا وجود یک توده*ی برجسته یا سفت درون مقعد را تشخیص دهد؛سیگموئیدوسکوپی: در طول این آزمون، پزشک یک لوله قابل انعطاف با یک لنز مجهز را از طریق مقعد وارد می*کند تا بتواند راست روده و قسمت از روده*ی بزرگ را بررسی کند. اگر در این حین یک ضایعه دیده شود، می*تواند یک نمونه از بافت (بیوپسی) برای آزمایش بردارد. ۵۷ درصد زخم*های باز با این روش رویت می*شوند؛سونوگرافی: سونوگرافی یک تکنیک تصویربرداری با کمک امواج صوتی برای ایجاد تصاویر است. پزشک ممکن است سونوگرافی را برای کمک به افتراق سندرم زخم مقعد از شرایط دیگر توصیه کند؛دفکوگرافی: یک روش تشخیص اصلاح شده است که در آن ابتدا یک خمیر نرم باریمی را وارد مقعد کرده سپس هنگام دفع آن، اجابت مزاج فرد تحت عکسبرداری با اشعه ایکس قرار می*گیرد تا پرولاپس احتمالی یا مشکلات عملکرد و ناهماهنگی عضلات را نشان دهد.