ریزش مو در نوجوانی یک پدیده ناخوشایند است که ما غالبا در سنین بالای 30 سال بطور جدی شاهد آن هستیم. با این وجود در سنین پائینتر و حتی در سنین نوجوانی یعنی سن 13 تا 18 سال نیز موارد بسیاری از ریزش مو مشاهده شده است. این مسئله برای یک نوجوان که در سن هیجانات نوجوانی بسیار به ظاهر خود اهمیت میدهد میتواند شوکه کننده باشد. دیدن اینکه هر روز بخشی از موهای خود را در سن نوجوانی از دست بدهد بسیار آزار دهنده میباشد. در دنیای امروز آلودگی هوا و آب واسترس والبته خود تلکنولوژی بکار رفته در شامپوهای متعدد و متنوع فرایند ریزش مو را تشدید میکند و یا خود به یک عامل اصلی تبدیل میشود. استفاده بی رویه از شوینده ها در طول روز برای استحمام و خوشفرم و براق شدن موها خود باعث تضعیف پیاز موها بمرور زمان میشود. اسپری ها و ژلها نیز اثر مشابهی دارند. تغذیه نامناسب و توجه نکردن به مصرف کافی میوه و سبزیجات موجب تضعیف الیاف مو و کمپود پروتیین موها و حتی کدر شدن مو میشود. البته برخی از موها بطور طبیعی از پروتیین کمتری برخوردارند و میتوان با یک رژیم غذایی مناسب این موها را تقویت کرد. بطور کلی بهتر است برای پرپشت شدن و ضخیم شدن و افزایش قدرت ریشه مو در سنین کودکی و نوجوانی نسبت به رعایت اصول تغذیه و اصول مراقبت از مو آشنا شد تا در سنین بیشتر از ریزش مو تا حدی جلوگیری شود. البته اگر ریزش مو ریشه هورمونی -ارثی داشته باشد نیز درمانهایی برای کند کردن فرایند ریزش مو وجود دارد. ریزش موی ارثی معمولا در سنین 20 سالکی رخ میدهد. درمان برای ریزش موی هورمونی استفاده از ماینوکسیدیل است و برای مردان داریوی فاینستراید نیز وجود دارد که توصیه میشود.زنان بهتر است از مصرف چنین داروهایی در دوران بارداری اجتناب کنند بویژه که ترشح زیاد هورمونهای زنانگی در این دوران باعث کم شدن ریزش موی طبیعی میشود و ریزشمو بعد ار این دوره تا حدی طبیعی است زیرا بدن زنان به حات عادی باز میگردد. منبع:redirect.php?a=tabrizhair.ir/