خودآگاهی یک مهارت زندگی است که می تواند به فرزندتان کمک کند تا یاد بگیرد احساسات و افکارش را بشناسد.*استعداد ها و توانایی های خود را شکوفا سازد.همچنین کمک می کند تا به راحتی آنچه را دیگران از رفتار او می فهمند را درک کندمی توان گفت خودآگاهی مهارت مهم و کلیدی برای رشد هیجانی کودک و در نهایت موفقیت او در آینده است.به طور کلی می توان گفت :خودآگاهی به معنای تنظیم کردن احساسات و افکار است و به کودک کمک می کند تا بداند دیگران او را چطور می بینند.انواع خودآگاهیدو نوع خود آگاهی وجود دارد.خود آگاهی شخص (خصوصی) و خود آگاهی اجتماعی (عمومی).خود آگاهی خصوصی زمانی اتفاق می افتد که فرزند شما از چیزی درباره خودش آگاه باشد ولی دیگران ندانند. به عنوان مثال کودک شما باید مطلبی را در مقابل همکلاسی هایش در کلاس درس بخواند. تشخیص احساس دل درد به عنوان نشانه ای از وجود اضطراب در او نوعی خودآگاهی خصوصی است.خود اگاهی عمومی زمانی است که کودک شما آگاه است که دیگران او را چطور می بینند.*دست یابی به خودآگاهی عمومی معمولا برای کودکانی که در تشخیص نشانه های اجتماعی مشکل دارند سخت است. به عنوان مثال فرزندتان با فاصله خیلی نزدیک با دوستانش صحبت می کند. و باعث ناراحتی آنها می شود و شما به او تذکر می هدید که عقب تر بایستد. اینُ نوعی خودآگاهی عمومی است.چگونه خود آگاهی به کودکان کمک می کند؟خودآگاهی خصوصی و عمومی در کنار هم به کودک کمک می کنند تا دریابد که چگونه فکر می کند و چه احساسی دارد. خود را چگونه می بیند. این نگاه کودک نسبت به خودش می تواند کاملا با نگاه دیگران نسبت به او متفاوت باشد.وقتی کودک شما مهارت خودآگاهی خوبی داشته باشد:نقاط قوت و ضعفش را می شناسد.می تواند احساسات خود را درک کند و درباره آنها صحبت کندمتوجه احساسات و نیازهای دیگران می شود.در می یابد که رفتار او چه تاثیری بر دیگران می گذارد.اشتباهاتش را تشخیص می دهد و برای تغییر آنها میکوشد.می تواند تشخیص دهد که برای انجام و تکمیل یک فعالیت چه کارهایی باید انجام دهد.به طور کلی، کودکانی که خودآگاهی بالایی دارند، بهتر می توانند بر رفتارهایشان نظارت و کنترل داشته باشند.