فارس - مرودشت redirect.php?a=*[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید | عضویت] یا تخت جمشید از جمله شهرهای تاریخی ایران می باشد که در روزگار باستان پایتخت شاهنشاهی ایران و به عنوان محل برگزاری مراسم بهاری هخامنشیان مورد استفاده بوده است. متأسفانه در حمله اسکندر مقدونی سردار یونانی به ایران این مکان دچار آتش سوزی شد اما کماکان ویرانه هایی از آن باقیست که همه ساله بسیاری از گردشگران از این بنای تاریخی بازدید می نمایند. این مجموعه تاریخی علاوه بر میراث فرهنگی ایران در آثار جهانی یونسکو نیز ثبت شده و ساخت آن در سال 512 قبل از میلاد آغاز و پس از 150 سال به پایان رسیده است. مجموعه تخت جمشید دارای 125000 متر مربع وسعت است که از یک سو به کوه رحمت و از سوی دیگر به مرودشت منتهی می گردد. بناهای تخت جمشید بر روی سکویی به ارتفاع 8 تا 18 متر بنا شده و مهم ترین کاخ های آن شامل کاخ*های* رسمی* و تشریفاتی* تخت جمشید (کاخ دروازه ملل)، سرای* نشیمن* و کاخ* های* کوچک* اختصاصی*، خزانه شاهی* دژ و باروی* حفاظتی* می باشند.از آنجایی که نام زن دوم خشایارشا هدیش بوده نام کاخ خود را هدیش گذاشته است که به معنای جای بلند می باشد. ساختمان خزانه شاهنشاهی شامل چندین تالار، اطاق و حیاط است که با دیوار عظیمی از دیگر بناهای تخت جمشید مجزا شده است. تخت جمشید، دارای سیستم حرارتی و تهویه بوده که فضاهای داخل آن در زمستان گرم و در تابستان خنک و معتدل بوده است. دشت سرسبز مرودشت، سقف های بسیار رفیع و فضاهای وسیع، درب های گشاده و پنجره های بسیار، موجب خنک شدن هوای تخت جمشید در تابستان شده و در زمستان دیوارهای خشتی و لایه های گچ که یک عایق حرارتی بوده اند، پرده های ارغوانی بلند و ضخیم که مانع نفوذ سرما به درون فضاها و تالارها می شده، پوشش سقف نیز چوبی بوده که این امر در گرم شدن محیط تاثیر به سزایی داشته است.در تخت جمشید مجاری زیرزمینی آب رسانی و فاضلاب پیچ در پیچی کشف شده که دارای طولی بیش از 2 کیلومتر بوده و نشان می دهد که در تخت جمشید شبکه آب و فاضلاب وجود داشته است. از تخت جمشید به دو صورت استفاده می شده است؛ نخست اینکه چون در قلب امپراطوری قرار داشته گنج خانه مناسبی برای اندوختن ثروت روز افزون کشور بوده، دوم اینکه جایگاه مناسب و با شکوهی برای برگذاری مراسم و جشن* هایی بوده که در آن زمان برگزار می شده است. به نقل از مورخان در تخت جمشید بالغ بر 120000سکه طلا و نقره، ظروف و مجسمه *های بسیار ناب، اثاث گران *قیمت، نیمکت* های زرین، لباس *ها و فرش* های گران بها و ... نگهداری می*شده که در نهایت با حمله اسکندر مقدونی همه این اشیاء یا به غارت رفته و یا در آتش نابود شده است. برای ساخت مجموعه تخت جمشید از سه نوع مصالح ساختمانی عمده (چوب، خشت های خام و پخته و سنگ های آهکی محلی) استفاده شده است. به عنوان مثال تیرها از چوب درخت سدر بودند که در آن زمان فقط در لبنان می روییده است. خشت های گلی در ساختن دیوارها و روپوش سقف ها دوام چندانی نداشته و بر اثر باران و زلزله از بین می رفتند اما سنگ های کوه رحمت از هر جهت مناسب تر بودند. این سنگ های آهکی بسیار سخت بوده و رنگ های طبیعی مختلفی همچون سفید، کهربایی، دودی و سیاه دارند که خوب تراشیده می شوند. به ویژه نوع سیاه آن که بر اثر صیقل به شکل مرمر در می آید. بسیاری از قطعه سنگ ها را، گیره های آهنی به نام دم چلچله به هم وصل کرده است. در حد فاصل سنگ ها از ملات استفاده نشده بلکه دیوارها را با آجر لعاب دار و کف اتاق ها را با گچ کاری پوشانده اند. درب ها به قطعات زر و سیم و کاخ ها به پرده ها و فرش های نفیس و زیبا مزین شده اند.