زنبور عسل يا Apis – mellifica حشره ايست كه بيشتر در نواحي گرم ، داخل كندوهايي با حفره هائي از موم كه شكل مقطع موم به صورت شش ضلعي هاي كاملا منظم است . موم حاصل ترشحات غدد زير پوستي مربوط به زير شكم حيوان است و به صورت ورگه هاي نازك سفيد خارج مي شود كه زنبور هاي كارگر Ouvrieres اين ورقه ها را بوسيله دهان خود نرم و آماده نموده و جهت ساختن سلولهاي كندو مورد استفاده قرار ميدهند . حفره هاي كندو محل تخمگذاري ملكه است كه ساختمان اين سلولها در تعيين نوع تخم در توليد زنبور هاي كارگر و ملكه ونر بسيار مهم است . در حوالي روز چهارم اين تخم ها تبديل به لارو شده و جهت رشد توسط ژله رويال Gelee Royale تغذيه مي شوند . ژله رويال از نظر ارزش غذايي بسيار غني بوده به طوري كه لاروها به سرعت رشد و وزن شان زياد مي شود . لاروهايي كه از نظر ژنتيكي ماده مي باشند ايجاد زنبور هاي كارگر و يا ملكه مينمايند . زنبور هاي كارگر فقط چند روز اول زندگي خود با ژله رويال تغذيه مي شوند و سپس از مواد قندي استفاده مي كنند در صورتي كه زنبور ملكه بخوردن ژله رويال ادامه ميدهد . در روز پنچم و كامل شدن رشد لاروها زنبور هاي كارگر در حفره ها كه بوسيله قشري بنام Opercule كه يك ماده قابل نفوذ هوا و تركيبي از موم و پولن ( گرده گل 9) است مسدود ميماند .
به مرور زمان لاروها تغيير شكل داده و به صورت Nymphe ، و بالاخره حشره اصلي ( زنبور عسل ) در مي آيند . و پس از گذشت 8 روز شروع به جويدن Opercule مي نمايند . زنبور هاي كارگر تازه متولد شده شروع به پاك كردن سلولها از باقي مانده مواد غذايي و باقي مانده پوسته لارو ها مي نمايند و سلول را براي تخم ريزي مجدد آماده مي نمايند و در اين مرحله جزء زنبور هاي پزستار به شمار مي آيند ، ازغدد پيشاني ( Glandes Pharyngiennes Frontales ) زنبور هاي تازه متولد شده ژله رويال ترشح مي شود كه از آن جهت تغذيه لاروها و زنبور ملكه استفاده مي كنند . بعد از روز دوازدهم زنبور هاي كارگر اولين پرواز خود را شروع و جزء گروه زنبور هاي انباردار( Magasinieras ) در مي آيند نقش زنبور هاي انبارداردر تغليظ و پوشاندن درب سلولهاي مومي حاوي مواد غذايي آورده شده توسط گروه زنبور هاي Butineuses با موم ترشح شده از غدد زير شكم خود مي باشد . بعد از ده روز اين زنبور ها وارد گروه Butineuses مي شوند و زندگي خود را در خارج از كندو براي جمع آوري آب . گرده گل ( Pollen ) ، بره موم ( Propolis ) و شهد گل (Nectar ) – شروع مي كنند

از زنبور ها بيشتر بدانيد :
خصوصيات يك كندو ازورود زنبورهاي مهاجم جلوگيري كند. مقاوم در برابر اثرات مخرب نور خورشيد و باران باشد. مانع از نفوذ موريانه ها گردد. اغلب كندوها چوبي هستند و رايج ترين آنها به نامهاي مدرن يا ملي هستند.
قسمتهاي مختلف يك كندو از پائين به با لا تخته تحتاني - طبقه - پنجره ملكه - قابها و زيرسازي آنها - صفحه جدا كننده - سرپوش
دودي يا Smoker زنبوران عسل تندخو به سادگي به زنبوردار اجازه خارج كردن عسل از كندو را نخواهند داد. براي تخفيف دادن حملات آنها و يا اداره كردن زنبوران زماني كه كندو مورد بازديد قرار مي گيرد از وسيله اي بنام دودي يا دود كن استفاده ميشود. برخي از دودكن ها از قلع و برخي از مس يا استيل ضد زنگ ساخته شده اند ويك دودكن بايد دمنده قوي (ماق) و مخزن آتش مناسب داشته باشد. بسته هاي مقواي نازك ،گوني كنف خشك و بخصوص پوسيده ،تكه هاي پارچه يا لباس پشمي كهنه ،چوب پوسيده و پهن گاو بهترين سوختها براي دودكن به حساب مي آيند.