تلفن همراه، پدیده ای است که با ورودش به زندگی مردم، نوع زندگی بشر تغییر پیدا کرد. اولین فکر برای اختراع این وسیله در دهه ی 60 در منطقه ی اسکاندیناوی شکل گرفت اما اولین تماس غیر تجاری که ما با آن آشنایی داریم در سال 1973 توسط دکتر مارتین که در آن برهه مدیر عامل شرکت at&t بود برقرار شد.قریب به دو دهه بعد از این تماس، اولین فراخوان های خرید سیم کارت در روزنامه های سراسری ایران با آگهی جالب (( فراخوان برای ثبت نام نخستین شبکه تلفن متحرک جیبی)) چاپ شد. تیر سال 1373 اولین ثبت نام ها در کشور آغاز شد ولی خیلی مورد استقبال مردم قرار نگرفت در حدی که شرکت مخابرات و اداره ی پست، طرحی را برای بازاریابی سیم کارت ارایه کردند. با تمام این تدابیر در طی یک سال کمتر از ده هزار نفر ثبت نام کردند و واگذاری ها در همان سال انجام شد. بعد از اولین دوره ی واگذاری ها، توجه مردم به این تکنولوژی جلب شد و هجوم مردم به بازار، قیمت آن را به بالای 3 میلیون تومان هم رساند. تلفن های همراه فقط در تهران و از ساعت 8 صبح تا 8 شب فابل استفاده بودند. در آن زمان متقاضیان باید چک بانکی به مبلغ 5 میلیون ریال برای ثبت نام تلفن همراه پرداخت می کردند. تلفن همراه که آن موقع جزو کالاهای لوکس به حساب می آمد با استقبال مردم همراه بود و در پایان سال 1374 بیش از 185000 نفر برای خرید آن ثبت نام کردند.پایین آمدن قیمت و بد قولی مخابرات در زمان تحویل تلفن ها باعث کاهش محسوس متقاضیان در سال بعد از آن شد. تا پایان سال 75 بیش از 30 شهر زیر پوشش تلفن همراه قرار گرفتند و گسترش این کالا به حدی بود که تا پایان سال 90 مخابرات بالغ بر 43 میلیون سیم کارت عرضه کرد.در سال 85 دومین اپراتور سیم کارت هم وارد بازار شد و به علت هزینه ی کم برای خرید سیم کارت با استقبال زیاد مردم همراه شد. ایجاد فضای رقابتی بین این دو اپراتور باعث افزایش خدمات این شرکت ها شد. در طی سال های اخیر اپراتور های دیگر و اپراتور های مجازی هم برای استفاده ی مردم وارد بازار شده اند و این عرصه را رقابتی تر کرده اند.